به مناسبت اولین سالگرد درگذشت حبیبالله عسگراولادی
حبیب ایتام و محرومان
اول محرمالحرام مطابق با 4 آبانماه اولین سالروز درگذشت بزرگمردی است که نقشی مهم در تاریخ سراسر حماسه انقلاب اسلامی داشته است. انسان وارستهای که تمامی روزهای زندگی ایشان در مسیر خدمت به اسلام و قرآن و مذهب تشیع و مردم سپری شد و از نخستین روزهای شکلگیری نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) با مجاهدت و تحمل زندانهای طولانی عمر پربار خود را در مسیر دفاع از اصول اسلامی صرف نمود.
مرحوم حاج حبیبالله عسگراولادی که در خانوادهای متدین و مذهبی رشد یافته بود در محضر عارف وارسته مرحوم حاج محمدحسین زاهد دروس حوزی و مشق ارادت به خاندان رسولالله را فرا گرفت و توشهای گرانبها برای سالهای سخت مبارزه و خدمت فراهم نمود. مرور تاریخ انقلاب اسلامی حکایت از همراهی و نقشپذیریهای مومنانه و تاثیرگذار آن فقید سعید است که در این میان ارادت به مرجعیت و روحانیت اصیل و تبعیت وی از ولایت فقیه از درخشندگی خاصی برخوردار است.
مجاهد صادق مرحوم عسگراولادی به تعبیر حضرت آیتالله مهدوی کنی از رجال صادقالوعده و از مصادیق بارز آیه شریفه «رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه» بود، در عرصههای گوناگون در مسیر ولایت و پشتیبان مخلص مبارزان و محرومان بود.
اگرچه در یک سالی که از رحلت این اسوه تقوی و مبارزه گذشت، شخصیت والای مرحوم عسگراولادی و کارنامه درخشان او در مبارزه با حکومت ستمشاهی و تدبر و تعهد ایشان در امور سیاسی مورد دقت قرار گرفت ولی کمتر به خدمات او در رسیدگی به محرومان و نیازمندان جامعه اشاره شده است.
یکی از بخشهای مهم زندگی و خدمات مرحوم عسگراولادی نقش بیبدیل وی در راهاندازی و گسترش کمیته امداد امام خمینی(ره)، صندوقهای قرضالحسنه خیریههای مردمی بود. آن فقید سعید از نخستین روزهای صدور فرمان بنیانگذار جمهوری اسلامی مبنی بر تاسیس این نهاد در کنار سایر یاران امام توانست یکی از موفقترین نهادهای انقلابی را در نظام اسلامی شکل دهد و در خدمت بهترین بندگان خدا باشد.
وی علیرغم مسئولیتهای خطیری که برعهده داشت تا پایان عمر هرگز این سنگر را رها نکرد. در بستر بیماری وی دلنگران محرومان بود. دائم میگفت: من را به کمیته امداد ببرید، بلکه بتوانم به کسی کمک کنم و گرهای را از مشکلات افراد باز کنم، چرا من را در اینجا نگه داشتید؟
در واقع همانطور که بسیاری از شخصیتهای دینی و سیاسی نیز اذعان داشتهاند «مهمترین ویژگی شخصیتی مرحوم عسگراولادی این بود که آرمانگرایی و استواری در راه اهداف انقلاب اسلامی را با خدمتگزاری به مردم، به خصوص به محرومین، عجین کرد.»
منش و روش وی همنشینی با فقرا و محرومان بود و عشق و ارادت وی به ایتام وصفناپذیر بود. دفتر مرحوم عسگراولادی در خیابان سمیه حتی در روز جمعه و تعطیلات رسمی تعطیلناپذیر بود. همیشه مملو از مراجعانی بود که کمتر امکان داشت با دست خالی از این مکان بازگردند.
رهبر معظم انقلاب حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای از آقای عسگراولادی به عنوان پدر معنوی کمیته امداد یاد کردند و عنوان داشتند که دعا میکنیم که خدای متعال به شما در این راه کمک کند چون کمک کردن به مستمندان و محرومین کار مهم و مبارک و باارزشی است.
