نگاهی به دیروزنامههای زنجیرهای
اعتراف روزنامه اصلاحطلب به ناتوانی دولت قبل در رفع تحریمها
سرویس سیاسی-
روزنامه سازندگی ارگان حزب اصلاحطلب کارگزاران روز گذشته در مطلبی نوشت: «غرب برای اینکه با ابزارهایی نظیر تحریم کشورها را به زانو در بیاورد، بهترین تحصیلکردگان و باهوشترین مهرههای خود بهره میبرد. آمریکا جمعی از بهترین و باهوشترین جوانان خود را مسئول طراحی تحریمها میکند، اما در کشور ما لزوما اینگونه نیست و افرادی که باید تحریمها را خنثی کنند بهاندازه آمریکاییها باهوش نیستند، ضعف دیپلماسی ایران مشهود است و..افرادی که در مقام سیاستگذاری قرار است آثار تحریم را خنثی کنند متاسفانه بازی را بلد نیستند.»
گفتنی است این روزنامه اصلاحطلب در حالی به زعم خود قصد داشته تا سیاست خارجی دولت سیزدهم را تخریب کند که این دولت زمانی بر سر کارآمد که تیم سیاست خارجی دولت قبل با همه ادعاهای خود، پس از یک دوره معطل نگه داشتن تمام ظرفیتهای یک کشور هشتاد و چند میلیونی به پای مذاکره و با شعار رفع تحریمها، توافقی خسارت بار، نا متوازن و یک طرفهای را به کشور تحمیل کرده بود که فرجام آن خروج بیهزینه و بیدردسر آمریکا، بازگشت همه تحریمها به علاوه 800 تحریم جدید دیگر و خسارت هنگفت و غیر قابل جبران به صنعت هستهای، اقتصاد کشور و معیشت مردم بود. جالب آنکه در اواخر عمر دولت مورد حمایت همین طیف عباس عبدی از فعالین سیاسی این جریان در مطلبی به طور تلویحی اعتراف کرده بود که ترکیب تیم مذاکرهکننده دولت روحانی از ابتدا اشتباه بسته شده بود چرا که محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه و عباس عراقچی ازجمله اعضای اصلی تیم مذاکرهکننده هستهای ازنظر حقوقی به هیچیک از مسائل حقوقی مربوط به تحریمها ازجمله (u tern)، قانون ایسا (تحریم بخش انرژی و صنعت نفت ایران) و... اطلاعی نداشته و عجیبتر اینکه هیچیک از اعضای اقتصادی دولت ازجمله رئیسبانک مرکزی، اقتصاد، وزیر نفت، وزیر صمت و.. در روند مذاکرات قرار نداشتند. اشتباهی که تیم مذاکرهکننده آمریکائی نهایت استفاده را از آن برد و بهراحتی دیپلماتهای ایرانی و در حقیقت اعضای تیم مذاکرهکننده هستهای را فریب داد و کلاه بزرگ برجام را بر سر آنها گذاشت.
چون 78 میلیون نفر یارانه میگیرند پس 78 میلیون فقیر داریم!
روزنامه شرق در مطلبی نوشت: «تقریباً همه کشورها با درجات مختلف با پدیده فقر مواجه هستند، اما آنچه اهمیت دارد گستره، شدت و روند فقر در جامعه است. بر اساس ادعای عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، جمعیت یارانهبگیر کشور در سال 1400، بیش از 78 میلیون نفر بوده است (سایت فردای اقتصاد، 28 آبان 1400). در صورت درستی این گزارش، حدود 92 درصد جامعه نیازمند یارانه بوده و توانایی اداره زندگی خود را ندارند. این گستره فقر برای هر کشوری نگرانکننده است. در ادامه این مطلب آمده است: «بیش از 30 درصد از درآمد سرانه ایران در دهه 90 کاسته شد و این به معنای فقیرترشدن جامعه است و قطعاً این روند افزایشی، پدیدهای نیست که از حضرت آدم تاکنون وجود داشته باشد. کافی است نگاهی به عملکرد چین شود. اکنونکه ایران نگاه به شرق را دنبال میکند، جا دارد رمز و راز موفقیتهای اقتصادی چین را نیز بیاموزد. چین در سال 1965 جزء 25 کشور فقیر دنیا بود و در اواخر دهه 1970 بیشترین تعداد فقیران جهان را داشت، اما امروز دومین اقتصاد پرقدرت دنیاست و به ادعای خویش در 2021، فقر مطلق را به صفر رسانده است. بنابراین گستره و شدت فقر در یک جامعه پدیدهای عادی نیست بلکه محصول سیاستهای اتخاذشدهای است که باید اصلاح شوند، چنانچه چین چنین کرد.»
مدعیان اصلاحات بهقدری ذوب در سیاهنمایی و مخدوش سازی عملکرد اقتصادی دولت سیزدهم هستند که گرفتن یارانه 300 تا 400 هزارتومانی را نشانه فقر میدانند! جالبتوجه آنکه آنها در حالی از فقر اجتماعی سخن میگویند که مقصران اصلی وضعیت اقتصادی کشور دولت موردحمایت آنها (دولتهای یازدهم و دوازدهم) است. همین دیروز رئیسجمهور طی سخنانی در صحن علنی مجلس شورای اسلامی گفت: «تلاش دولت و مجلس بر این بوده که تورم مهار شود؛ دولت سیزدهم دولت را با ۵۹.۳ درصد تورم دولت را تحویل گرفت و اکنون شاهد کاهش ۱۹ درصدی آن هستیم و باید تصمیمات ما منجر به کاهش بیشتر تورم شود.»