سوداگران مرگ با افزایش ناخالصی به مواد مخدر دنبال افزایش حاشیه سودشان هستند
یک پژوهشگر و درمانگر اعتیاد گفت: سوداگران مرگ با افزایش ناخالصی به مواد مخدر به دنبال افزایش حاشیه سودشان هستند.
به گزارش ستاد مبارزه با مواد مخدر، سعید صفاتیان با اشاره به ناخالصیهای موجود در مواد مخدر اعم از مخدر گل، اظهار داشت: متأسفانه قاچاقچیان و سوداگران مرگ برای افزایش حاشیه سود خود، با افزایش ناخالصی به موادمخدر، وزن آن را افزایش داده تا بتوانند با فروش میزان بیشتری از آن، سود بیشتری دریافت کنند.
صفاتیان ادامه داد: ناخالصیهای موادمخدر یا شیمیایی یا غیرشیمیایی هستند و آن را به نحوی انجام میدهند که مصرفکننده نتواند تشخیص دهد که ناخالصی به موادمخدر اضافه شده است.
وی یادآور شد: زمانی چند سال قبل به تریاک، ماده «سرب» اضافه میکردند که این موضوع به شدت عوارض جسمی و روانی شدیدی داشت، به طور مثال روی کبد اثر میگذاشت، همچنین منجر به شل شدن عضلات دست میشد به حدی که فرد نمیتوانست حتی کوچکترین چیزی را در دستان خود نگه دارد و اکثر استفادهکنندگان آن با سکته قلبی و مغزی جان خود را از دست میدادند.
این پژوهشگر با تأکید بر اینکه سوداگران مرگ برخی اوقات داروهای خوابآور یا انواع آمفتامین به موادمخدر اضافه میکنند تا فرد حالت خوابآوری نیز پیدا کند، بیان داشت: پایه موادمخدری مانند گل، روانگردان است و قاچاقچیان با تغییرات شیمیایی و انواع و اقسام اسمها، این مخدرهای خطرناک را به فروش میرسانند.
صفاتیان افزود: قاچاقچیان و سوداگران مرگ اتاق فکری جهانی دارند که در این اتاق فکر همیشه روانشناس، جامعهشناس، اقتصاددان و شیمیدان وجود دارد؛ به طور مثال جامعهشناس، جامعه ایرانی را بررسی کرده و میگوید اگر به جامعه ایرانی مخدر جدیدی معرفی میکنیم، مثل توپ خواهد ترکید.
وی ادامه داد: روانشناس این اتاق فکر، درون و برونگرا بودن جامعه و احتیاجات لازم و اقتضائات مختلف آن جامعه را بررسی میکند، کار شیمیدان این اتاق فکر نیز ساخت مخدر نهائی بر اساس نیازهای مطرح شده توسط روانشناس و جامعهشناس این اتاق فکر است. اقتصاددان اتاق فکر نیز بررسی میکند که آیا از نظر اقتصادی ساخت آن ماده مخدر به صرفه است یا خیر.
این پژوهشگر و درمانگر اعتیاد با ابراز خرسندی از کاهش کشت مواد مخدر سنتی در افغانستان، گفت: متأسفانه یک ناراحتی بزرگ در افغانستان وجود دارد و آن این است مواد روانگردان در این کشور به شدت در حال رشد است زیرا اقتصاددان اتاق فکر جهانی اینگونه فکر کرده که این اقدام بسیار زیاد به نفع قاچاقچیان است تا روی مواد روانگردان کار کنند.
صفاتیان با بیان اینکه این اتاق فکر جهانی (تیم چهار نفره مذکور) برای ایران نیز در سطح ملی، استانی و حتی شهرستان فعال هستند، افزود: به طور مثال حتی فکر میکنند که با توجه به نوع جغرافیای یک شهر، چه مخدری میتواند در آن منطقه رواج یابد تا نیازهای افراد را با توجه به فرهنگ و سنت آن جامعه پوشش دهد.
وی ادامه داد: نهادهایی مانند وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم، به عنوان ارکان اصلی نظام آموزشی و فرهنگی کشور، نقش بسیار مهمی در پیشگیری از اعتیاد و آشنایی افراد با مخاطرات مواد مخدر و روانگردانهای جدید دارند. این نهادها میتوانند با طراحی و اجرای برنامههای آموزشی متنوع، اطلاعات لازم را به دانشآموزان و دانشجویان ارائه دهند.
این پژوهشگر اعتیاد گفت: برگزاری کارگاهها، سمینارها و دورههای آموزشی درباره عوارض و خطرات مصرف مواد مخدر، به ویژه مواد جدید که ممکن است کمتر شناخته شده باشند، میتواند به افزایش آگاهی جوانان کمک کند. همچنین، ایجاد محتوای آموزشی جذاب و قابل فهم در قالب کتابها، فیلمها و نرمافزارهای آموزشی میتواند تأثیر بسزایی در جذب توجه مخاطبان داشته باشد.