مرحوم عسگراولادی بر اساس رسالتی که حضرت امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری (مد ظلهالعالی) برعهده کمیته امداد و ایشان گذاشته بودند با توجه به کهولت سن و بیماری سفرهای متعددی به دورافتادهترین و محرومترین نقاط کشور داشت و همواره تلاش میکرد حداکثر امکانات را برای این مناطق فراهم نماید.
در خاطرات مرحوم والی آمده است؛ «زمانی که آقای عسگراولادی وزیر بازرگانی بودند گزارشی از سفر به بشاگرد و عکسها و اسلایدهای مربوط به آن را به خدمت ایشان بردم. ایشان با دیدن عکسها خیلی متاثر شدند و در سفری به استان هرمزگان بعد با هلیکوپتر به منطقه آمدند و با توجه به وضعیت خاص منطقه تصمیم بر آن شد تا کار از طریق کمیته امداد سریعا پیگیری شود.»
ایشان همواره مورد اعتماد حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی) به ویژه در امور مرتبط با محرومین بودهاند، نمونهای از این اعتماد را میتوان در توشیح اولین اساسنامه کمیته امداد امام خمینی(ره) توسط بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی(ره) مشاهده نمودکه مرقوم فرمودند: شما آقایان از انقلابیون اول نهضت اسلامی بودهاید، زندانها کشیدهاید و زجرها دیدهاید. امیدوارم برای هدف مقدسی که دارید که آن خدمت به محرومین جامعه است توفیق بیشتری داشته باشید. من به شما دعام میکنم که در مقابل زحماتی که میکشید خداوند پاداش نیکویی به شما دهد اساسنامهای که تنظیم کردهاید انشاءالله موجب رضای خداوند است.
و همچنین اجازه تصدی امور حسبیه و اخذ وجوه شرعیه از سوی حضرت امامخمینی(ره) به ایشان در این راستا میتواند مورد ارزیابی قرار گیرد.
یکی دیگر از مدالهای افتخار مرحوم آقای عسگراولادی اشاره حضرت امام(ره) در دیدار با هیئت دولت وقت در تاریخ 7 شهریور 62 میباشد که فرمودند «آقای عسگراولادی که ایشان هم نظیر مرحوم آقای عراقی از اول نهضت همراه بود و زحمت کشید و من او را مرد بسیار صالح و بسیار فداکاری میدانم.»
موارد فراوان دیگری از عنایت و اعتماد ولی امر مسلمین حضرت آیتالله العظمی خامنهای در مورد شخصیت این مجاهد صادق و یاور محرومان وجود دارد که نمونه بارز آن را در پیام تسلیت رهبر انقلاب میتوان مشاهده کرد.
«با تاسف و تاثر خبر درگذشت مجاهد صادق و یار وفادار و معتمد امام راحل(ره) جناب آقای حاج حبیبالله عسگراولادی را دریافت کردم. عمر بابرکت این مبارز خستگیناپذیر یکسره در خدمت اسلام و برپایی و استقرار نظام اسلامی سپری شد و از دوران جوانی تا آخرین سالها، همت و تلاش و مجاهدت مخلصانهاش در این راه، کاستی نگرفت. در دوران طاغوت، از نخستین روزهای مبارزات ملت و روحانیت، در کنار امام بزرگوار و در صفوف پرخطر حضور یافت و رنج سالها زندان و اسارت را صبورانه تحمل کرد و پس از پیروزی انقلاب و برپایی جمهوری اسلامی در سنگرهای حساس و اثرگذار خدمات صادقانه ارائه کرد و تا آخر عمر پرماجرای خود از کار و تلاش فروگذار نکرد.
رحمت و فضل الهی را برای ایشان مسئلت میکنم و به بازماندگان و دوستان محترم ایشان تسلیت میگویم.»
منصور قمشه