«مکث» از واقعیت تا حقیقت
جای برنامهای چون «مکث» در رسانه ملی خالی بود؛ برنامهای که توانسته در زمان کوتاه پخش از شبکه یک سیما، مخاطبان خود را پیدا کند و در میان قشرهای مختلف مردم و نخبگان جامعه به عنوان برنامهای افشاگر، مطالبهگر و تاریخپژوه جلوه نماید.
آنچه بهنظر میرسد این است که برنامه «مکث» این مسیر افشاگرایانه را بهخوبی طی میکند و بهطور خاص به دنبال آن است. «مکث» در پی افشاگری از پشت پرده واقعیتهایی است که در گذشته ایران و جهان وجود داشته و تا به حال کمتر برنامه و رسانهای به آن پرداخته است. بنابراین «مکث» را میتوان به عنوان برنامهای تلقی کرد که علاوه بر کند و کاو در مسائل جامعه سعی دارد از جنبههای سیاسی و اجتماعی موضوعات تاریخی سیاسی را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. به هرحال این برنامه قصدش فقط به صحنه آوردن چند تصاویر تاریخی، سیاسی و فرهنگی اجتماعی کنار هم نیست بلکه سعی دارد از نگاه و زاویهای جدید به مسائل حاشیهای سیاسی ابرقدرتهایی مثل آمریکا که فعالیتهای جنایتکارانه آنها، ظلم و ستمی به مردمان مظلوم جهان و کشورهای تحت سلطه آنهاست بپردازد و از طرفی هم نگاه ویژهای دارد به موضوع استکبار و استکبارستیزی.
یونس محمدی تهیهکننده و مجری برنامه«مکث» با دکوری ساده اما با محتوایی مطلوب تلاش دارد که به نوعی در این برنامه ساختارشکنی کند؛ به همین خاطر با بهرهگیری از آرشیو خبری و تولیدی سازمان صداوسيما و استفاده از کتابها و متونهای پژوهشی و پژوهشهای تاریخی نکات تازهای را از موضوعات سیاسی مهم جهان را به تصویر بکشد. وی همچنین سعی دارد که با روایتی درست و واقعگرایانه به حقیقتها دست پیداکند. شاید در کمتر برنامهای در رسانه ملی به این صورت درخصوص واقعیتهای تاریخی سیاسی جهان، مسائل موشکافانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته باشد اما «مکث» بهخوبی و با اشراف کامل به موضوع سعی کرده به حقیقتهایی بپردازد که تاکنون در رسانهها مغفول مانده است، بنابراین مخاطب از هر سن و قشری که باشد تمایل دارد که تا انتها این برنامه پای تلویزیون بنشیند و «مکث» را تماشا کند، برنامهای که برای پا به سن گذاشته و قدیمیها هم جذاب و دیدنی است. به هرحال «مکث» میخواهد به ناگفتههایی بپردازد که در روایتهای تصویری رسانهای به آن پرداخته نشده و به نوعی میتوان گفت که این برنامه افشاگر واقعیتهایی است که در پشت پرده برخی از حاشیههای سیاسی تاکنون پنهان مانده بوده و این برنامه تلاش دارد از زاویهای روشن و شفاف به مسائل سیاسی، اجتماعی، اقتصادی فرهنگی و... دنیا بپردازد. در حقیقت مخاطب با این برنامه به حقایق پی میبرد و این از نکتههای مثبت و ساختار اصلی این برنامه است، از سوی دیگر «مکث» برنامهای است که به روز است و با فضا و حال و هوای اتفاقات سیاسی، اجتماعی فرهنگی، اقتصادی، هنری و...روز ایران و دنیا حرکت میکند و در هر برنامه تهیهکننده آن سعی دارد که براساس موضوعات روز با مخاطبان به گفتوگو بپردازد و راوی ماجراهایی باشد که با شرایط زمان و اتفاقات روز است.
به هرحال آنچه که میتوان درخصوص «مکث» گفت این است که سازمان صداوسيما در دوره جدید تحول به سراغ تولید برنامههایی رفته است که بتواند ضمن تاثیرگذاری در میان جامعه، رسانه ملی را به آن اهداف مطالبهگرایانهاش که خواست مردم است رهنمون سازد که بهنظر میآید «مکث» در این خصوص موفق بوده است و تاکنون با رضایتمندی و استقبال قشرهای مختلف جامعه روبهرو بوده است. به هرحال جای این نوع برنامه در صداوسيما بسیار خالی بود که خوشبختانه در دوره جدید مدیریتی سازمان صداوسيما و دوره تحولی که در این سازمان آغاز شده امیدواریم که در آینده هم شاهد پربارتر شدن برنامهها در این سازمان بهویژه برنامههای در فرمت و قامت«مکث» در رسانه ملی باشیم که جزء مطالبات مردم انقلابی و همیشه در صحنه ایران اسلامی است.
رسول شمالی ورزنده