تخریب تلاشهای دولت برای جبران مدیریت فاجعهبار زنگنه بر وزارت نفت!
سرویس سیاسی ـ
روزنامه اعتماد روز گذشته در مطلبی با عنوان «كار به قطع گاز كشيد» در تلاش برای تخریب تلاشهای دولت برای مدیریت توزیع گاز در کشور نوشت: «بالاخره آنچه مدتها از آن ترس و واهمه و نگراني وجود داشت، رخ داد. حالا شكاف ميان عرضه و تقاضاي گاز طبيعي و كمبود آن، رنگ واقعيت به خود گرفته است. روز گذشته تصاويري از توزيع كپسول گاز ميان خانوارها منتشر شد و حتي در جلسات مديريت بحران استانهاي شمال شرق ايران، حرف از توزيع «نفت سفيد» براي عبور از بحران سرماي شديد زمستان امسال شده است... در حال حاضر دم دستيترين كاري كه براي عبور از اين بحران صورت گرفته تعطيلي مدارس و ادارات دولتي است. در عين حال بخش خصوصي كار خود را ميكند و همچنان به فعاليت ادامه ميدهد. اما مراكز دولتي 21 استان با تصميم استانداران به حالت نيمه تعطيل يا تعطيل درآمدهاند.»
گفتنی است، دولت سیزدهم در مدت نهچندان طولانی آغاز بهکار خود با مدیریت کارآمد تولید انرژی و استفاده از ظرفیتهای موجود توانست کشور را از بحران قطع برق و گاز در سالهای پایانی مسئولیت دولت سابق به شرایط پایداری برساند.
سید ابراهیم رئیسی و اعضای کابینهاش تاکنون توانستهاند یک تابستان و ۲زمستان با شرایط عادی را در نقطه اوج مصرف انرژی رقم بزنند و نور و گرمای خانههای مردم را در فصول مختلف سال تامین کنند. این در حالی است که حداقل در ۲سال پایانی دولت حسن روحانی مردم نقاط مختلف کشور با قطع مکرر گاز و برق مواجه شده بودند و این در شرایطی بود که مردم ایران وضعیت تامین انرژی خانههای خود را در تابستانها و زمستانهای سخت با سایر کشورها مقایسه میکردند؛ کشوری که دومین منابع گازی دنیا را در اختیار داشت و نمیتوانست مدیریت بهینه تولید و انتقال داشته باشد و اکنون شرایط بهبود یافته است.
نکته قابل تامل و البته قابل تاسف اینکه وزیر سابق نفت با انحلال شرکت ذخیرهسازی گاز، کشور را از رسیدن به ده درصد ذخیرهسازی و کنترل ناترازی گاز محروم کرد. حالا این روزنامه حامی دولت قبل به جای تمجید از دولت سیزدهم برای جبران مدیریت فاجعه بار دولت قبل، وقیحانه با کنایه و طعنه قلم میزند.
اینکه چرا و درباره چه مهم نیست
فقط رفراندوم برگزار کنیم!
روزنامه همدلی در مطلبی با اشاره به ناآرامیهای اخیر نوشت: «همهپرسی یا رفراندوم رایگیری مستقیم از همه اعضای یک سازمان یا جامعه است، برای رد یا تصویب سیاستی که رهبران یا نمایندگان پیشنهاد کردهاند. همهپرسی یکی از روشهای مهم دمکراتیک است و اصل آن مورد پذیرش و اقبال مردم و صاحبنظران و دموکراسیخواهان است و خوشبختانه در قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصل 59 نیز به آن توجه شده است. اما در بهکارگیری ابزار همهپرسی میان حقوقدانان اتفاق نظر نیست.»
در ادامه این مطلب آمده است: «جمهوریت و انتخابات لازم و ملزوم هماند بهطوریکه در حکومتهای مبتنی بر رای و نظر مردم بهطور مستمر برای انتخاب نمایندگان ملی و محلی و مسئولین و حکمرانان به صندوقهای رای مراجعه میکنند. اگر مشاهده و احساس شود که مردم چیزهایی را میخواهند یا نمیخواهند که در قوانین عادی به خواسته خود نمیرسند و یا بخشهایی ازخط مشیها و سیاستگزاریهای دولت نماد خواست عموم نباشد، راهکار مراجعه به آراء عمومی و همهپرسی است. سؤال؟ آیا در کشور شاهد چنین وضعیتی هستیم؟ اگر جواب خیر است این همه نارضایتی پیدا و پنهان برای چیست؟ اگر جواب مثبت است آیا بهترین و تنهاترین گزینه رفراندوم است؟»
همدلی نوشت: «این اتفاقات چندماهه اخیر دل هر فرد مسلمان و با وجدان و میهندوست را به درد آورده است... گرچه برگزاری رفراندوم اما و اگرهایی دارد ولی چون در قانون اساسی این مهم مورد توجه قرار گرفته باید کلیات آنرا پذیرفت و به آن تن داد اما همانگونه که در مقدمه این نوشتار ذکر آن رفت حتی در بین صاحبنظران علوم سیاسی و حقوق در چگونگی و شیوه برگزاری رفراندوم اختلاف نظر هست و ایضا در بین جناحهای سیاسی کشور نیز این اختلاف هست.»
مدعیان اصلاحات سعی میکنند اغتشاشات تحت حمایت و سازماندهی دشمن را جنبش معرفی کنند! جنگ ترکیبی اخیر از سوی دولتها و سرویسهای بیگانه هدایت و حمایت میشد. در شرایطی که آگاهی و بصیرت ملت انقلابی ایران دشمن را ناکام گذاشت، طیف غربگرا که خود از عوامل بروز و ظهور ناآرامیهای اخیر هستند، برای اینکه مسئله آشوب را روی آنتن نگه دارند از مسائلی مثل چارهاندیشی برای حل بحران و رفراندوم و... سخن میگویند، بیآنکه ایدهای را مطرح کنند یا آنکه حداقل بگویند در کشوری که هر 4 سال انتخابات شورای شهر و مجلس خبرگان و مجلس شورای اسلامی و ریاست جمهوری برگزار میشود، «چرا» و درباره «چه» رفراندوم برگزار شود؟