کمک به محرومین به طور پنهانی (حدیث دشت عشق)

 

 

 

شهید مدافع حرم رضا عباسی، یکم آبان سال 1358 در شهرستان صحنه کرمانشاه به دنیا آمد.کودکی او در زیر موشکباران جبهه غرب در دوران دفاع مقدس سپری شد، در کنار تحصیل، رشته ورزشی تکواندو را برگزید و موفقیت‌هایی را نیز کسب کرد، پس از دیپلم، به خدمت مقدس سربازی رفت که دو سال در مناطق مرزی زاهدان سربازی خود را سپری کرد و طی آن مدت درگیری‌های متعدد نیز با اشرار داشته است. پس از سربازی به مکانیکی مشغول شد و تبحر لازم را کسب کرد و همزمان در پایگاه‌های بسیج فعالیت داشت. تحولات کشورهای اسلامی از نوجوانی برایش اهمیت فراوانی داشت اما جنایات فجیع گروه‌های تکفیری، حرمت شکنی‌های بی‌شرمانه آنها و تهدیدات داعش برای تخریب حرم زینبی، قرار را از او ربود. عازم سوریه شد و 21 دی سال 1394 در منطقه عملیاتی خان‌طومان حلب به شهادت رسید که پیکر پاکش پس از هشت سال، 26 آذرماه سال 1402 به وطن بازگشت و در گلزار شهدای ملارد آرام گرفت. از اخلاق حسنه و نیکویی برخوردار بود، چنانچه مهمان‌نوازی و خوش اخلاقی او در میان اقوام و دوستانش زبانزد بود. از طعام شبهه‌ناک جدا خودداری می‌کرد و حلال و حرام را در تمامی مسائل زندگی رعایت می‌کرد. در هر مجلسی که بوی غیب را احساس می‌کرد آنجا را ترک می‌کرد. نسبت به فقرا، نیازمندان و جوانانی که توان مالی برای ازدواج نداشتند بی‌تفاوت نبود و به صورت پنهانی و مخلصانه به آنها کمک می‌کرد، چنان‌که بعد از شهادت او همان فقرا، نبود او را احساس می‌کنند و از کمک‌های او بسیار می‌گویند که تا به حال کسی خبر نداشت.