مطمئن هستم که برنمیگردم (حدیث دشت عشق)
سردار علی تجلایی ۵ مرداد ۱۳۳۸ در تبریز متولد شد. او فرماندهی عملیات قرارگاه خاتمالانبیاء را برعهده داشت. علی تجلایی ۲۵ اسفند ۱۳۶۳ در عملیات بدر به شهادت رسید.
شهید تجلایی سال 1360 ازدواج کرد. در مراسم عقدکنانش به همسرش گفته بود: شنیدهام عروس موقع عقد هر دعایی بکند خداوند اجابتش میکند. اگر به من علاقه داری و خوشبختیام را میخواهی دعا کن شهید شوم.» حاصل این ازدواج، دو فرزند دختر بود.
در آخرین دستنوشتهاش قبل از شهادت نوشته بود: «مطمئنم برنمیگردم. خدا کند جنازه من به دست شما نرسد.»
علی تجلایی در عملیات بدر همراه با اصغر قصاب عبداللهی، در شکستن حلقه محاصره مهدی باکری حضور داشت. تجلایی در خلال اجرای این عملیات، در شرق دجله شهید شد و پیکرش هیچگاه یافت نشد. مهدی تجلایی، برادر شهید علی تجلایی نیز بهمن ۱۳۶۱، در عملیات «والفجر مقدماتی» شهید شد.
محمد تجلایی، برادر شهید علی تجلایی در خاطرهای که در کتاب «شهادت شکار» با موضوع این شهید منتشر شده در ذکر خاطرهای روایت میکند که شهید گفته بود: «ای کاش همان موقع که انقلاب شروع شد، میرفتم عضو ساواک میشدم!» و وقتی علتش را از او پرسید، جواب داده بود: «با نفوذ در ساواک میتوانستم اطلاعات زیادی را به بیرون منتقل کنم؛ یعنی میشدم یک فرد نفوذی در آن تشکیلات مخوف. این طوری میتوانستم اطلاعات کسانی را که میخواهند دستگیر کنند بدانم و مانع از دستگیری و شکنجهشان شوم.»