اگر یک خارجی برخی سریال‌های نمایش خانگی را ببیند از سفر به ایران می‌ترسد! (اخبار ادبی و هنری)

 

 

 

یک کارگردان گفت: برخی سریال‌های نمایش خانگی آنچنان تصویر ترسناکی از ایران نمایش می‌دهند که اگر خارجی‌ها این سریال‌ها را ببینند از سفر به ایران خواهند ترسید!

انسیه شاه‌حسینی، نویسنده و کارگردان سینما در گفت‌وگو با خبرنگار کیهان بیان کرد: این حجم از چاقوکشی‌، فحش‌های رکیک و فضاهای سیاهی که برخی از سریال‌های نمایش خانگی نمایش می‌دهند ترسناک است. اگر یک خارجی این سریال‌ها را نگاه کند اصلا می‌ترسد که به ایران سفر کند. 

وی اظهار داشت: بسیاری هدف هنر و هنرمند را نمی‌دانند. هنرمند یعنی فردی که دست مخاطبش را بگیرد و به رستگاری برساند و او را از ظلمت به نور ببرد. اصلا درگذشته هنرمندان را جزء جوانمردان می‌دانستند. چون همان طور که مردم در کنار یک جوانمرد در امنیت و آرامش به سر می‌بردند، هنرمند هم در یک جامعه مثل یک پهلوان ظاهر می‌شد و به مردم امید و روحیه می‌بخشید. با این تعریف، مخاطب پس از تماشای یک فیلم یا سریال باید احساس امنیت و آرامش کند. اما وضعیت سریال‌های نمایش خانگی ما طوری شده که حتی خواب‌های ما را آشفته می‌کنند و اعتماد به همسایه و همسر و... را سلب می‌کنند.

شاه‌حسینی یادآور شد: وقتی مدیران فرهنگی آگاه باشند و بدانند کجا می‌خواهند بروند، هنرمندان را هم هدایت می‌کنند. اما الان همه رها شده‌اند و هر کسی در پی مسائل شخصی خودش است. به همین دلیل هم خیلی از آثاری که در سینما یا نمایش خانگی می‌بینیم، برآمده از عقده‌های شخصی سازندگان آثار هستند! مثلا یک خانم در جوانی از مردی یک بدی دیده دچار عقده‌ای شده و مطابق با همان عقده فیلمنامه می‌نویسد یا فیلم و سریالی را می‌سازد! هنرمند نباید این‌گونه کار کند.

وی تأکید کرد: الان مشکل ما این است که هنرمندان در سینما و عرصه تولید سریال، عقب‌تر یا دوشادوش مخاطب هستند. این درحالی است که یک هنرمند باید کیلومترها جلوتر از مخاطب بایستد و بگوید بیا طرف من. 

مسائل غیراخلاقی که غربی‌ها امروز از آن عبور کرده‌اند و خودشان هم فهمیده‌اند طرحشان در هنر زیانبار است، از سوی برخی هنرمندان ما برجسته می‌شود و جلوی خانواده‌ها قرار می‌گیرد و می‌گویند این تو هستی! درحالی که باید بگویند این تو نیستی! یعنی هنرمند اگر هم قرار است زشتی را نشان دهد باید به مخاطبش بگوید درست است که چنین اتفاقاتی برای این کاراکتر رخ داده ‌اما تو نباید مثل آن باشی و تو برتر از او هستی و باید راه درست را انتخاب کنی و...  متأسفانه وقتی برخی از فیلم‌های سینمایی یا سریال‌های نمایش خانگی را می‌بینم با خودم می‌گویم که سازنده این اثر چقدر عقده داشته و هر چه خودش کشیده را هم می‌خواهد به خورد مخاطبش بدهد. متأسفانه مدیران فرهنگی هم گویی کار را رها کرده‌اند و یک فضای بی‌تفاوتی را در این عرصه‌ها می‌بینیم. برخی مدیران در مقابل آثار مخرب فرهنگی مرعوب هستند و انگار می‌ترسند جلوی آنها را بگیرند. فضای فرهنگی ما دچار یک نوع دیکتاتوری ابتذال شده است طوری که حتی برخی مدیران فرهنگی هم جرأت ندارند علیه آنها صحبت کنند!