دخانیات عامل مهم ابتلا به سرطان مثانه است

 عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد با تأکید بر نقش عوامل قابل پیشگیری در بروز سرطان‌های دستگاه ادراری گفت: استعمال دخانیات به‌ویژه سیگار، یکی از مهم‌ترین عوامل خطر ابتلا به سرطان مثانه به‌شمار می‌رود.
به گزارش وبدا، حمیدرضا قربانی با اشاره به اهمیت تشخیص زودهنگام سرطان‌ها اظهار داشت: اغلب تومورها در صورت تشخیص بموقع و آغاز درمان مناسب، از شانس بالای موفقیت درمان و افزایش طول عمر بیمار برخوردار هستند. بر همین اساس، سرطان‌های مثانه، پروستات و بیضه از جمله بیماری‌هایی هستند که در صورت شناسایی زودهنگام، درمان‌های موفقیت‌آمیزی برای آن‌ها وجود دارد.
قربانی با بیان اینکه مصرف سیگار و همچنین تماس‌های شغلی با ترکیبات شیمیایی مورد استفاده در صنایع رنگ، چرم‌سازی، لاستیک و مواد حاوی بنزن نقش تعیین‌کننده‌ای در بروز سرطان مثانه دارند، افزود: از مهم‌ترین علائم هشداردهنده این بیماری می‌توان به وجود خون در ادرار و تکرر ادرار اشاره کرد که بررسی دقیق آن‌ها توسط تیم درمان ضروری است.
این متخصص اورولوژی ادامه داد: مشاهده خون در ادرار نیازمند بررسی کامل و دقیق است تا علل احتمالی از جمله سابقه دفع سنگ کلیه مشخص شود. در صورت تشخیص بموقع، بیمار می‌تواند زندگی عادی و باکیفیتی داشته باشد.
وی در ادامه به سرطان پروستات اشاره کرد و گفت: در صورتی که این بیماری در مراحل اولیه شناسایی شود، امکان انتخاب درمان‌های مؤثر و مناسب وجود دارد. غربالگری سرطان پروستات برای مردان ۵۰ تا ۷۵ سال توصیه می‌شود، هرچند طبق گایدلاین‌های آموزشی، انجام آن امری اختیاری و مبتنی بر خواست و آگاهی بیمار است.
قربانی افزود: افزایش سطح PSA می‌تواند نشانه‌ای از سرطان پروستات یا عفونت باشد و تشخیص قطعی ابتلا یا عدم ابتلا از طریق نمونه‌برداری از بافت امکان‌پذیر است. خوشبختانه بیشتر سرطان‌های پروستات از نوع کم‌خطر هستند و در صورت تشخیص بموقع، حتی می‌توان تا زمان مشاهده علائم پیشرفت بیماری، روند درمان را کنترل کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد همچنین با اشاره به علائم شایع بیماری‌های پروستات گفت: تکرر ادرار و کاهش فشار ادرار از مهم‌ترین نشانه‌های بزرگی خوش‌خیم یا بدخیم پروستات به شمار می‌روند. وی همچنین به سرطان بیضه اشاره کرد و افزود: این نوع سرطان بیشتر در جوانان ۲۵ تا ۳۵ سال بروز می‌کند و مهم‌ترین عامل خطر آن، بیضه نزول‌نکرده (داخل شکمی) است. به همین دلیل، کودکانی که در دوران نوزادی بیضه آن‌ها نزول نکرده است، در صورت عدم درمان، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
قربانی در پایان تأکید کرد: نوزادانی که بیضه آن‌ها قابل لمس یا مشخص نیست، باید حتماً تحت درمان قرار گیرند و بهترین زمان برای این مداخله، حدود ۹ ماهگی تا یک‌سالگی است. خوشبختانه درمان‌های مؤثر و مناسبی برای سرطان بیضه وجود دارد و در صورت تشخیص زودهنگام، بیماران می‌توانند از طول عمر و کیفیت زندگی مطلوبی برخوردار شوند.