سایه سنگین «تجزیه» بر سر اروپا انگلیس: همه چیز برای خروج از اتحادیه اروپا آماده است

سرویس خارجی-

با شروع بحران اقتصادی  اروپا از سال 2008 و تشدید آن، ساز جدایی برخی کشورها از اتحادیه نیز کوک شد که سردمدار این کشورها انگلیس بود. موضوع خروج لندن از اتحادیه اروپا از اواخر سال 2012 مطرح شد و دولت کامرون تلاش کرد تا از یک سو با تکرار این موضوع امتیازاتی خاص را از اتحادیه بگیرد و از سوی دیگر بر موج ایجاد شده در انگلیس در خصوص ناراحتی از عملکرد اتحادیه اروپا سوار شده و بدین ترتیب محبوبیت خود در میان مردم انگلیس را افزایش دهد.
از بین احزاب عمده انگلیس، حزب محافظه‌کار که کامرون رهبری آن را بر عهده دارد و اکنون در مسند قدرت است، بیش از پیش به‌دنبال جدایی انگلیس از اتحادیه اروپا است. محافظه‌کاران انگلیسی به دلیل رفتن حامیان و قانونگذاران خود به سمت حزب استقلال انگلیس که مخالف اتحادیه اروپا است، برای برتری بر حزب کارگر مشکل دارند. لذا دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس متعهد شده است در صورتی که حزب محافظه‌کار وی در انتخابات پارلمانی سال آینده پیروز شود، در سال 2017 یک همه‌پرسی در خصوص ادامه عضویت انگلیس در اتحادیه اروپا برگزار کند.
اخیرا مسئولان انگلیسی با تشدید اختلافات بین لندن- بروکسل دوباره موضوع جدایی را مطرح کرده‌اند. در همین ارتباط وزیر خارجه انگلیس روز جمعه اعلام کرد: درخواست لندن برای اصلاحات در زمینه امور مهاجرت نادیده گرفته شود، انگلیس از مذاکرات با شرکای اروپایی خود کنار می‌کشد.
فیلیپ هاموند در این باره به روزنامه دیلی‌تلگراف گفت: «اگر اصلاحات اساسی و منطقی از سوی بروکسل در زمینه امور مهاجرت صورت نگیرد، ممکن است یک همه‌پرسی برای پایان دادن به عضویت انگلیس در اتحادیه اروپا برگزار شود.»
آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان هفته گذشته به کامرون هشدار داد که وی با پیشنهادهای مهاجرتی خود در حال نزدیک شدن به نقطه‌ای است که بازگشتی ندارد. اما وزیر امور خارجه انگلیس با تاکید بر اینکه هیچ بازگشتی در کار نیست، گفت: «اگر پیشنهادهای لندن مورد توجه قرار نگیرد، انگلیس آماده بلندشدن از میز مذاکرات و ترک آن است.» هاموند پیشتر نیز اعلام کرده بود که اگر اتحادیه اروپا تغییر و با شروط جدید عضویت انگلیس موافقت نکند، او ترجیح می‌دهد کشورش این اتحادیه را ترک کند.
بهانه‌های انگلیس
دولت کامرون دلایل متعددی را برای خروج از اتحادیه مطرح می‌کند که یکی از مهمترین آنها مربوط به سهم بودجه این کشور در اتحادیه اروپا است.
کمیسیون اتحادیه اروپا به‌تازگی با توجه به شرایط اقتصادی 28 کشور عضو این اتحادیه و اصلاح روش محاسبه بازده اقتصادی آنها، در پرداخت سالیانه شماری از این اعضا تجدیدنظر کرد و در این بین انگلیس بیش از سایر کشورهای عضو، مشمول پرداخت اضافی شده است. انگلیس باید با این تصمیم، بیش از 10میلیارد پوند معادل 6/2 میلیارد دلار به بودجه اتحادیه کمک کند. کامرون صراحتا اعلام کرده است که روش محاسبه پول پرداختی را قبول ندارد و قصدی نیز ندارد که این پول را بپردازد.
انگلیس با شیوه تصمیم‌گیری و مدیریت بحران‌ها در اتحادیه نیز مشکل دارد. انگلیسی‌ها ادعا می‌کنند که از زمان ایجاد اتحادیه اروپا 400 قانون وضع شده است که برای بخش تجارت انگلیس 676 میلیون پوند در سال هزینه داشته است. هاموند در این باره گفته است: «اگر هیچ تغییری در نحوه اداره اروپا و توازن رقابت بین کشورهای مجزا و اتحادیه اروپا صورت نگیرد و یا هیچ تصمیمی برای موفقیت کشورهای حوزه یورو و همزیستی با کشورهای غیر حوزه یورو گرفته نشود، این اروپایی نیست که در آینده به کار انگلیس بیاید.. ما همگی در اروپا در جایگاه مشخصی هستیم. ما معتقدیم که وضع موجود راه قابل قبولی برای هدایت اروپا نیست.»
بحران اقتصادی، واگرایی بین اعضا، ساز جدایی برخی کشورها از جمله انگلیس از اتحادیه، روابط فراآتلانتیک و ناتوانی اتحادیه در پیشبرد سیاست خارجی مستقل در مقابل آمریکا، ضعف اتحادیه در مدیریت چالش‌های نوظهور همه و همه سایه خود را بر سر اتحاد لرزان اروپا گسترانده است و اروپا روز به روز به سمت واگرایی بیشتر پیش می‌رود. برخی کارشناسان معتقدند اگر این اتحادیه فروبپاشد شاید مثل بحران 1929 تا1933 زمینه برای رشد جریان‌های فاشیستی در اروپا مساعد شود.