خادم الرضا
محدثه خوشی
انگار همین دیروز بود که تو در قاب تلویزیون ظاهر شدی و گفتی: «من فقط...» اما نه، دیروز نبود؛ سالهای نوری زیادی گذشته و چه زود همه از یاد بردند که تو خادم الرضا (علیهالسلام) بودی، نه رئیسجمهور...
تو خودت بودی، نه ادا و ادعا... تو خودت بودی، خاکیِ خاکی. تا زانو در گل رفتی تا گرهای از کار مردم باز کنی... و چه زود از یاد بردند که صبح جمعهها تو لحظهای آرامش نداشتی...
دلتنگم برای صدایت، برای صداقتت، برای نگاهت که جز ضریح جایی را نمیدید... آخرش هم رسیدی به اربابت امام رئوف.
شهادت مبارکت باد، شهید جمهور عزیز...