دستگیری و بازجویی مردم سوریه از سوی نظامیان صهیونیست!
سرویس خارجی-
ترکتازی رژیم آپارتاید اسرائیل در خاک آشوبزده سوریه ادامه دارد و نیروهای اشغالگر اسرائیلی شامگاه یکشنبه در جریان یورش به حومه جنوبی قنیطره، ۵ جوان سوری را بازداشت کردند.
در سایه حاکمیت منفعل و وابسته رژیم جولانی، که با حمایت آشکار و پنهان بیگانگان فرصتطلب بر سر کار آمده، خاک سوریه به میدان تاختوتاز نیروهای خارجی تبدیل شده است. این رژیم تروریستی، که ریشه در افراطیگری دارد و با معاملهگریهای مشکوک قدرت را به چنگ آورده، نهتنها قادر به حفظ حاکمیت ملی نیست، بلکه با سکوت معنادار خود در برابر تجاوزات مکرر، عملاً درهای کشور را به روی اشغالگران گشوده است. پشتیبانان خارجی جولانی، که همواره به دنبال تضعیف سوریه و تجزیه آن بودهاند، از خلأ ایجادشده توسط این رژیم ناکارآمد حدأکثر بهره را میبرند و با نقض فاحش مرزها، امنیت و کرامت ملت سوریه را زیر پا میگذارند. چنین وضعیتی، نتیجه مستقیم خیانت و ناتوانی رژیمی است که به جای دفاع از خاک وطن، مشغول سرکوب داخلی و حفظ منافع حامیان بیگانه خود است، رژیمی که سوریه را به قربانگاه اهداف توسعهطلبانه دیگران تبدیل کرده و آینده ملت را در معرض خطرهای بیسابقه قرار داده است.
ادامه آدمرباییها
جوانان سوری در حال جمعآوری قارچهای وحشی در زمینهای کشاورزی نزدیک شهرک «کودنه» در حومه جنوبی قنیطره بودند که توسط نیروهای اشغالگر بازداشت شدند. به گزارش
خبرگزاری رسمی سوریه، «سانا»، بازداشتشدگان که از اهالی استان درعا بودند، به پایگاه «تل الأحمر غربی» منتقل شدهاند و اطلاعات بیشتری درباره سرنوشت یا وضعیت کنونی آنان در دست
نیست. به گزارش «مهر» به نقل از «المسیره یمن»، این رویداد در حالی رخ داد که روز شنبه گذشته نیروهای اشغالگر به روستای
طرنجه یورش برده و تا حاشیه شهرک جباثا الخشب در ریف
شمالی قنیطره پیشروی کردند؛ اقدامی که بخشی از عملیات مکرر آنان در مناطق مرزی بهشمار میرود. گفتنی است، بازداشت و یورش نیروهای اشغالگر اسرائیلی در مناطق حومه جنوبی قنیطره در جنوب سوریه سالهاست که در زمینهای کشاورزی و مناطق مرزی نزدیک به بلندیهای جولان اشغالی تکرار میشود؛ با سقوط دمشق و روی کار آمدن رژیم تروریستی جولانی میدان اشغالگری اسرائیلیها بسیار وسیعتر شده و شدتی بیسابقه گرفته است.
افشای نقشه جولانی
خبر دیگر از سوریه آنکه یک منبع امنیتی سوری اعلام کرد که رژیم جولانی تلاش کرد مسیر اعتراضات مسالمتآمیز در شهر جبله را منحرف کرده و درون این اعتراضات آشوب بپا کند. به گزارش «المعلومه»، وی اضافه کرد: «رژیم جولانی قصد دارد وجهه اعتراضات مسالمتآمیز علیه خود در سوریه را نزد افکار عمومی خدشهدار کرده و آن را خشونتآمیز جلوه دهد. شخصی به نام ابوبدر الحمصی که در سرویس امنیت سری رژیم جولانی پست دارد، از تعدادی از عناصر تحت امر خود خواست با لباسهای شخصی وارد صفوف معترضان شده و به سمت عناصر جولانی حملهور شوند. این خرابکاریها بنا به دستور مظهر الویس وزیر دادگستری رژیم جولانی صورت گرفت. الحمصی یک گروهک مسلح را در حومه جبله و حمص تحت اختیار دارد و نام وی درخصوص کشتارهای اخیر منطقه ساحل سوریه مطرح شده بود.» این یعنی حکومتی که مسئول تأمین امنیت است، خود دشمن شماره یک آن است!
انفجار مهیب در دمشق
همچنین از سوریه خبر میرسد که رسانههای رسمی این کشور، روز دوشنبه، از شنیده شدن صدای انفجاری مشکوک در اطراف منطقه المزه دمشق خبر دادند. صفحات خبری در شبکههای اجتماعی اعلام کردند که علت این انفجار تا این لحظه نامشخص است؛ اما برخی رسانههای دیگر با اشاره به گمانهزنیهای اولیه، احتمال میدهند این صدا ناشی از تمرینات نظامی بوده باشد. هنوز گزارشی از تلفات یا خسارات احتمالی مخابره نشده است. این هم گوشهای دیگر از نتایج آشوبی است که خاک سوریه را گرفته است. گفتنی است، در روزهای اخیر سوریه شاهد انفجارهای دیگری بوده است؛ از جمله در روز جمعه، انفجار مرگبار در مسجد امام علی بن ابیطالب(ع) در محله وادی الذهب شهر حمص رخ داد که براساس گزارشهای رسمی و رسانههای بینالمللی مانند «الجزیره»، «رویترز» و «سیانان»، دستکم هشت کشته و بیش از ۱۸ زخمی بر جای گذاشت. همچنین، حملات هوائی آمریکا در اواسط ماه جاری علیه مواضع داعش منجر به انفجارهای گسترده در مناطق مرکزی سوریه شد. این حوادث بخشی از موج ناامنی و تنشهای طایفهای است که پس از به قدرت رسیدن رژیم جولانی تشدید شده و کشور را در آشفتگی و بیثباتی عمیقتری فرو برده است.
آیندهای پُرابهام
گفتنی است، مجموعه این تحولات، تصویری نگرانکننده از سوریهای ترسیم میکند که در آن مرز میان «تهدید خارجی» و «فرسایش داخلی» عملاً از میان رفته است. وقتی حاکمیتی ناتوان یا بیاراده، مسئولیت صیانت از امنیت و کرامت مردم را واگذار میکند، خلأ قدرت نهتنها با اشغال و تجاوز پُر نمیشود، بلکه بستر آشوب، بیاعتمادی و ناامنی دائمی را نیز فراهم میآورد. در چنین شرایطی، هزینه اصلی را مردمی میپردازند که نه در معادلات قدرت سهمی دارند و نه در تصمیمات پشتپرده جایی برای صدای آنان باز شده است. استمرار این وضعیت، آینده سوریه را به مسیری میکشاند که در آن حاکمیت ملی بیش از پیش تضعیف شده و ثبات، به مفهومی دور از دسترس بدل میشود، مسیری که تنها برندگانش (اگر برندهای برای آن تصور شود) بازیگران خارجی و جریانهای بحرانساز خواهند بود. اگر این چرخه تجاوز، سرکوب و آشوب مهار نشود، سوریه نهتنها میدان تسویهحساب قدرتهای خارجی باقی خواهد ماند، بلکه شکافهای اجتماعی و امنیتی آن به بحرانی عمیقتر و طولانیمدت بدل خواهد شد.