در جوانی پاک بودن...

شهید رضا راهداری، ۳۰ شهریور سال ۱۳۶۲ دیده به 
جهان گشود و در جوانی به نیروی انتظامی پیوست.
وی از نیروهای پاسگاه مرزی شمسر استان سیستان و بلوچستان بود که ۲۴ خرداد سال ۱۳۸۷ توسط گروهک تروریستی جیش‌الظلم همراه با تعدادی از همرزمانش به اسارت درآمد و پس از انتقال به پاکستان، مظلومانه به شهادت رسید. پیکر پاک شهید رضا راهداری پس از ۱۶ سال به همراه ۸ تن دیگر از همرزمانش به وطن بازگشت و در گلزار شهدای زابل آرام گرفت. پدر شهید رضا راهداری می‌گوید: «پسر خیلی خوبی بود، خیلی مؤمن بود، کار‌های خانه را انجام می‌داد، وقتی به نظام رفت، گفت اگر به جایی برسم شما را کربلا می‌برم، همیشه کمکم می‌کرد، نمازش را در مسجد می‌خواند، از حقوق خودش برای ساخت مسجد محل خرج می‌کرد. از اول محرم تا دهم مرخصی می‌گرفت و در هیئت مسجد فعالیت می‌کرد، مراسم عزا برپا می‌کردند و خودش هم مداحی می‌کرد. گفته بود این بار که بیایم مرخصی شما را می‌برم کربلا؛ اما انگار قسمت نبود. هر دوست شهید که به دیدار ما می‌آید می‌گوید او پسر خوب و مؤمنی بود، او فرشته بود، او در پادگان دعا و زیارت عاشورا می‌خواند. بعد از دیپلم، دانشگاه پیام نور قبول شد؛ ولی پول نداشتیم که او بتواند برود و درس بخواند، یکی از اقوام به او پیشنهاد داد وارد نظام شود، رفت و ثبت‌نام کرد، آمدند تحقیق هم کردند، همه گفته بودند پسر خوبی است، او را در نیروی انتظامی قبول کردند، رفت زاهدان مرزبانی، معاون پاسگاه شمسر بود، یک سال در آنجا بود و بعد شهید شد، آن موقع فقط ۲۵ ساله بود.‌»