معاون وزیر راه و شهرسازی:
میانگین دوره انتظار خانهدار شدن در کشور ۲۷ سال است
معاون وزیر راه و شهرسازی با اعلام اینکه دوره انتظار خانهدار شدن در کشور ۲۷ سال است، افزود: اگر خانوار همه درآمد را صرف تامین مسکن کند دوره دسترسی ۹ سال است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، «حبیبالله طاهرخانی» با بیان اینکه نهضت ملی مسکن یک پروژه بزرگ است، اظهار کرد: الگوی دسترسی به مسکن 75 تا 100 مترمربع مد نظر قرار گرفته است. اگر در طول دوره دسترسی همه درآمد برای تامین مسکن هزینه شود میانگین دسترسی حدود 9 سال است اما طول دوره انتظار برای خانهدار شدن سه برابر این عدد یعنی میانگین 27 سال است چون خانوارها یکسوم درآمد را برای مسکن هزینه میکنند.
او با بیان اینکه در روستاها دوره دسترسی برای خانه دار شدن تقریبا چهار سال است، افزود: طبق برنامه هفتم توسعه، باید مدت زمان انتظار خانوارها برای دسترسی به مسکن از 9 سال به هفت و نیم سال کاهش یابد.
معاون وزیر راه و شهرسازی درباره تأمین زمین برای پروژههای مسکونی از طریق الحاق اراضی دولتی گفت: از مجموع 59 هزار هکتار زمین الحاقشده، هشت هزار هکتار مربوط به دولت چهاردهم است.
طاهرخانی با اشاره به ماده 49 قانون برنامه هفتم توسعه، گفت: طبق این برنامه باید پنج میلیون واحد مسکونی احداث شود. از این تعداد، یک میلیون و 500 هزار واحد حمایتی است که اکنون 840 هزار واحد آن در دست اجراست و مابقی نیز برنامهریزی خواهد شد.
او یادآور شد: طبق هدفگذاری، 500 هزار واحد در بافتهای فرسوده نوسازی میشود. همچنین، یک میلیون واحد مسکن روستایی و
دو میلیون واحد از طریق سایر روشها تأمین خواهد شد. از یک میلیون واحد هدفگذاریشده در حوزه مسکن روستایی، تأمین مالی برای 220 هزار واحد انجام شده است.
تاکید بر اجرای قانون
معاون وزیر راه و شهرسازی، افزود: باید ضمن توسعه سکونتگاهها، جلوی سفتهبازی و دلالی گرفته شود. لازم است نظام مدیریت بازار زمین سامان یابد و نظارت دقیقتری اعمال شود.
طاهرخانی با بیان اینکه در داخل محدوده شهرها، با احتکار زمین مواجه هستیم، اضافه کرد: دولت فراتر از قانون نیست. طبق ماده 50 برنامه هفتم توسعه، باید 330 هزار هکتار به محدوده سکونتگاهی کشور افزوده شود.
وی افزود: وزارت راه و شهرسازی در راستای این ماده قانونی، تأمین زمین را دنبال میکند. تاکنون 24 شهرک در حال بررسی در شورای عالی شهرسازی است. در کلانشهرها، سیاست شهرکسازی در حال اجراست و در سواحل مکران نیز مکانیابی برای 23 شهر جدید در حال انجام است.
معاون وزیر راه و شهرسازی با بیان اینکه دولت برای تأمین مسکن اقشار کمدرآمد دغدغه دارد، ادامه داد: در تأمین زمین از طریق الحاقات، شهرکسازی و توسعه درونشهری، ملاحظات زیستمحیطی، منابع آبی و سایر ملاحظات فنی در نظر گرفته میشود.
طاهرخانی افزود: برای تحلیل دقیقتر، تراکم خالص مسکونی در کلانشهرها بررسی شود. چون در آمارهای بینالمللی، معمولاً برای شهرهای مقایسهای، کل منطقه کلانشهری در نظر گرفته میشود اما برای تهران فقط محدوده شهر لحاظ میشود که این موضوع باعث نابرابری در مقایسهها میشود.
ضرورت توجه به خطرات تراکم جمعیت تهران
گفتنی است، تراکم جمعیت در تهران، مخصوصاً در مناطق مرکزی و جنوبی شهر بسیار بالاست که موجب کاهش کیفیت زندگی و افزایش خطرات در صورت بروز حوادث طبیعی و شهری شده است. آتش سوزی پلاسکو و سیل امامزاده داوود(ع)، هشدارهایی در این زمینه بود. بافت فرسوده تهران در صورت بازسازی کامل هم ظرفیت جمعیت فعلی را ندارد.
چاره کار، پرهیز از طرحهای رؤیایی و اقدام بر اساس واقعگرایی است. گران کردن شهر و اجبار مردم به مهاجرت معکوس، راهکار نیست چرا که به تشدید حاشیهنشینی منجر میشود. افزایش وسعت شهر (نه ساخت شهرکهای جدا از شهر) و تشویق ساکنان مناطق متراکم به جابهجایی با دادن زمین و امکانات ساخت، چاره کار است.
اعطای زمین باید بهصورت همزمان در تمام مراکز استانها صورت بگیرد و با روشهایی، از مهاجرت جدید به تهران جلوگیری شود اما مراکز استانها، هنوز ظرفیت پذیرش جمعیت دارد؛ بنابراین برای جلوگیری از مهاجرت به تهران، جمعیت باید به طرف آن شهرها هدایت شود. همچنین مردم مناطق کویری و استانهای جنوبی به مهاجرت به سواحل خلیجفارس و دریای عمان تشویق شوند تا از کم آبی خلاص شوند.