لزوم کار و تلاش در راه تحصیل روزی (حکایت خوبان)

 

روزی امام جعفر صادق(ع) جامه کارگری برتن کرده و در بوستان خویش سرگرم کارکردن و بیل‌زدن بود و آنچنان فعالیت کرده بود که سر تا پایش را عرق گرفته بود. در همین حال مردی به نام «ابوعمرو شیبانی» وارد شد و امام را در آن رنج و تعب مشاهده کرد (پیش خود گفت: شاید علت اینکه امام شخصا بیل دست گرفته و متصدی کار شده این است که کسی دیگر نبوده که این کار را انجام دهد و امام از روی ناچاری خودش بیل را به دست گرفته و مشغول کار شده است) لذا جلو آمد و عرض کرد: این بیل را به من بدهید تا من این کار را انجام دهم. امام حاضر نشد و فرمود: نمی‌دهم. (بعد برای اینکه به طرف بفهماند که بیل به دست گرفتن من روی اجبار و ناچاری نبوده فرمود:) من به طور کلی دوست دارم که مرد در راه تحصیل روزی رنج بکشد و آفتاب بخورد.(1)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1- بحارالانوار، ج 11، ص 120