من حیوانی و من حقیقی (سلوک عارفانه)

 

 

از نظر اسلامی، در عین اینکه انسان یک حیوان است، مانند هر حیوان دیگر،‌در عین حال به تعبیر قرآن، نفخه‌ای از روح الهی در او هست. لمعه‌ای از ملکوت الهی و نوری ملکوتی در وجود انسان هست. «من» واقعی یک انسان آن «من» است. انسان «من» حیوانی هم دارد، ولی من حیوانی در انسان طفیل است، «من» اصیل نیست. «من» اصیل در انسان همان «من» ملکوتی انسان است.»(1)

____________

1- فلسفه اخلاق، شهید مرتضی مطهری(ره)، ص 169