تقدیر الهی شهادت امام حسین(ع) (حکایت خوبان)

ابو محمد واقدی و زراره بن خلج نقل کرده‌اند که سه روز پیش از حرکت امام حسین (ع) به سمت عراق، آن حضرت را ملاقات کردیم و ایشان را از ضعف و سستی مردم کوفه آگاه نمودیم و به ایشان گفتیم: دل‌های مردم کوفه با شما ولی شمشیرهای آنها بر علیه شما و آماده کشتن شما است. در این هنگام امام حسین (ع) با دست مبارک خود به جانب آسمان اشاره کرد، ناگهان درهای آسمان گشوده شد و فرشتگان بسیاری که تعداد آنها را جز خداوند کسی نمی‌دانست نازل شدند. پس حضرت فرمود: اگر تقدیر خداوند نبود که بدن من به آن سرزمین (کربلا) نزدیک شود و اگر ترس آن نداشتم که اجر و پاداشم از بین برود، با این لشکر نیرومند با آنان می‌جنگیدم. ولکن علم و یقین دارم که محل شهادت و جایگاه کشته شدن و صعود من (به سوی ملکوت اعلی و مقام و منزلت من در زمین و آسمان) و قتلگاه تمام اصحاب و یارانم به جز فرزندم علی‌بن‌الحسین امام زین‌العابدین (ع) در آن سرزمین خواهد بود. (1)
_____________________
1- لهوف، سیدبن‌طاووس، ص 76