تربیت انسان تعبدی نیست و نیاز به عزم درونی دارد(سلوک عارفانه)
معلم بیرونی در تربیت انسان نقش دارد، اما اینطور نیست که شخصی از بیرون، انسان را تحت تربیت قرار دهد و او نیز تعبداً قبول کند و تربیت شود. در باب تربیت، تعبد در کار نیست. اگرچه ممکن است برخی افراد، در تربیت مانند اطفال باشند و درخواستهای مربی خود را قبول نمایند، اما برای آنها نیز باید بعداً سرقضیه گفته شود، وگرنه زیر بار تربیت نمیروند.(1)
__________________________________________
1- ادب الهی، آیتالله شیخ مجتبی تهرانی(ره)، کتاب پنجم، ص 57