مهندس نمونه(حدیث دشت عشق)

 

 

 

شهید یونس پورجلو، بیست‌ونهم دی‌ سال 1368 در شهر تشان به دنیا آمد. از شاگردان ممتاز و باهوش رشته ریاضی و فیزیک بود. سال 1387 در رشته مهندسی صنایع دانشگاه امام حسین(ع) پذیرفته شد و بعد به سپاه رفت.

سال 1393 کارشناسی ارشد دانشگاه امیرکبیر قبول شد اما به‌خاطر محدودیت شغلی انصراف داد. به عنوان مهندس برتر در بین گردان‌های مهندسی از طرف ستاد کل نیروهای مسلح مورد تقدیر قرار گرفت و صبح شنبه 31 شهریور سال 1397 در رژه نیروهای مسلح در بلوار قدس اهواز همراه 22 نفر دیگر به شهادت رسید که پیکر پاکش در گلزار شهدای شهر تشان آرام گرفت.

مادر شهید یونس پورجلو می‌گوید: «یونس پسر کوچکم بود. بچه‌ای باهوش و بااستعدادی بود. هیچ تکبّری نداشت، به غریبه و آشنا احترام می‌گذاشت، هیچ‌وقت باعث رنجش خاطر من و پدرش و حتی خواهر‌ها و برادرهایش نشد. همیشه دنبال جلب رضایت من و پدرش و دیگر اعضای خانواده‌اش بود، خیلی حرف‌گوش‌کن بود. با شوخ‌طبعی‌اش فضای خانه را شاد می‌کرد. گاهی که مریض‌احوال بودم، لباس‌هایم را می‌شست و کار‌های خانه را انجام می‌داد. هر وقت من یا بابایش مریض می‌شدیم تحمل نداشت، دنبال دکتر و درمان ما بود. حتی برادر‌ها و خواهرهایش کاری داشتند یا مشکلی داشتند، هر کاری از دستش برمی‌آمد، انجام می‌داد. بچه‌های آنها را به پارک و تفریح می‌برد، برای آنها خرید می‌کرد، مثل آنها بچه می‌شد و سرگرمشان می‌کرد.مرخصی‌هایش را طوری تنظیم می‌کرد که کمک‌کار پدر باشد یا وقتی ما به کمک او نیاز داشتیم بتواند پیش ما باشد. به پدر و مادر شهدا خیلی احترام می‌گذاشت و هر کاری می‌توانست برای آنها انجام می‌داد.»