کد خبر: ۲۳۸۳۵۳
تاریخ انتشار : ۲۱ اسفند ۱۴۰۰ - ۲۰:۴۶

گلایه مرزنشینان از بسته بودن مرز زمینی عتبات عالیات

 
 
ایرج نظافتی
در سفر اخیر که توفیق رفتن به زیارت اعتاب مقدسه عراق را داشتم در بازگشت از مرز زمینی مهران، هنگامی که مامور نیروی انتظامی، که مُهر ورود به کشور را می‌زد، متوجه شد خبرنگار هستم درددلش وا شد و به نکات قابل تاملی اشاره کرد که بیان آنها خالی از لطف نیست.
او با اشاره به اینکه مردم مرزنشین از مهران و ایلام تا استان کرمانشاه در سال‌های متمادی توفیق میزبانی از زائران اباعبدالله الحسین (ع) را داشته‌اند گفت اما اینک که به بهانه کرونا چند سالی است که مرزهای زمینی را بسته‌اند آیا نباید مسئولان محترم کشور عراق برای مردم مرزنشین امتیازاتی قائل شوند؟
از ایشان پرسیدم که مثلا چه امتیازاتی؟ و مردم این مناطق از دولت‌های دو کشور چه می‌خواهند؟
وی در تکمیل صحبتش گفت: شما تصور کنید یک فردی که اهل شهر مهران یا ایلام و یا کرمانشاه است و با مرز عراق فاصله‌ای ندارد – خصوصا مردم مهران – برای رفتن به کشور عراق و زیارت عتبات عالیات باید به تهران بیایند! یعنی حدود 
860 کیلومتر – تقریبا 14 ساعت – راه را طی کنند و به پایتخت بیایند تا بتوانند از طریق مرز هوایی به عراق بروند، در حالی که از مهران تا کربلای معلی 280 کیلومتر یعنی حدود سه ساعت راه زمینی است!
به راستی یک فرد مرزنشین برای سفر زیارتی به عتبات عالیات در عراق چگونه این مسافت طولانی را طی کند و با هزینه‌های سرسام آور امروزی به تهران بیاید تا بتواند به زیارت اعتاب مقدسه کشور همسایه، عراق برود؟
اما اگر از زاویه دیگری به بسته بودن مرزهای زمینی بنگریم ابتدا خوب است نگاهی به شهرهای مرزنشین بیندازیم، مثلا «مهران» شهر کوچکی است که بعضا درآمد مردم و امرار معاش آنان از راه تردد زوار می‌گذرد و وقتی به بهانه کرونا این مرز بسته می‌شود باید به فکر جایگزین امرار معاش آن جوان مهرانی باشید که با قسط و قرض یک تاکسی خریده و کار او مسافر کشی از پایانه مهران به مثلا ایلام یا کرمانشاه است.
 ضمن اینکه چرا دولت‌ عراق امتیازی برای مرزنشینان قائل نیست مثلا فردی که در شناسنامه او محل تولدش یکی از استان‌های همجوار با عراق است بتوانند راحت از مرز زمینی و با رعایت کامل پروتکل‌های تعریف شده بهداشتی عبور کنند و دیگر راه حدود نهصد کیلومتری مهران تا تهران را طی نکند برای رفتن به سفر هوایی عراق، آن هم با این هزینه‌هایی که قطعا برای یک شهرستانی امکان‌پذیر نیست، و در واقع با این حرکت قشر کم‌درآمد ساکن شهرهای مرزی کشور که سال‌ها افتخار میزبانی زوار امام حسین (ع) را داشته‌اند و خود نیز در محرم و اربعین پای ثابت شرکت‌کننده چنین مراسم‌هایی بوده و هستند، اینک از زیارت کاملا محروم شده‌اند و امکان رفتن به عتبات عالیات را ندارند. گفتیم و نوشتیم به امید اینکه مسئولان محترم عراقی به این موضوع توجهی ویژه داشته باشند، السلام علی الحسین...