سوریه در لیست تروریستی آمریکا ماند قانون سزار «لغو» نشد «تعلیق» شد
سرویس خارجی-
علیرغم سخنان ستایشگرانه ترامپ در مورد تروریستِ حاکم بر سوریه، وزارت خزانهداری آمریکا اعلام کرد
که واشنگتن محدودیتهای باقیمانده از جمله «قانون سزار»
علیه سوریه را به حالت تعلیق درمیآورد [و لغو نمیکند] و این
رژیم همچنان در فهرست «حامی تروریسم» باقی میماند!
آمریکا، این ابرقدرت خودخوانده ضدتروریسم، در طول تاریخ خود، روابطی پیچیده و دوپهلو با گروههای تروریستی برقرار کرده و بارها از آنان به عنوان ابزاری برای پیشبرد منافع ژئوپلیتیک خود بهره برده است، بدون آنکه هرگز علیه تروریسم بایستد. در دهه ۱۹۸۰، سازمان سیا (CIA) میلیاردها دلار به «مجاهدین» افغانستان، که شامل گروههای افراطی مانند شبکه حقانی و پدران القاعده میشد، تزریق کرد تا در برابر شوروی بجنگند؛ اسنادی از آرشیو ملی آمریکا (مانند گزارشهای طبقهبندیشده منتشرشده در سال ۲۰۱۹ توسط National Security Archive) نشان میدهد که این حمایتها مستقیماً به ظهور طالبان و بنلادن کمک کرد، علیرغم ادعای آن زمانِ ریگان. در دهه ۲۰۱۰، در سوریه، آمریکا از طریق برنامه Timber Sycamore
(مستندشده در گزارشهای نیویورکتایمز ۲۰۱۶ و اسناد ویکیلیکس) به گروههای شورشی مانند جبههالنصره (شاخه القاعده) تسلیحات و آموزش داد تا دمشق را سرنگون کند، در حالی که همزمان با داعش میجنگید، تناقضی که حتی پنتاگون در گزارش داخلی ۲۰۱۵ به آن اعتراف کرد و آن را «حمایت غیرمستقیم از افراطگرایان» نامید. این الگو، از حمایت از کنتراهای نیکاراگوئه در دهه ۱۹۸۰ (که توسط دادگاه بینالمللی لاهه در ۱۹۸۶ به عنوان تروریسم دولتی محکوم شد) تا چشمپوشی از القاعده در یمن برای مقابله با «حوثیها»، ثابت میکند که واشنگتن تروریسم را نه دشمن مطلق، بلکه شمشیری دولبه برای حفظ هژمونیِ خود میبیند، ادعایی که با شعارهای ضدتروریستیاش، همچون
نقابی بر چهره امپریالیسم، فریبی آشکار است. دیگر سالهاست
که «دُم خروسِ» این ادعای آمریکا عیان شده است.
ترامپ: من الجولانی را دوست دارم!
به این خبرها توجه کنید: «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور آمریکا، پس از دیدار با «ابومحمد الجولانی»، رئیس دولت موقت سوریه، که به آمریکا سفر کرده است، گفت که الجولانی رهبری بسیار توانمند است که از جایی بسیار سخت میآید. ترامپ با ابراز اینکه «الجولانی را دوست دارد» و با او کنار خواهد آمد، ادامه داد: «هر کاری از دست ما بربیاید برای موفقیت سوریه انجام خواهیم داد، سوریه از کشورهای مهم خاورمیانه است و در آینده این منطقه نقش مهمی ایفا خواهد کرد. الجولانی گذشته دشواری داشته است، همه ما گذشته سختی داشتهایم. اکنون برای نخستینبار در خاورمیانه، شاهد صلح هستیم و ما با اسرائیل همکاری میکنیم تا روابطش با سوریه و دیگر کشورها بهبود یابد.» همچنین، «رابرت فورد»، سفیر سابق آمریکا در دمشق، ادعا کرد که دولت دونالد ترامپ به خوبی میداند که دولت سوریه روزی کنترل تمام مناطق این کشور را در دست خواهد گرفت. فورد در گفتوگو با «اخباریه سوریه» گفت: «دولت سوریه همپیمان بسیار مهمی برای آمریکا است.» وی در ادامه افزود: «توماس باراک، فرستاده ویژه آمریکا به سوریه، کار شگفتانگیزی در ایجاد روابط دوجانبه بین سوریه و آمریکا انجام داده است.»
امتیازدهیِ قسطی!
اما باید توجه داشت که آمریکا اطاعت محض را نقد میخواهد و مزد اطاعت را قسطی، آن هم در اقساط طولانیمدت، میدهد! تمام اینها که در سطور پیشین آمد، اقدامات ریتوریک و زبانی است، در عمل آمریکا با احتیاط زیادی پیش میرود. وزارت خزانهداری آمریکا با انتشار بیانیهای عنوان کرد: «در تاریخ ۱۰ نوامبر (۱۹ آبانماه)، وزیر امورخارجه آمریکا اعمال تحریمهای قانون سزار را به مدت ۱۸۰ روز به حالت تعلیق درآورد که نشاندهنده تعهد ما به ادامه لغو تحریمها علیه سوریه است.» همانطور که توجه میکنید این تنها یک تعلیق موقت است، نه لغو؛ حتی، به گزارش خبرگزاری «اسپوتنیک»، وزارت خزانهداری آمریکا اضافه کرد: «دولت آمریکا به قرار دادن سوریه به عنوان یک کشور حامی تروریسم ادامه خواهد داد.» قانون «سزار»، قانونی آمریکایی است که حکومت سابق سوریه، از جمله رئیسجمهور آن، «بشار اسد»، را به اتهام «جنایت جنگی علیه مردم سوریه» تحریم میکند. این قانون در سال ۲۰۱۹ توسط رئیسجمهور آمریکا به امضا رسید و از سال ۲۰۲۰، لازمالاجرا شد. یعنی امتیازدهیها حتی برای تروریستِ محبوب واشنگتن گامبهگام و با احتیاط پیش خواهد رفت.
