لزوم اقبال و ادبار قلب با مرزبندی (سلوک عارفانه)

 

 

دل آدمی ظرف محبت است و به تعبیر دیگر، اقبال و ادبار، روی آوری و روگردانی یا پیوستن و گسستن، کار قلب است. یعنی دل است که تمام ابعاد وجودی انسان را به چیزی گره می‌زند و یا از چیزی می‌برد و جدا می‌کند. لذا ادب الهی در یک سطح عمومی حرکات و اعمال قلبی را مرزبندی نموده و برای آن حدود مشخصی را تعیین کرده است.(1)

____________

1- ادب الهی، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)، ج 1، ص 113