نوار زرد با پایانی خاکستری

یکی از دغدغه‌های این چند سال اخیر سازمان صداوسیما تولید مجموعه‌هایی با موضوع پلیسی، امنیتی و جاسوسی بود که شاهد ساخت آثاری در این خصوص مثل مجموعه‌های گاندو، خانه امن و بالاخره همین مجموعه تلویزیونی «نوار زرد» بودیم که به نوعی تلاش و ایثارگری‌های سربازان گمنام امام زمان (عج) نیروهای اطلاعاتی، امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی ایران را به تصویر کشیدند. شاید یکی از مجموعه‌هایی که توانست تبیین‌کننده اصلی وظایف نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران بخصوص پلیس آگاهی را در قاب شبکه‌های تلویزیونی به‌خوبی به تصویر بکشد، مجموعه «نوار زرد» بود. مجموعه‌ای که پس از موفقیت نسبی‌اش در فصل اول که با استقبال زیاد مخاطبان رو‌به‌رو شد، عوامل دست‌اندرکار این مجموعه تصمیم گرفتند که فصل دوم آن را بسازند و در این مسیر با تغییرات اساسی که در انتخاب بازیگران اصلی این مجموعه در فصل دوم پیش آمد، فضای بهتری با قصه‌های متفاوتی را در فصل دوم آن شاهد بودیم،‌ مجموعه تلویزیونی «نوار زرد ۲» در ۳۰ قسمت درقالب اکشن از شبکه دو سیما پخش شد که در بخش پایانی آن که چهارشنبه شب ۲۷ بهمن روی آنتن شبکه دو تلویزیون رفت قصه اصلی و روند دائمی این مجموعه به‌گونه‌ای غافلگیر‌کننده با اصل ماجرا گره خورد و مخاطبان، شب غیرمنتظره‌ای را با کاراکترهای اصلی قصه، یعنی کارآگاه کاوه کیهان،‌ پشت‌سر گذاشتند و پایان مجموعه هرچند بیانگر یک موضوع پلیسی و امنیتی بود اما به هرحال بیشتر روایت گر یک قصه معمایی پلیسی و انتقام‌جویانه از اعتماد کارآگاه پلیس (کاوه کیهان) به فردی بود که به‌عنوان یک عنصر نفوذی تلاش داشت تا از درون پلیس و اعتماد دوست قدیمی‌اش به اهداف شوم و انتقام جویانه‌اش دست پیداکند، البته در برخی موارد هم موضوع اصلی مجموعه حول محور کارآگاه کاوه کیهان که «بانیپال شومون» ایفاگر نقش آن بود دور می‌زد و اگرچه بیننده‌های شبکه دو که این مجموعه را دنبال می‌کردند در هر مقطعی با فضای داستان و موضوع جدید پلیسی و امنیتی برخورد داشتند اما همواره اصلی‌ترین موضوع، قصه زندگی اجتماعی، خانوادگی و پلیسی، کاوه کیهان، به‌عنوان یک پلیس باهوش و کارآگاه با تجربه پلیس آگاهی نیروی انتظامی کشور بود که فضا را برای مخاطبان تلویزیون به‌گونه‌ای فراهم می‌کرد که در واقع بیننده این احساس را همواره داشت که باید به نوعی به قهرمان این قصه پلیسی،‌ یعنی کاوه، متکی باشد و داستان‌های این مجموعه را براساس شخصیت و بازی این سرگرد پلیس آگاهی دنبال کند.