آمریکا، رژیم اسرائیل و الجولانی
خبر دیگر از سوریه آنکه رئیس خودخوانده سوریه در جریان سفر به آمریکا گفت که سوریه وارد دوران جدیدی شده است. با این حال او اشاره کرد که هیچ مذاکره قریبالوقوعی با رژیم صهیونیستی وجود ندارد. او تأکید کرد: «ما با اسرائیل مرز داریم و آنها بلندیهای جولان را اشغال کردهاند. ما اکنون وارد مذاکره مستقیم نخواهیم شد. شاید دولت آمریکا، به ریاست جمهوری دونالد ترامپ، به ما در رسیدن به این نوع مذاکره کمک کند.» از طرف دیگر، وزارت خارجه سوریه اعلام کرد آمریکا مجدداً بر حمایت خود از رسیدن به توافق امنیتی بین تلآویو و دمشق تأکید کرده است. این مسئله در پی نشست بین «مارکو روبیو»، وزیر خارجه آمریکا، و «اسعد الشیبانی»، وزیر خارجه سوریه، و «هاکان فیدان»، وزیر خارجه ترکیه، در حاشیه سفر سرکرده تحریرالشام و رئیس موقت سوریه به واشنگتن صورت گرفت. الشیبانی همچنین گفت: «دیدار میان الجولانی و ترامپ سازنده بود و طی آن بر حمایت از وحدت سوریه و بازسازی آن تأکید شد.» دولت ترامپ لغو تحریمهای آمریکا را به طرحهای سیاسی شامل توافقات و ترتیبات امنیتی با رژیم صهیونیستی مرتبط دانسته است و از الجولانی خواسته اقداماتی قوی را اتخاذ کند.
اسرائیل با سوریه مانند کرانه باختری برخورد میکند
اما صحبت از مذاکره با اسرائیل با رهنمودهای ترامپ! در چه شرایطی مطرح میشود؟ روزنامه فرانسوی «لوموند» در گزارشی افشا کرد، ارتش رژیم صهیونیستی از زمان روی کار آمدن دولت موقت در
سوریه در حال گسترش دامنه نفوذ خود در بخش جنوبی ارتفاعات جولان اشغالی با همان راهکارهای خود در کرانه باختری از
جمله کندن درختان زیتون، ایستهای بازرسی سیار و بازداشتهای
خودسرانه است. لوموند نوشت: «ساکنان جولان سوریه این روزها در وضعیتی مشابه آنچه فلسطینیها در کرانه باختری دارند، به سر میبرند و تشدید تنشهای نظامی اسرائیل با هدف تحمیل شرایط
جدیدی به این منطقه ادامه دارد.» دادههای مرکز ثبت محلی نشان
میدهد که تنها در ماه پیش میلادی بیش از ۲۱۱ مورد نقض آتشبس ا
ز سوی رژیم صهیونیستی ثبت شد که شامل یورشهای زمینی، حملات هوایی، بازداشتها و تخریب زیرساختهای کشاورزی بود.
تروریست به ائتلاف ضدتروریست پیوست!
همچنین خبر میرسد که وزیر اطلاعرسانی دولت موقت سوریه اعلام کرد که این کشور یک بیانیه همکاری سیاسی با ائتلاف ضد داعش به رهبری آمریکا امضا کرده است. به گزارش ایسنا، «حمزه المصطفی»، وزیر اطلاعرسانی دولت موقت سوریه، اعلام کرد این کشور یک بیانیه همکاری سیاسی را با ائتلاف بینالمللی ضد داعش امضا کرد که این یک توافق سیاسی است و تاکنون شامل هیچگونه بخشهای نظامی نبوده است. این بیانیه در حاشیه سفر احمد الشرع به آمریکا صورت گرفته است. این که یک جماعت تروریست به یک ائتلاف ضد تروریست میپیوندند، گواه بر آن است که این ائتلاف از اول هم، چندان ضد تروریست نبوده است! در پایان، آنچه میماند نه هیاهوی سیاست است و نه غوغای رسانهها، بلکه حقیقتیِ پایدار (و البته بیصدا) است که میان سطرها نفس میکشد: هیچ قدرتی در جهان نیست که بتواند آینده را برای همیشه گروگان بگیرد. حتی پیچیدهترین بازیها، پیچیدهترین ائتلافها و غبارآلودترین صحنهها نیز روزی چهره واقعی خود را نشان میدهند. زمان، همچون داوری، همواره آنچه را ساختهشده بر پایه فریب و محاسبات کوتاهمدت است در معرض فرسایش قرار میدهد و راه را برای واقعیتی تازه باز میکند. امروز شاید صحنهها آشفته، بازیگران متعدد و روایتها متناقض باشند، اما فردا به دست کسانی رقم میخورد که ریشه در زمین و حقیقت دارند، نه در معاملههای پنهان و شعارهای فریبنده. ما تنها تماشاگر رویدادها نیستیم؛ بلکه حامل حافظه تاریخی مردمانی هستیم که برخلاف همه فشارها و بیعدالتیها، هنوز به بقا، بازسازی و حق زندگی در صلح باور دارند. این باور، نه تحریم میشناسد و نه تعلیق؛ نه از تهدید میترسد و نه در برابر نمایش قدرت زانو میزند. و شاید همین ایمانِ بیصدا اما سرسخت باشد که روزی مسیر این منطقه را تغییر میدهد، حتی اگر امروز غبار زیادی بر چشمها نشسته باشد.