حالت انسان‌های ناسپاس و کم‌ظرفیت هنگام مواجهه با مشکلات (در پرتو وحی)

«هنگامی که به انسان زیانی و مشکلی می‌رسد (و دستش از همه جا کوتاه می‌شود، دست به سوی ما دراز می‌کند) و ما را (در همه حال) در حالی که به پهلو خوابیده، و یا در حالت نشسته،‌ و یا در حالتی که ایستاده است می‌خواند. (اما این افراد چنان ناسپاس،‌ بی‌خرد و کم ظرفیتند که) به مجرد اینکه بلا و ناراحتی آنها را برطرف می‌سازیم، آنچنان در غفلت فرو می‌روند که گویا هرگز از ما تقاضایی نداشتند. (و ما نیز به آنها کمکی نکردیم، آری) این چنین اعمال مسرفان (همان کسانی که سرمایه وجودی خود یعنی عمر و سلامتی و جوانی و نیروها را بیهوده در راه فساد و گناه به هدر می‌دهند) در نظرشان زیبا جلوه داده شده است (به مرور زمان قباحت و زشتی عمل بد، از میان آنها برداشته شده تا جایی که نه تنها عمل بد را بد نمی‌دانند، بلکه آن را خوب و زیبا می‌پندارند)».
یونس- 12