یافتن قبری با کمک صاحب قبر! (حکایت اهل راز)

 

 

آیت‌الله مرتضی تهرانی(برادر حاج آقا مجتبی تهرانی) نقل کرد: مرحوم‌ هاشم عبداللهی یکی از شاگردان درس جامع‌السعاداتِ پدرم در مسجد جامع[در بازار تهران] بود. پدرم در مسجد جامع، شبستان چهل‌ستون، سه ساعت بعد از مغرب نماز عشا را می‌خواند و بعد جامع‌السعادات می‌گفت. ده دوازده نفر از متدینین در این جلسه حضور داشتند. ایشان می‌گفت: وقتی درس پدرت آمدم دیدم هیچ‌چیز غیر از خدا برای من ارزشی ندارد. پس از فوت آقای عبداللهی جنازۀ او را به مشهد بردند و در بهشت‌رضا دفن کردند. من(مرتضی تهرانی) آمدم مشهد به نیابت از ایشان زیارت کردم، تاکسی گرفتم رفتم بهشت‌رضا، آدرس قبر او را نداشتم، ایستادم گفتم:‌ هاشم آقا، من آمدم زیارت قبر شما، مرا راهنمایی کنید، بلد نیستم.

دیدم گویا کسی دو تا کتف مرا گرفت از چپ و راست مرا این طرف و آن طرف برد، یک جا بدون جهت ایستادم، دیدم روی یک قبر در فاصلۀ یک متری من نوشته: «هاشم عبداللهی تهرانی».

*کتاب: خاطره‌های آموزنده، نوشته آیت‌الله محمدی ری شهری 

انتشارات دارالحديث قم