ضرورت فهم، تفسیر و تأویل بطون قرآن با ادله نقلی(سلوک عارفانه)

امام راحل در مواضع متعددی با استناد به کلام امام باقر(ع) خطاب به قتاده از مفسران و فقهای معروف آن زمان که «انما یعرف القران من خوطب به (کافی، ج8، ص312) قرآن را کسی می‌شناسد که مخاطب آن است.» به منزلت خاص علمی و معنوی اهل‌بیت(ع) و آگاهی آنان از اسرار و حقایق قرآنی تصریح نموده است اما برخلاف آنچه اخباریون شیعه از این روایت فهمیده‌اند که فهم و تفسیر قرآن انحصاری است و به خاندان عصمت و طهارت اختصاص دارد، بر این حقیقت تاکید ورزیده‌اند که «گرچه قرآن یک سفره گسترده‌ای است از ازل تا ابد که از او همه قشرهای بشر استفاده می‌کنند» عالی‌ترین مرتبه فهم و تفسیر و تأویل بطون آن، تنها در انحصار و اختیار اهل‌بیت(ع) است، و دیگران باید معارف قرآنی و شیوه تفسیر و تأویل آن را از طریق آنان به دست آورند.(1)
____________
1- صحیفه امام، ج19، ص112