نیاز اصلی فوتبال اصلاح ساختاری و ریشهای است
تغییر مسیر، در کنار تغییر رئيس!
سرویس ورزشی-
اگر مسئولان ارشد ورزش معتقدندکه این فدراسیون و مدیران آن، مرد ایجاد تغییرات اساسی و اصلاحات ساختاری در فوتبال نیستند، باید برای تغییرات در پیش رو حسابی فکر کنند و بهترین راه را برای تغییرات برگزینند.
رئيس کمیته ملی المپیک درباره وضعیت تیم فوتبال امید اظهار نگرانی کرده و صریحاً گفته است: «با وضعیت موجود باز هم به المپیک نمیرویم.» او توضیح داده که «روندی که فوتبال در پیش گرفته به هیچ وجه مناسب نیست.» آقای هاشمی تاکید میکند:«فدراسیون فوتبال باید تلاش کند ضعفها برطرف شود، فدراسیون نیاز دارد در برنامههایش اصلاحاتی ایجاد کند تا خدای ناکرده حسرت المپیکی شدن فوتبال به 42 سال نرسد.»
این اظهارات آقای کیومرث هاشمی را بگذارید کنار سایر اظهارنظرهایی که اخیراً و به ویژه بعد از بازیهای آسیایی درباره فوتبال از سوی مسئولان، برخی رسانهها، کارشناسان و پیشکسوتان و دوستداران ورزش و فوتبال مطرح شده است.
حرفهایی که هر چند از زبان افراد مختلف با جایگاههای متفاوت مطرح میشود، اما مضمون آن یکی و مشابه است و در یک جمله کوتاه میتوان آن را خلاصه کرد: «فوتبال روزگار خوشی ندارد و باید چارهای اساسی و جدی برای نجات آن اندیشید.»
صد البته موفقیت فوتبال در میادینی چون بازیهای آسیایی یا مقدماتی المپیک یا جام ملتهای آسیا و یا... مهم است و باید برای رسیدن به آن تلاش لازم را به عمل آورد اما موفقیت و پیروزی در این گونه رقابتها، نیاز و دوای درد فوتبال ما نیست. این اتفاقات خوشایند حداکثر میتواند باعث خوشحالی و چند روزی موجب رد وبدل شدن حرفهای شیرین میان اهالی فوتبال شود، اتفاقاتی که کم و بیش، پیش از این برای فوتبال ما اتفاق افتاده است،اما وضع و روزگار فوتبال این است که میبینیم.
نیاز و احتیاج اصلی فوتبال، اصلاح ساختاری و ریشهای آن است، تغییر دادن مسیری است که پیش گرفته و سالها هم هست که پیش گرفته، اصلاح رفتارها و مناسبات و در یک کلام فرهنگی است که بر آن حاکم شده
است.
تغییر در فوتبال
اگر این اصلاحات صورت بگیرد، آنگاه فوتبال ما با توجه به بضاعتهای غنی اما نهفته خود، پیروزی در آن میادین را هم کسب میکند. امروز تقریبا همه، جز کسانی که یا از مرحله پرت هستند، یا اینکه به قول معروف سرشان زیر بغل مسئولان فوتبال است یا به هر شکل منفعتی شخصی از وضع کنونی در فوتبال میبرند و... خلاصه کسانی که میخواهند واقعیات روشن را ببینند و خودشان را به نابینایی و ندیدن میزنند، خواستار تغییر وضع موجود و ایجاد اصلاحات اساسی در رشته پرطرفدار و جذاب فوتبال هستند.
سرویس ورزشی کیهان در گذشته بارها به موضوع تغییرات در فوتبال پرداخته و قصد نداریم آن گفتهها را تکرار کنیم، به نظر ما گفتنیها، گفته شده و همانطور که بالاتر اشاره شد، اهالی ورزش و فوتبال، از مسئولان ارشد ورزش گرفته تا کارشناسان و رسانهها و علاقهمندان به این رشته ورزشی جملگی درباره ایجاد تغییرات و دست زدن به اصلاحات در فوتبال اتفاقنظر دارند و این، اتفاقی است که رخ دادن آن ضروری است و مسئولان امر باید به فکر فراهم آوردن ساز و کار آن باشند، منتها نکتهای که ما در اینجا میخواهیم بیفزاییم و بر آن تاکید کنیم این است که تغییرات قریبالوقوع در فوتبال باید با بررسی و ارزیابی دقیق صورت بگیرد.
تغییر افکار، نه افراد!
تغییر باید در خطمشی و مرام و رفتار و مهمتر از همه افکاری که فوتبال را مدیریت میکند رخ دهد نه فقط در سطح «افراد». رفتن عمرو و آمدن زید، دردی را دوا نمیکند، نگاهها و به اصطلاح «جهانبینی» در فوتبال باید تغییر کند. باید در این تغییرات، «تغییر مسیر» و «تغییر روش» بیش از هر چیز مدنظر باشد. اگر مسئولان ارشد ورزش و تصمیمگیرندگان درباره فوتبال هم مثل ما معتقدند که اولا فدراسیون فعلی فوتبال و مدیریت آن، تنها مقصر به وجود آمدن چنین وضعی انتقادبرانگیز در فوتبال نیستند و اتفاقا آنها آخرین حلقه مدیریتی هستند که فوتبال را به اینجا رسانده و در واقع «وارث وضع موجود» هستند و ثانیا بعد از 7 سال ثابت شده که این فدراسیون و مدیران آن، مرد ایجاد تغییرات اساسی و اصلاحات ساختاری در فوتبال نیستند، باید برای تغییرات در پیش رو حسابی فکر کنند و «بهترین راه» را برای ایجاد تغییرات برگزینند. غرض اینکه تجربه ثابت کرده است که فوتبال با تغییر آدمها و مدیریتها و نامها الزاما درست نمیشود و روند آن اصلاح نمیشود، بلکه همانطور که بالاتر اشاره شد، فوتبال باید در راه و روش و هدف خود تجدیدنظر کند در بینش و نگرش مدیریتی خود اصلاحات لازم را انجام دهد. در واقع ما اول باید کت را بدوزیم بعد برای آن دکمه بدوزیم، نه اینکه اول دکمه را ابتیاع نماییم و بعد برای آن کت بدوزیم! ما اول باید برای فوتبال «هدف» مشخص کنیم و بعد برای تحقق آن هدف، راهها و روشها را بررسی کنیم و آنجا که لازم به تغییر است، تغییر دهیم. آنجا که نیاز به تقویت دارد، تقویت نماییم. خلاصه کاری کنیم که مثل کارهای قبلی، به بهانه نجات فوتبال آن را از چاله به چاه نیندازیم!