موسوی خوئینیها : تعدد کاندیداها توطئه علیه انقلاب است
Research@kayhan.ir
موسوى خوئينىها در شرايطى كه هنوز شوراى نگهبان تشكيل نشده بود، از سوى حضرت امام(ره) مأمور احراز صلاحيت كانديداهاى اوّلين دوره رياستجمهورى مىشود. خوئينىها نيز از ميان 106 نامزد كه وزارت كشور ليست آنها را براى بررسى صلاحيت به حضرت امام(ره) تقديم كرده بود، نه تنها صلاحيت حدود 100 نفر از آنان را رد كرد، بلكه اصولا كانديدا شدن اين همه كانديدا براى انتخابات رياستجمهورى را توطئهاى عليه انقلاب عنوان كرد. وى در سال 1358 در سخنرانى قبل از خطبههاى نماز جمعه تهران مطالب قابل توجهى را بيان كرد :
«من به عنوان نماينده امام در كميسيون نظارت بر تبليغات انتخابات رياستجمهورى، اين مطلب را به عرضتان مىرسانم؛ اوّلا ملت، براى اوّلين بار در آستانه انتخابات اوّلين رئيسجمهور در نظام جمهورى اسلامى بعد از 2500 سال حكومت ننگين شاهنشاهى قرار دارد. مسلّم است براى برهم زدن اين مرحله حساس از انقلاب، توطئههاى بسيارى در جريان است. همچنان كه در مراحل قبل و نيز بعد از انقلاب هم، ما شاهد توطئههاى پى در پى بودهايم. يكى از همين توطئهها نامزدى بيش از 100 نفر براى رياستجمهورى است. در كجاى دنيا سراغ داريد چنين چيزى را؟ يقينآ اين تعداد فراوان نامزدهاى رياستجمهورى براى ملّت ايران به مفهوم آزادى و دموكراسى تفسير نمىشود، بلكه به معنى هرج و مرج، به معنى بىضابطه بودن و به معنى بىقاعدگى است. همچنان كه امام هم فرمودهاند، بدون ترديد اين اوّلين توطئه تاريخ انتخابات رياستجمهورى بوده است. براى تعيين افرادى از ميان نامزدها، وزارت كشور اسامى 106 نفر را به حضور امام تسليم داشت. امام براساس مسائلى اين امر را به عهده ملت واگذار فرمودند كه خود ملّت افراد باصلاحيت را انتخاب كنند.
من به عنوان نماينده امام در نظارت بر تحقيقات انتخاب شدم، روز گذشته براى شروع تبليغات انتخاباتى، كه روز بيستم از طرف وزارت كشور براساس لايحه مصوبه شوراى انقلاب مىبايست تبليغات آغاز گردد و لابد اين سؤال براى ملّت ايران مطرح است كه چرا از روز گذشته يعنى روز بيستم تبليغات آغاز نشد؟ من نامزدهاى رياستجمهورى را دعوت كردم به كميسيون نظارت، با بسيارى از آنها صحبت كردم. در اين گفت وگوها با مسائلى برخورد كردم كه ديدم اگر چنانچه اين افراد در صحنه تلويزيون جمهورى اسلامى و در صداى جمهورى اسلامى ايران بخواهند صحبت كنند و با مردم رو به رو شوند، يقينآ ملت ايران نمىپسندد كه مسأله رياستجمهورى تا اين حد به افتضاح كشيده شود. تمام مصاحبههايى كه با اين افراد كردهايم ضبط شده است. من نمونههايى را از سخنان اين افراد، براى شما ملت ايران نقل مىكنم و سپس از شما مىخواهم كه قضاوت كنيد، آيا اين افراد اجازه دارند به عنوان نامزد رياستجمهورى از صدا و سيماى جمهورى اسلامى ايران با ملت ايران صحبت كنند؟ مسلمآ اين توطئه بوده است. چرا توطئه؟ اوّلا براى اين كه مراسم تبليغات انتخابات و خود انتخابات رياستجمهورى را به هرج و مرج بكشانند. 106 نامزد، آن هم نامزدهايى كه نمونههايى از سخنان آنها را برايتان نقل مىكنم. نمونههايى از اين چهرهها را برايتان معرفى مىكنم. ثانيآ در انظار جهانيان، نظام جمهورى اسلامى را آنقدر به ابتذال بكشانند كه دنيا اين چنين قضاوت كند كه يك ملت بىضابطه، يك ملّت بىقاعده كه هركس مىتواند خود را نامزد رياستجمهورى كند.
