صهیونیستها شهرکسازی و استقرار یهودیان در سوریه را کلید زدند
سرویس خارجی-
رسانهها خبر میدهند که برخی از شهرکنشینهای صهیونیست، با عبور از مرز، قصد تأسیس سکونتگاهی جدید در خاک سوریه را دارند و همزمان، نیروهای نظامی رژیم آپارتاید اسرائیل با نفوذ به روستاهای قنیطره اقدام به بازرسی خانههای غیرنظامیان کردند.
طرح «اسرائیل بزرگ» به طور ایدئولوژیک به سرزمینی اشاره دارد که «رؤیای شیرین» بسیاری از صهیونیستهاست و براساس آن برخی از گروههای صهیونیستیِ راستگرا، همچون صهیونیستهای ریویزیونیست و بعدها حزب «لیکود»، در پی گسترش «اسرائیل» به تمام سرزمینهایی هستند که مطابق روایت موهوم تاریخی و مذهبیِ عهد عتیق، خدا به ابراهیم(ع) و فرزندانش واگذار کرده است، یعنی از «نیلِ مصر تا نهرِ فرات». در تفسیری عملگرایانهتر در دوره معاصر، این مفهوم معمولاً به کنترل سرزمینهای اشغالی پس از ۱۹۶۷ (کرانه باختری، غزه، جولان) اشاره دارد و گاهی این طرح و وسیعتر هم تفسیر میشود و شامل بخشهایی از لبنان، سوریه، اردن و حتی فراتر نیز میشود. پس میتوان گفت که این «اسرائیلِ موهومِ بزرگ» مرزهای مشخصی ندارد و حالت کشسانی دارد.
ریشههای یک توهم
سودایِ «اسرائیل بزرگ» پیشینهای چندلایه دارد: از تفسیرهای مذهبی و مبتنی بر کتابِ مقدسِ یهودیان درباره سرزمینی که به وعده الهی نسبت داده میشود (کتاب پیدایش، باب ۱۵، آیه ۱۸ از عهد عتیق) تا تفاسیر سیاسی صهیونیستی قرن بیستم. حزب لیکود پس از پیروزی در انتخابات ۱۹۷۷، این مفهوم را به شکل هدفی ایدئولوژیک در مجموعه سیاسی اسرائیل وارد کرد، گرچه در ابتدا و در عمل آن را محدودتر کرد و فقط روی کنترل کرانه باختری و محاصره بیش از پیشِ فلسطینیها تمرکز کرد. در سالهای اخیر، چهرههایی همچون «بنیامين نتانیاهو» یا «بزهئل اسموتریچ» با تکیه بر تفسیرهای راستگرای مذهبی، اظهاراتی درباره تعهد به «رؤیای چند نسل» برای تحقق «اسرائیل بزرگ» مطرح کردهاند که شامل بخشهایی از کشورهای همسایه نیز میشود، اظهاراتی که پیشتر با واکنش شدید جهان عرب، و اعلام مخالفت ۳۱ کشور منطقه همراه شدهاند، اما باز هم تکرار شدند! این ایده تجاوزگرانه، نقض حاکمیت کشورها، تهدیدی برای راهحل بهتر مسائل فلسطین، و تعمیق آپارتاید و اشغال است، اما همچنان در سر نتانیاهو و دیگرانی هست و در سطور آتی به یکی از مصادیق جدید پیادهشدنِ این طرح خطرناک خواهیم پرداخت.
علیالحساب تا سوریه!!
در شرایطی که سوریه گرفتار هرجومرجِ مولودِ حاکمیتِ تروریستهاست، رژیم آپارتاید اسرائیل هم مشغول بسطدادن مرزهای نامشروع خود تا اعماق خاکِ سوریه است! منابع عبری و عربیزبان از دو رویداد همزمان در جولان اشغالی و استان قنیطره سوریه خبر دادند؛ گروهی از شهرکنشینهای صهیونیست با عبور از مرز قصد تأسیس سکونتگاهی جدید داشتند و همزمان، نیروهای نظامی این رژیم با نفوذ به روستاهای قنیطره اقدام به بازرسی خانههای غیرنظامیان کردند. رسانههای عبری، گزارش دادند که گروهی از شهرکنشینان صهیونیست ساکن شمال کرانه باختری با عبور از مرز در مقابل منطقه «الونیالباشان» در تلاش بودند تا سکونتگاهی به نام «نوه هباشان» در بلندیهای جولان در خاک سوریه ایجاد کنند. طبق گزارش روزنامه یدیعوت آحارونوت، این افراد به همراه کودکان خود در محل حاضر شده و حتی اقدام به نصب سنگبنای نمادین و ایجاد یک یادبود کردند. با حضور نیروهای ارتش رژیم صهیونیستی، خانوادهها از منطقه خارج و به داخل اراضی تحت اشغال بازگردانده شدند. به دنبال این رویداد، افراد یادشده برای بازجویی به پلیس تحویل داده شدند.