به هرصورت در مجموعه «نوار زرد ۲» کاراکترهای جدیدی جای خود را به بازیگران قبلی دادند از جمله «محمود پاک‌نیت» که در نقش پدر سرگرد کاوه کیهان ظاهر شد و به‌خوبی توانست جای خالی مرحوم سیروس گرجستانی را پر کند، همان‌طور برخی دیگر از بازیگران جدید هم به‌خوبی در نقش‌های یادشده ایفای نقش کردند. اما باید گفت که فصل دوم مجموعه تلویزیونی نوار زرد از آغاز پخش که با موضوعات متنوع پلیسی، امنیتی همراه بوده به موازات این داستان‌ها شاهد قصه‌ای خاص از شخصیت اصلی این مجموعه یعنی کاوه و ماجرای زندگی شخصی‌اش، ماجرای دوستی او با نادر با بازی «پوریا پورسرخ» بودیم که در روند کلی قصه این مجموعه شاهد حضور نادر در زندگی پلیسی و اجتماعی سرگرد کاوه کیهان هستیم، نفوذ «نادر» در بخش‌هایی از زندگی سرگرد کاوه که در اکثر سکانس‌ها حضور او تأثیرگذار است و حتی نادر با جلب اعتماد سرگرد کاوه در برخی از جزئیات پلیسی سرگرد کیهان هم قرار می‌گیرد و بدون اینکه سرگرد کاوه از این حرکت‌های انتقام‌جویانه و جاسوسی نادر مطلع باشد او را در جریان محرمانه‌ترین ماجرای پلیسی امنیتی پلیس آگاهی،‌ شریک و در واقع نادر را به‌عنوان یک دوست قدیمی وارد حریم شخصی و شغلی خود می‌کند و از او مشارکت می‌گيرد. این در حالی است که‌ «نادر» مقصر اصلی اخراج خود از نیروی انتظامی را به نوعی متوجه «سرگرد کاوه کیهان» و برخی مقامات بالاتر نیروی انتظامی می‌داند و به نوعی می‌خواهد با نفوذ در حیطه کاری کارآگاه کاوه از او و از نیروی انتظامی انتقام سختی بگیرد و در همین راستاست که دستیار سرگرد کاوه، «سروان محسن» که «حسام محمودی» ایفاگر نقش اوست علی‌رغم همه اعتمادی که سرگرد کاوه به نادر دارد اما او به حرکات و رفتار نادر مشکوک است و بارها به کارآگاه کیهان معترض این موضوع می‌شود اما سرگرد زیر بار نمی‌رود و سرانجام در بخش ‌پایانی مجموعه «نوارزرد ۲» نقاب از چهره واقعی «نادر» برداشته می‌شود و... به‌نظر می‌رسد که این مجموعه در فصل دوم خود کاملاً یک فضای خاکستری را به تصویر کشیده است و درواقع می‌خواهد بگوید که پلیس آگاهی و امنیتی کشور وظایف بسیار سنگین و دشواری را برعهده ‌دارند و لزوم حفاظت از امنیت،‌ مال و ناموس مردم در گرو ایثارگری‌ها و تلاش شبانه‌روزی پلیس و نیروهای امنیتی و اطلاعاتی و سربازان گمنام امام زمان(عج) است و در واقع ما امروز امنیت و آرامش کشورمان را مدیون پلیس آگاهی و نیروهای اطلاعاتی، امنیتی و انتظامی کشور هستیم، اما به هر حال مجموعه نوار زرد ۲، علی‌رغم همه این مواردی که گفته شد از نظر دیدگاه هنری و فنی تولید و ساختاری کمبودها و نواقصی هم داشت و اگر قرار باشد که فصل‌های بعدی این مجموعه ساخته شود حتما می‌بایست این نواقص برطرف شود. ازجمله این نقاط ضعف می‌توان به عدم بهره‌گیری از هنرمندان برجسته و طراز اول تلویزیون و سینما، بازی‌های ضعیف و سطحی برخی از هنرمندان و بازیگران در نوار زرد ۲، برخورد سطحی با موضوعات پلیسی، فضا‌سازی ضعیف پلیسی در لوکیشن‌ها، دیالوگ‌های سطحی و ضعیف، حرکات ضعیف نمایشی و...‌ اشاره کرد.
رسول شمالی ورزنده