«وفاق بر قانون» راه‌حل همه مشکلات کشور است

حجت‌الاسلام ‌والمسلمین عبادی، نماینده 
ولی فقیه در خراسان جنوبی در تبیین صحیح «وفاق» گفت: وفاق به تنهائی معنی ندارد؛ وفاق باید بر یک موضوعی صورت بگیرد. غیر از قانون چیزی قابل وفاق نیست. سعی کنیم که وفاقِ بر قانون حفظ شود. هر کسی باید در جایگاه قانونی خود حرف بزند نه به میلِ مخاطب، نه به نفسِ مخاطب، نه به راحتیِ مخاطب که بخواهد او را تسخیر کند، چون ضررهایی که از ناحیه‌ صلح تحمیلی می‌آید قابل جبران نیست؛ اینجاست که قانون اساسی فصل‌الخطاب است. هر سخنی که مطابق قانون باشد که بر اساس آن مسئولین قسم خوردند، آن راهگشاست. هرچه خلافِ قانون باشد آن دام دشمن است.
حجت‌الاسلام ‌والمسلمین عبادی، امام جمعه بیرجند با تحلیل واژه «وفاق» بیان داشت: واژه وفاق از نظر ادبی مضاف است و باید اضافه بشود. وفاق بر چه چیز؟ بر کفر؟ بر ایمان؟ بر قانون؟ باید آن مضاعف ‌علیه‌اش ذکر شود، وفاق بر چه چیز؟ وفاق بر حق؟ وفاق بر قانون؟ وفاق بر دین؟ وفاق بر عفت عمومی؟ بالاخره این کلمه باید مضاف‌ علیه‌اش اضافه شود تا معنی آن مشخص شود. این واژه خودش به تنهائی معنی ندارد. چون قابل اضافه شدن به هر واژه دیگری هست.
حجت‌الاسلام‌ والمسلمین عبادی ادامه داد: اصل موافقت که موافقت است، اما موافقت بر چه چیز؟ بر این کلمه هر کلمه دیگری که اضافه کنیم، معنی متفاوت می‌شود.. اینجا‌ست که امیدواریم از کلمه وفاق در دولت خدمتگزار و کارمندان عزیز دولت جمهوری اسلامی آن مقدارش که مضاف‌الیه‌اش است قانون باشد؛ وفاق بر قانون. این همه تلاش در دولت برای پیاده کردن قانون است. دیگر نمی‌شود وفاق بر فلان شخص و فلان گروه و فلان حزب باشد. وفاق بر قانون معنی‌اش درست است، خیلی هم معنی با ارزشی است. مسلّماً آنها هم که این واژه را تعبیه کردند، مرادشان قانون بوده. غیر از قانون چیزی قابل وفاق نیست. قانون قابل وفاق است.
جنگ ترکیبی، دفاع ترکیبی می‌طلبد
او در ادامه با اشاره به جنگ شناختی و پیچیده دشمن اظهار داشت: به همان میزانی که جنگ دشمن ترکیبی است، طبعاً دفاع هم باید این‌طوری باشد. یعنی برای هر برنامه‌ای که دشمن دارد، بعد از شناسایی و کارشناسی، بالاخره باید متناسب با آن اقدام بشود. با توجه به اینکه هدف اصلی جنگ ترکیبی دشمن نابودی جبهه اسلام است، ما هم طبعاً باید مطابق با جنگ ترکیبی، دفاع ترکیبی داشته باشیم. قانون باید در میان همه افراد و قشرها محترم باشد. همه باید به قانون عمل کنند. وفاق غیر از هماهنگی در انجام قانون اصلاً معنی نمی‌دهد. اینکه شما به سلیقه من وفاق کنید، من به سلیقه شما وفاق کنم، این اصلاً معنی ندارد. وفاق یعنی قانون فصل‌الخطاب است.
حجت‌الاسلام ‌والمسلمین عبادی بیان داشت: وفاق بر قانون، هم شدنی است و هم راه‌حل همه‌ مشکلات کشور است. اصولاً ما از نظام به قانونِ اساسی تعبیر می‌کنیم. انقلاب پیروز شد، نهضت پیروز شد، این یک قدم، قدم دوم ایجاد نظام بود. نظام یعنی چه؟ باید توجه داشت این اموری که به وسیله اشخاص از جهت اجرائی یا قضائی یا تقنینی انجام می‌شود اینها نظام نیستند، اینها ‌اگر کارشان را طبق قانون عمل کنند زهی سعادتشان سعادت ماست، و اِلا جنبه‌ شخصی پیدا می‌کند. نظام یعنی به قانون عمل کردن.
نماینده رهبر انقلاب در خراسان جنوبی گفت: ضعف‌ها مربوط به اشخاص است، مربوط به مدیریت است، به نظام ربطی ندارد. چون نظام اصلاً تعریفش چیز دیگریست. بنابراین همه قسم می‌خورند که به قانون اساسی عمل کنند. پس وفاق در اینجا معنای صحیح می‌دهد، یعنی وفاق بر قانون. وفاق بر قانون جمهوری اسلامی راه‌حلِ همه‌ مشکلات است و اگر دقت کنیم همه‌ مشکلات ما جایی است که خلاف قانون عمل کردیم. حالا خلاف قانونِ وجدان، عقل، فطرت، قانونِ مصوب، قانونِ وحی، فرق نمی‌کند، مشکل همیشه آنجا‌یی است که خلاف قانون عمل کردیم، حالا این شامل همه‌ مسائل می‌شود، اعم از مسائل شخصی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرق نمی‌کند، بیش از همه مسائل نظامی.
صلح تحمیلی بدتر از جنگ تحمیلی است
امام جمعه بیرجند با تاکید بر «وفاق بر قانون» ادامه داد: یک مرتبه‌ می‌بینید که یک نفری که اصلاً مسئولیتش کار دیگری است - بالاخره این مسئولیت‌ها تعریف شده است - دم از صلح می‌زند! صلح تحمیلی بدتر از جنگ تحمیلی است. آنچه که در صفین رخ داد صلح تحمیلی بود، ببینید خطرش تا الان که هزار و چهارصد سال می‌گذرد ادامه دارد. مسئله‌ جنگ و صلح را در قانون مشخص کرده‌اند که چه کسی باید تعیین تکلیف کند. هر کسی باید در چارچوبِ کار خودش حرف بزند، بیش از آن حرف زدن خلاف قانون است، خلاف وفاق است. کسی از خودش نمی‌تواند بتراشد که این صلح یا جنگ لازم است، صلح و جنگ به شما چه ربطی دارد؟! شما کارتان را باید انجام بدهید.
حجت‌الاسلام ‌والمسلمین عبادی تاکید کرد: خیلی باید مواظب بود که از این ناحیه‌ها بر وحدت مردم آسیب نرسد، چون نفسِ انسان یک مقدار راحت‌طلب است، دشمن از این زاویه کار می‌کند، همان‌طوری که در جای دیگر تهدید می‌کند، اینجا‌ هم تطمیع می‌کند. سعی کنیم که وفاقِ بر قانون حفظ شود. هر کس در جایگاه قانونی حرف بزند نه به میلِ مخاطب، نه به نفسِ مخاطب، نه به راحتیِ مخاطب که بخواهد او را تسخیر کند، چون ضررهایی که از ناحیه‌ صلح تحمیلی می‌آید این قابل جبران نیست، به هیچ نحو، اینجاست که قانون اساسی فصل‌الخطاب است. هر سخنی که مطابق قانون باشد که بر اساس آن مسئولین قسم خوردند، آن راهگشاست. هرچه خلافِ قانون باشد آن دام دشمن است.