برای مبارزه با فساد در ورزش اراده جمعی و ملی نیاز است (نکته ورزشی)

سرویس ورزشی- 
چند روز پیش دکتر حسین راغفر که امروز به عنوان یکی از متخصصان اقتصادی مطرح است و اهالی ورزش- به ویژه قدیمی‌ترها- ایشان را به عنوان یک چهره پیشکسوت خوشنام می‌شناسند و بازی‌های خوبش را درون دروازه تیم‌هایی مثل راه‌آهن، دارایی، تیم جوانان و تیم ملی فوتبال ایران در دهه 50 به یاد می‌آورند، درباره وضعیت ورزش- خاصه معضل دلالی و فساد مالی در فوتبال- در نشستی علمی، حرف‌های قابل تاملی زد که از طرفی سخت مایه تاسف و نگرانی بود و از سوی دیگر به درد مدیران و مسئولانی می‌خورد که واقعا- و نه ادایی و شعاری- به دنبال اصلاح معایب و مبارزه با فساد هستند.
دکتر راغفر که سابقه مدیریت کیهان ورزشی را هم در کارنامه خود دارد و الحق دوره مدیریتی وی(سال‌های 64 تا 66) از حیث فرم و محتوا یکی از بهترین مقاطع کاری این مجله به حساب می‌آید، در بخشی از حرف‌هایش می‌گوید: «مسئله ورزش جدا از مسئله اقتصاد نیست و درگیر آلودگی‌های فراوان اقتصادی است... امروز می‌بینیم که باشگاه‌های کشور درگیر مافیاهایی شده‌اند که بخشی از آن به خاطر پولشویی است و بخش دیگرش هم این است که برخی می‌خواهند مردم فعلا سرگرم این چیزها باشند... وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، دیگر نمی‌توان گفت مسئله‌ای تصادفی است. این فسادی سازمان یافته است که تمام بافت‌ها و سلول‌های ورزش را در بر گرفته است... وقتی یک دلال در سال 127 میلیارد تومان درآمد دارد، این نشان می‌دهد که شبکه بسیار پیچیده و تو در توی مافیایی در ورزش بی‌رمق کشور وجود دارد که [حتی به بعضی] نهادهای قدرت متصل است، وگرنه چطور ممکن است این همه پرونده علیه این افراد تشکیل شود و هیچ واکنشی هم صورت نگیرد؟» اینها بخشی از صحبت‌های کارشناسی است که هم سابقه و شناخت کافی از زیر و بم ورزش دارد و هم با آنچه که در اقتصاد کشور می‌گذرد، کاملا آشناست.
 باری، این است که تاکید می‌کنیم این دسته از مشکلاتی که‌ گریبان ورزش را گرفته الزاما «ورزشی» نبوده و با تدابیر و برنامه‌های صرفا ورزشی برطرف نمی‌شود و حل آنها به یک «اراده جمعی و ملی» نیاز دارد و به غیر از دستگاه ورزش، دیگر تشکیلات و مراکز موثر- از دستگاه‌های امنیتی گرفته تا دولت و مجلس و به ویژه قوه قضائیه- باید وارد عمل شوند. این جریانات و باندها نه فقط برای ورزش، بلکه برای هر جایی که بتوانند از طریق آن به آب و نان و منفعت و شهرت و ثروت و سفر و لذتی برسند و آخور سیری‌ناپذیر خود را آباد کنند، برنامه دارند و کاروبار مملکت و امور اجتماعی و زندگی و معیشت مردم را به بازی گرفته‌اند و اصلا هم برایشان مهم نیست که الان در چه شرایطی قرار داریم، دشمنان شرور و بدخواهان خبیث چه نقشه‌های شومی علیه این ملک و ملت در سر می‌پرورانند و جامعه و مردم به آرامش و اتحاد و روحیه نیاز دارند. آنها به دنبال کار و کاسبی و اهداف پلید و پست خودشان هستند و آنچه می‌کنند- چه در ورزش و چه غیر ورزش- کاملا هدفدار و حساب شده است و اصلا «همین‌طوری» و«اتفاقی» و «از سر سادگی»!! نیست.