46 سال پس از کمپ دیوید! (نگاه)
امینالاسلام تهرانی
46 سال پیش در میان بُهتزدگی جهان عرب زمینه توافق کمپ دیوید بین مصر و رژیم آپارتاید اسرائیل به انجام رسید. همزمان با پايانِ جنگ چهارم بین اعراب و اسرائيل در سال 1973، جهان عرب شاهد تحولی عجيب و تصميمی غیرمنتظره در ميان يكي از كشورهاي مدعی مبارزه با اسرائیل بود. «انور سادات»، رئيس جمهور وقت مصر، پس از سرخوردگي شدیدش از شكست در برابر رژيم صهيونيستي با اتخاذ سياست نزديكي به غرب، در سال 1977 اعلام كرد که در ازاي خروج نيروهاي رژيم اسرائیل از صحراي سينا، حاضر به امضاي قرارداد صلح با رژيم اشغالگر خواهد بود. سادات چهار ماه بعد در 19 نوامبر 1977 (28 آبان 1356) در ميان بُهت جهان اسلام و كشورهاي عرب در يك سفر که به اعتقاد مسلمانان «تحقیرآمیز» به فلسطين اشغالی با مقامات رژیم اسرائيل ديدار كرد و در پارلمان اسرائیل هم سخنراني کرد!
اين اقدام از سوي بسیاری از كشورهاي عربي و نيز سازمان آزاديبخش فلسطين یک «تسليم محض» شمرده و شدیداً محكوم شد. باری، مذاكرات صلح(!) ميان سران دو رژيم با ميانجيگري آمریکا ادامه يافت. در نهایت در تاریخ 17 سپتامبر 1978 برابر با 26 آذر 1357، در ملاقات رؤساي جمهوري آمریکا و مصر و نخست وزير رژيم صهيونيستي در كمپ ديويدِ آمریکا، انور ساداتِ بازنده و تسلیم شده به تمام آرمانهاي ادعایی خود خيانت کرد و با امضاي موافقتنامهاي زمينه انعقاد پيمان تحقیرشده كمپ ديويد در 26 مارس سال 1979 (6 فروردین 1358) را فراهم آورد. به موجب اين قرارداد، پس از تخليه صحراي سينا از نيروهاي اسرائیلی قرارداد نهائی صلح(!) ميان این دو رژيم منعقد شد. همچنين در اين قرارداد به تشكيل حكومت خودمختار فلسطيني نيز اشاره شد كه بعدها به آن نيز عمل نشد. اين قرارداد از سوي تمامي كشورهاي اسلامي و عربي محكوم شد و بسياري از اين كشورها، روابط سياسي خود را با رژيم مصر قطع كردند و...
حالا امروز هم پس از مدتها ژست ضداسرائیلی برخی از محکوم کنندگان کمپ دیوید منتظر یک کمپ دیوید جدید هستند تا خود نیز به خیال خود با رژیم اسرائیل ببندند! غزه ویران شده است و از میان اعراب حزبالله لبنان، یمنیها و برخی از گروههای عراقی به رهبری ایران تنها حامیانِ غزه بودند و سنگینترین هزینه را نیز بدون هیچ منتی متحمل شدند و دم بر نیاوردند، اما اعرابِ مدعی، همان محکوم کنندگان سابقِ کمپ دیوید، مشق سکوت میکنند! به هر حال، تاریخ ۷۴ ساله فلسطین و منطقه پس از تأسیس رژیم نامشروع اسرائیل نشان میدهد که همواره با خونریزی و اشغال همراه بوده و زمانی نیز که اقدام به صلح شده در پس پرده سیاست دیگری در جریان بوده است. حالا باید دید سرانجام توافق ابراهیم که همان کپی برابر اصلِ توافق کمپ دیوید است به کجا خواهد رسید، آن هم در شرایطی که وضع کنونی غزه را میبینیم. این رونوشتِ کمپ دیوید در آغاز توافقی سیاسی برای تقویت روابط بحرین و امارات، مراکش و سودان با رژیم اعلام شد، اما در عمل منافع امنیتی اسرائیل را تأمین کرد. باز هم اعراب خواب هستند و نمیبینند که رژیم اسرائیل هیچگاه سودایِ «نیل تا فرات» را کنار نمیگذارد!