اين ملت كه نظام شاهنشاهى را از ميان برد، اين ملتى كه بساط ننگين پهلوى را درهم پيچيد، براى اوّلين بار در تاريخى كه مىخواهد رئيسجمهور انتخاب كند، چنين افرادى خود را براى رياستجمهورى نامزد مىكنند. يقينآ توطئه بوده است تا پرستيژ و ارزش و موقعيت انقلاب ايران را در نظر جهانيان ساقط كنند. من با بعضى از اين نامزدها صحبت كردم؛ اوّلا عدهاى از اين 106 نفر كه تعداد آنها نيز زياد مىباشد، انصراف خود را اعلام كردند. پس از آن كه من در جلسه در وزارت كشور صحبت كردم، بعد از آن عده زيادى انصراف خود را اعلام كردند. از يكى از نامزدهاى رياستجمهورى پرسيدم: شما كه مىخواهيد رئيسجمهور شويد آيا قانون اساسى جمهورى اسلامى را خواندهايد؟ مىدانيد شرايط رئيسجمهور چه چيز است؟ در جواب مىگويد: هنوز قانون اساسى منتشر نشده است تا من بدانم شرايط رئيسجمهورى چه چيز است! آيا چنين فردى براى انقلاب ايران صلاح است به عنوان نامزد رياستجمهورى از صدا و سيماى جمهورى اسلامى ايران با دنيا صحبت كند؟ پرسيدم: شرايط رئيسجمهور در قانون اساسى چه چيز است؟ مدتى فكر مىكند و بعد مىگويد: رئيسجمهور بايد حتىالمقدور تكليف شرعى خود را بداند! يكى ديگر وكيل دادگسترى است. مىپرسم: شما به چه منظور قصد رياستجمهورى كردهايد؟ جواب مىدهد: «چون قبل از انقلاب روابط ظالمانه در مملكت حاكم بوده، مردم هم زياد باهم نزاع و دعوا داشتند، لذا ما وكلاى دادگسترى شغلمان رواجى داشت، ولى بعد از انقلاب چون دعوا و مرافعه كم شده است، لذا كار ما كساد شده، من فكر كردم بهتر است رئيسجمهور شوم.» آقاى وكيل دادگسترى منطقش براى نامزدى رياستجمهورى اين است! آيا ملت ايران به ما اجازه مىدهد؟! اين درست است كه امام واگذار به ملت كرده است.
من امروز از ملت ايران مىپرسم آيا من به عنوان نماينده امام از طرف ملت ايران اجازه دارم، چنين چهرههايى را به عنوان نامزدهاى رياستجمهورى به دنيا عرضه كنم؟ از يكى ديگر مىپرسم: شما به چه منظور نامزد رياستجمهورى شدهايد؟ جواب مىدهد: آقا راستش را بخواهيد من هدفم رئيسجمهور شدن نيست. هدف من فقط اين بود كه يك بار اين ميكروفون به دست من بيفتد، يك مقدار مىخواهم حرف بزنم، اين آقا كارمند ساده يكى از دانشگاههاست. شايد هم همين دانشگاه تهران باشد. از يكى ديگر مىپرسم: شرايط رئيسجمهور در قانون اساسى چه چيز است؟ بعد از مدتى فكر كردن جواب داد: «رئيسجمبور! بايد عادل باشد.» گفتم: رئيسجمبور يا رئيسجمهور؟ مدتى تأمل كرد و گفت:« آقا رئيسجمبور بايد عادل باشد.» اينها نامزدهاى رياستجمهورى هستند.
اگر اين نمونهها از طريق صدا و سيماى جمهورى اسلامى ايران با مردم مواجه مىشدند، اساساً مسأله انتخابات رياستجمهورى به ابتذال كشيده مىشد. ملت دلسرد مىشدند. اساساً شايد از رأى دادن حتى به رئيسجمهور مورد قبول خودشان هم دلسرد مىشدند.