یک مسئول کارگری:
70درصد حقوق کارگران صرف اجاره مسکن میشود
بازرس مجمع عالی نمایندگان کارگران کشور با اشاره به اینکه مدت زمان انتظار کارگران برای خرید خانه حداقل ۲۰سال است گفت: بیش از ۸۰ درصد سبد معیشت کارگران برای مسکن است.
حمیدرضا امامقلی تبار در گفتوگو با خبرگزاری تسنیم، درباره بحث مسکن کارگران گفت: با نگاهی به رشد تورم در چندساله اخیر که هیچ توجهی به سطح درآمد دهکهای پایین کشور نداشته است درمییابیم با وجود کاهش نجیبانه هزینههای ضروری از سوی کارگران باز هم تامین حداقلهای زندگی همچون مسکن، درمان، خوراک برای این خانوارها دشوار و دست نیافتنی شده است. در این میان هزینه مسکن یا بهتر بگوییم ابرهزینهای که سهم خود را در سبد معیشت در رتبه اول جای داده است برای کسانیکه از بدمسکنی رنج میبرند حداقل 70٪ و برای کسانیکه بهدنبال مسکنی هستند که محدودیتهای بدمسکنی را نداشته باشد معادل 85٪ سبد معیشت را دربر میگیرد.
وی با بیان اینکه براساس تعابیر این موضوع بدمسکنی به کسانی اطلاق میشود که عمدتاً در حاشیه شهرها دارای مسکن شخصی یا مستاجر هستند گفت: این دسته از افراد از لحاظ امکاناتی همچون آب، برق، گاز و بهداشت یا متراژ در محدودیت بوده یا در مسکن فرسوده یا از رده خارج زندگی میکنند. البته براساس آمارهای بینالمللی میانگین سهم مسکن در سبد خانوارها 18٪ تا 20٪ عنوان میشود که اختلاف حداقل سه برابری با متوسط این موضوع در ایران قابل لمس خواهد بود.
این فعال کارگری اظهار داشت: فرآیند اینچنینی که طی دو سال اخیر تشدید شده است خرید مسکن را بهطور کامل از ذهن خانوارهای فاقد مسکن دور کرده است با یک محاسبه سرانگشتی اگر میانگین قیمت هر متر مربع مسکن حدود 13 میلیون تومان باشد و یک خانوار کارگری بخواهد یک مسکن متوسط با متراژ تقریبی 70 متری خریداری نماید، میبایستی حدود 900 میلیون تومان پرداخت نماید که با فرض اینکه هر کارگر 50 درصد حقوق ماهیانه خود را پسانداز نماید و قیمت مسکن هم ثابت باشد در حالت خوشبینانه حداقل 20 سال زمان نیاز دارد تا طعم خانهدار شدن رو حس نماید.
وی گفت: به همین منظور موضوع خرید مسکن برای این قشر به رویای دست نیافتنی بدل شده است، بنابراین کارگران سراغ منازل اجارهای رفته که متعاقب آن تقاضا برای منازل اجارهای را افزایش داده که خود موجب افزایش اجارهبها خواهد شد. نکته حائز اهمیت اینجاست که سبد معیشت واقعی که در حال حاضر برای یک خانوار 4 نفره در حالت محافظهکارانه حداقل 15 میلیون تومان است و میانگین دریافتی یک خانوار کارگری در حالت خوشبینانه 8 میلیون تومان باشد. تأمین سهم حداقل 70 الی 80 درصدی مسکن از حقوق دریافتی یک کارگر وی را از تامین مابقی نیازهای ضروری از جمله خوراک درمان پوشاک و آموزش باز میدارد که با خود چالشهای زیادی به همراه دارد.
امامقلی تبار افزود: امید هست دولت سیزدهم با نگرشی جدید و برخلاف دولتهای گذشته این موضوع را در اولویت مهم خود قراردهد زیرا عدم ورود دولت به این بخش هرگز نمیتواند خانوارهای کارگری را خانهدار کند.