به دنیا بد نگویید؛ خودتان مقصرید! (سلوک عارفانه)

همچنین آن حضرت در روایت دیگری فرمود: به دنیا ناسزا نگویید! چرا به دنیا ناسزا می‌گویید؟ دنیا که مرکب راهواری برای مومن است و او را به خیر رسانده و از شر می‌رهاند! به سبب دنیا، منفعت‌ها جلب شده و ضررها دفع می‌گردد. وقتی بنده بگوید: «لعنت خدا بر دنیا»! دنیا با زبان حال در جواب او می‌گوید: لعنت خدا بر آن کسی که مرا وسیله گناه کردن خود قرار داد! آیا کسی که یک چاقو برمی‌دارد و دیگری را می‌کشد، می‌تواند بگوید: خدا این کارد را لعنت کند؟ کارد هم در جواب سخن او می‌گوید: خدا تو را لعنت کند که با من آدم بی‌گناهی را کشتی!(همان، ص 180)
بنابراین دنیا می‌تواند گره‌گشای امور آخرتی انسان باشد. ولی به خاطر تعلق قلبی انسان به آن، کارآیی خود را از دست داده و کاری از پیش نمی‌برد. تعلقات باطنیه انسان در ارتباط با التذاذات مادیه، موجب می‌شود که از دنیا استفاده خلاف کرده و با چاقوی تیز مادیات، آخرت خویش را دریده و تباه می‌سازد.(1)
_______________
1-رسائل بندگی، آیه‌الله شیخ مجتبی تهرانی، ص 117