قلب مؤمن جایگاه خدا است(سلوک عارفانه)

دل باید مؤدب به آداب الهی شود و ادب الهی دل این است که تنها ظرف حضور خدا باشد. خدا می‌گوید:‌ غیر من را در این ظرف راه نده! این حرف خدا است که دل جایگاه من است و باید از غیر من خالی باشد. در روایات تعبیرات گوناگونی وجود دارد که این معنا را می‌رساند، مثل اینکه فرمود: «لایسعنی ارضی و لاسمائی ولکن یسعنی قلب عبدی المؤمن» زمین و آسمان گنجایش مرا ندارد، ولی قلب بنده مؤمن من، مرا در خود جای می‌دهد.(1) در روایتی دیگر آمده است: «ان لله تعالی فی‌الارض اوانی، الا و هی القلوب» خدا ظرف‌هایی در زمین دارد که همان قلب‌ها است.(3-2)
____________
1- عوالی اللئالی، ج 4، ص 7
2- کنزالعمال، ج 1، ص 243
3- ادب الهی، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)، کتاب یکم، ص 227