سکوت سیاسی کارانه 8 ساله در قبال مشکلات تئاتر شهر شکست!(اخبار ادبی و هنری)
سکوت سیاسی کارانه در قبال مشکلات تئاتر شهر پس از هشت سال از سوی همکاران و حمایت کنندگان بانیان وضع موجود شکست.
به گزارش کیهان، مجموعه تئاتر شهر و پارک دانشجو که از قبل انقلاب با ناهنجاریها و مشکلات عدیدهای چون تجمع بیخانمانها، معتادان و... مواجه بوده و با اقدامات دولتهای نهم و دهم و شهرداری دوران محمدباقر قالیباف، ساماندهی شده بود از زمان روی کار آمدن دولت به اصطلاح تدبیر و امید و شورای شهر قبلی با مشکلات زیادی مواجه شد، اما اغلب هنرمندان به خصوص برخی سیاسی کاران که همکار دولت قبلی بودند، در طول هشت سال گذشته درباره آن سکوت کردند. کار به جایی رسید که شهرداری سابق حتی از جاروکشی و نظافت محوطه این مجموعه هم دریغ میکرد اما حالا برخی که در آن دوران به دلیل تمایل به دولت و شهرداری سابق سکوت کرده بودند، تلاش میکنند میراث مدیریت هشت سال گذشته را به نام دیگران جا بزنند. البته رفتار جناحی و سیاسی کارانه برخی هنرمندان، تازگی ندارد اما واگذاری سالن اصلی تئاتر شهر به نمایشهای دولتی و تهیه کنندگان ثروتمند مثلا بخش خصوصی، تعطیلی طولانی مدت تئاتر شهر به بهانه بازسازی، افزایش ناهنجاریهای پارک دانشجو مانند موادفروشی، درگیری اراذل و اوباش و... به دلیل حمایت برخی هنرمندان از آنها در تقابل با نیروی انتظامی، شروع دستفروشی در پیادهروهای شمالی و غربی تئاتر شهر و فلاکتنمایی در چهارراه پر تردد ولی عصر اتفاقات بسیار دیگر در دولت و شهرداری قبل رخ داد و تنها راهکار ارائه شده از سوی مسئولان وقت، دیوارکشی به دور این مکان فرهنگی بود.
همچنین آلودگی خیابانها، پیادهروها، سطلهای زباله، درختان، اتوبوسها و صدها مشکل ریز و درشت دیگر شهر تهران در زمان دولت، شورای شهر و شهرداری قبلی رخ داده که نوشتن از آن مثنوی هفتاد من کاغذ میشود و دلیل آن به ضعف مفرط صاحبمنصبانِ محبوب مدعیان دلسوزی برای تئاتر شهر برمی گردد، آنهم در شهری که به خدمات رسانی شبانهروزی دو شهردار قبل تر، عادت کرده بود.
همچنین برپایی نمایشگاه فروش کالا و افزایش ناهنجاریهای مختلف در بوستانها و مراکز فرهنگی هنری از دیگر هنرنماییهای دولت و شهرداری سابق بود. یک نمونه آن برپایی نمایشگاه فروش کالا در بوستان هنرمندان و اجرای برنامههای به شدت سطحی مثلا پخش موسیقیهای بازاری و با دستگاههای پخش صدای گوشخراش در پشت سالن سمندریان مجموعه تئاتر ایرانشهر در زمان اجرای نمایش بود که هیچگاه با واکنش هنرمندان مواجه نشد چرا که در آن زمان بسیاری از هنرمندانِ مدعی، با کوچ به سالنهای مناطق پولدارنشین شهر یا هتلها، در خدمت آن طبقه قرار گرفتند و مناطق مرکزی شهر و علاقه مندان متوسط و ضعیف تئاتر را که خودروی سواری و مشکل جای پارک هم نداشتند و ندارند را از یاد بردند اما حالا مدعی شدهاند.