طبق این گزارش، این اقدام در ماههای گذشته برنامهریزی شده و با هدف تثبیت حضور امنیتی و ایدئولوژیک در منطقه صورت گرفته است. در همین روز، منابع خبری سوری گزارش دادند که نیروهای رژیم صهیونیستی با چندین خودروی زرهی وارد روستای «عین زیوان» در جنوب استان قنیطره شده و تعدادی از منازل غیرنظامیان را تفتیش کردند. آنطور که «ایسنا» نوشته است، به گفته شاهدان محلی، این نیروها پس از استقرار در اطراف مدرسه روستا به سمت موتورسیکلتها تیراندازی کرده و بازرسیهای گستردهای انجام دادند. پیشتر نیز «دیدهبان حقوق بشر سوریه» اعلام کرده بود که واحدی از ارتش رژیم صهیونیستی با ایجاد یک ایست بازرسی موقت در روستای «الصمدانیه شرقیه» باعث افزایش تنش و نگرانی میان ساکنان منطقه شده است. در روزهای گذشته نیز نظامیان رژیم صهیونیستی شماری از درختان جنگل «جباثا الخشب» در شمال قنیطره را ریشهکن کرده و با تجهیزات نظامی به سمت اراضی اشغالی منتقل کرده بودند، اقدامی که به گفته ناظران، بخشی از سیاست مستمر این رژیم برای تغییر وضعیت میدانی در مرزهای جولان محسوب میشود.
هرجا که آشفتگی سیاسی و ضعف حاکمیت ملی وجود دارد، تلآویو با بهرهبرداری از فرصت تلاش میکند جای پای تازهای برای تثبیت حضور غیرقانونی خود باز کند. این رفتار نهتنها نقض آشکار حقوق بینالملل و تعرض به حاکمیت کشورهاست، بلکه عملاً تکرار همان الگوی کلاسیک شهرکسازی در فلسطین اشغالی است که اکنون در مقیاسی وسیعتر و خطرناکتر دنبال میشود. از منظر منطقهای، چنین اقداماتی زنگ خطری است برای کشورهایی که گمان میبرند منازعه اسرائیل فقط به فلسطین محدود است. تجربه نشان داده است که استراتژی توسعهطلبانه رژیم اسرائیل مرز نمیشناسد و از هر خلأ امنیتی و سیاسی برای پیشروی استفاده میکند. سکوت یا بیعملی در برابر این اقدامات، صرفاً رژیم تلآویو را در توهم «اسرائیل بزرگ» جسورتر خواهد کرد و هزینههای آن را در آینده نهچندان دور بر دوش ملتهای بیشتری خواهد انداخت. در واقع، این رفتارها یادآور یک حقیقت تلخ است: تا زمانی که اشغال و آپارتاید مشروعیتزدایی نشود و با واکنش عملی و هماهنگ منطقهای و بینالمللی مواجه نگردد، رؤیای توهمی اسرائیل بزرگ بهتدریج به سیاست میدانی بدل خواهد شد.
این اشغالگری در شرایطی صورت میگیرد که «القدس العربی» مینویسد: «براساس دادههای برنامه جهانی غذا وابسته به سازمان ملل، بیش از ۳ میلیون شهروند سوری در معرض خطر گرسنگی شدید قرار دارند، در حالی که نیمی از جمعیت ۲۵ میلیون نفری این کشور هماکنون با ناامنی غذایی مواجه هستند.» این سازمان در گفتوگو با خبرگزاری «رویترز» تأکید کرده است که کاهش بیسابقه تولید گندم و محدودیتهای مالی دولت سوریه برای واردات گسترده غلات، چشمانداز امنیت غذایی کشور را بهشدت تیره کرده است. کارشناسان دیگری نیز هشدار دادهاند که تداوم خشکسالی، افزون بر تهدید مستقیم زندگی میلیونها شهروند، میتواند باعث افزایش مهاجرتهای داخلی و تشدید بحران اقتصادی شود. به گفته تحلیلگران، این شرایط در حالی رخ میدهد که سوریه هنوز در حال بازسازی پس از جنگهای سالهای گذشته است و توان اقتصادی محدودی برای مقابله با بحران جدید دارد.