پیاتزا: هیچ‌کس توصیه و اجباری به من نداشت

سرمربی تیم ملی والیبال ایران گفت: وقتی حدود یک ماه و نیم در اردو بودیم و من زندگی روزمره بازیکنان را دیدم،‌ فهمیدم که باید کاپیتان را عوض کنم چون هر کسی نمی‌تواند کاپیتان و رهبر باشد.
روبرتو پیاتزا، سرمربی ایتالیایی تیم ملی والیبال ایران در آغاز دور جدید تمرین‌های تیم ملی برای شرکت در مسابقات قهرمانی جهان 2025 اظهار داشت: فقط خدا می‌داند که چه اتفاقی در لیگ ملت‌ها برای ایران افتاد که 6 پیروزی کسب کردیم. من نمی‌خواهم که فصل گذشته را با این فصل مقایسه کنم. 
سرمربی ایتالیایی تیم ملی والیبال ایران ادامه داد: ما تغییرات زیادی نسبت به قبل داشتیم چون می‌خواستم به بازیکنان مسن، یک فصل استراحت بدهم تا بازیکنان جوان فرصتی برای کسب تجربه پیدا کنند. به این ترتیب، گام به گام پیشرفت کردیم. 
پیاتزا گفت: می‌توانستیم در لیگ ملت‌ها نتایج بهتری بگیریم؛ مثلا مقابل آمریکا، آلمان و اسلوونی می‌شد برنده شویم. ولی باید خوشحال باشیم چون در حال حرکت هستیم. تنها تغییر ما نسبت به قبل، اعتماد به نفس بیشتر در زمین بود. من به بازیکنان روحیه و انگیزه ندادم ولی والیبال سطح بالا را برای آنها ترجمه کردم. من معلم و جادوگر نیستم،‌ من هم تنها مطالعه زیادی کردم تا والیبال را برای بازیکنان ترجمه کنم.مسابقات قهرمانی جهان هم با همین شرایط و فشار آغاز می‌شود پس باید تغییراتی در ذهن و افکارمان داشته باشیم. 
روبرتو پیاتزا اضافه کرد: مسابقات قهرمانی جهان، شبیه لیگ ملت‌ها نیست. لیگ ملت‌ها مثل بازی‌هایی تدارکاتی است ولی در مسابقات قهرمانی جهان، جایی برای تمرین وجود ندارد. 
او در مورد تغییر کاپیتانی تیم ملی از جواد کریمی به مرتضی شریفی گفت: نمی‌خواهم مقایسه‌ای بین چیزی یا کسی انجام دهم. در درجه اول به مربی قبلی تیم ملی که همکار من است، احترام می‌گذارم چون تمام تلاش خود را انجام داده ولی بعضی اوقات باید خوش شانس باشی. 
پیاتزا ادامه داد: وقتی هدایت تیم ایران را بر عهده گرفتم، هیچ شناختی از شخصیت بازیکنان نداشتم. از من خواسته شد تا سریعا کاپیتان را معرفی کنم و چون اطلاعاتی نداشتم، با توجه به سابقه حضور در تیم ملی، جواد کریمی را معرفی کردم. وقتی در کمپ تمرینی ایتالیا بودیم از همه بازیکنان در مورد کاپیتان سؤال کردم و متوجه شدم فرهنگ ایرانی با سایر دنیا تفاوت دارد. آن موقع همه به من گفتند که جواد، کاپیتان خوبی است. 
او افزود: وقتی حدود یک ماه و نیم در اردو بودیم و من زندگی روزمره بازیکنان را دیدم،‌ فهمیدم که باید کاپیتان را عوض کنم چون هر کسی نمی‌تواند کاپیتان و رهبر باشد. شما نمی‌توانید به داروخانه برویم و داروی «رهبری» بخرید. بازیکنی که به من‌، بازیکنان و ارتباط بهتر بین ما کمک می‌کرد، مرتضی شریفی بود. کاپیتان دوم هم احسان دانش‌دوست خواهد بود. این انتخاب من است و هیچ‌کس توصیه و اجباری در این مورد نداشته است.