آموزش برخط و دغدغههای دانشجویان
شیوع کرونا و تعطیلی دانشگاه سبب شد نگرشي جدید نسبت به آموزش مجازی ایجاد شود و ظرفیتهای این روش آموزشی برای فضای دانشگاهی کشور مشهود گردد؛ به نحویکه بسیاری از اساتید معتقدند در دوران پساکرونا میتوان این شیوه آموزش را ادامه داد و یا آموزش ترکیبی (مجازی و حضوری) را در دستور کار دانشگاهها قرار داد.
اما اکنون و پس از برگزاری چند ترم وضعیت برگزاری کلاسهای مجازی دانشگاهها به ویژه دانشگاه آزاد از چند منظر قابل بحث است که ارزیابی کیفیت کلاسها از مهمترین آنها است؛ طرح این سؤال که آیا در ترمهای مجازی که گذشت، همه دانشجویان به اینترنت و سیستم مناسب جهت شرکت در دورههای آموزشی دسترسی داشتند و آیا به اعصاب و روان دانشجو در این شرایط سخت اهمیتی داده شد؟
یکی از مشکلات مهمی که گریبان گیر دانشجویان و حتی اعضای هیئت علمی در این دوره بود، بحث زیرساختهای لازم برای آموزش مجازی است که البته بخشی از این مشکلات با گذشت سه ترم همچنان ادامه دارد و از آن جمله مشکلات نوسانات سرعت اینترنت است که مشکلاتی در آموزش مجازی ایجاد میکند.
در این میان مشکل زیرساختهای اینترنتی و سخت گرفتن برخی استادان براساس گفته دانشجویان تا به آنجا پیش رفت که برخی از دانشجویان قصد و یا اقدام به ترک تحصیل کردند و یا تلاش کردند با انتقالی به دانشکدهای دیگر به دغدغه بگو مگو استاد و دانشجویی پایان دهند.
در همين رابطه، يكي از دانشجویان ترم دومي مترجمی زبان میگوید: سه ترم به صورت مجازی برگزار شده اما هنوز ضعف در سرعت اینترنت و زیرساختهای آموزش الکترونیکی در برخی دانشگاهها باعث شده تا وقتی تعدادی از دانشجویان به صورت همزمان وارد کلاس مجازی میشوند، با خطا مواجه شوند که این یعنی سرور آموزشی توانایی لازم را برای این حجم از فعالیت ندارد.
وی به نحوه برگزاری امتحانات انتقاد و از آنچه کم کاری برخی اساتید ارزیابی میکند، گله کرده و میافزاید: اواخر ترم باید پروژه ام را که قسمت مهمی از نمره را شامل میشد ارائه میدادم که متاسفانه با کندی اینترنت و قطع و وصل شدن صدایم همراه بود و برخلاف زحمت چند هفتهای که کشیده بودم نمره خوبی نگرفتم؛ اما چیزی که من را پریشان کرد نمره نبود و رفتار استادم بود.
نامبرده ادامه داد: اساتید کندی اینترنت را فقط اگر از جانب خودشان باشد میپذیرند و اگر دانشجو با این مشکل مواجه باشد بیاعتنا هستند یا باور نمیکنند که این نه در شأن دانشجو است و نه در شأن یک کلاس دانشگاهی.
وي میگوید که برگزاری کلاسها به صورت آنلاین از این جهت که دیگر قرار نیست ساعتها رفت و آمد در ترافیک و آلودگی را تحمل کرد خوب است، اما نسبت به نحوه تدریس و رفتار برخی اساتید با دانشجوهایی که معلوم نیست هر کدام گرفتار چه شرایط سختی هستند، معترض و نا امید است.
علیرغم تمام اخبار منتشر شده از سوی وزارت ارتباطات برای افزایش سرعت و پهنای باند اینترنت و حتی اعلام برخی دانشگاهها برای کاهش هزینه چند درصدی استفاده اینترنت دانشجویان هنگام کلاسهای مجازی، اما دانشجویان بیشماری همچنان از ضعف سرعت اینترنت و ناتوانی در بهرهگیری کامل و دقیق از کلاسها گلایهمند هستند.
دانشجوی ارشد رشته آموزش زبان انگلیسی یکی از دانشکدههای دانشگاه آزاد تهران که خود دبیر زبان است، در مورد شاگردانش میگوید: در تمام طول این سه ترم سعی کردم وضعیت دانشآموزانم را درک کنم و خودم را جای تک تک
آنها بگذارم، چراکه شرایط کشور مثل همیشه نیست، از وضعیت معیشتی گرفته تا افسردگی و وضعیت روانی که کرونا باعث آن شده است.
این دانشجو که خواست نامش ذکر نشود، میافزاید: شرایط بعضی از دانشآموزانم مناسب است و تنها ناراحتیشان دوری از همکلاسیها و دوستانشان بود، اما شرایط اکثرشان مناسب نیست و من متوجه فشار روحی بودم که بهشان وارد میشد.
وی با اشاره به اینترنت ضعیف و شرایط روحی نامناسب دانشآموزان و دانشجویان که ناشی از خبر مرگ و میر یا بیماری عزیزانشان و شرایط سخت مالی است، ادامه میدهد: به عنوان کسی که در این شرایط هم درس میدهد و هم دانشجو است متعجبم از برخورد برخی اساتید؛ انگار خودشان در این شرایط نیستند که از درک وضعیت موجود ناتوانند.
نامبرده با تاکید بر اینکه درک متقابل استاد و دانشجو در شرایط کنونی ضروری است، میافزاید: صحبت نابهجای استاد و درک نکردن دانشجو به اندازه کرونا، این روزها باعث اضطراب و استرس دانشجوها شده است.
این دانشجو با تاکید براینکه با وجود تلاش برای انتقالی گرفتن موفق نشده است به دانشکدهای دیگر برود، ادامه میدهد: با گذشت سه ترم هنوز برگزاری کلاسهای مجازی کیفیت پایینی دارد و برخی اساتید نحوه این نوع شیوه آموزشی را نمیدانند.
وی یادآوری میکند: همچنین برخی اساتید گاهی در ساعات غیرمعمول و خارج از برنامه درسی به برگزاری کلاس مجازی در گروهها اقدام میکنند.
این معلم زبان با بیان اینکه درکل بسترسازی مناسبی در دانشگاهها وجود ندارد و کلاسها با کمترین کیفیت برگزار میشود، اضافه میکند: بارها مشکلات را با مدیر گروه، معاون و رئیسدانشکده مطرح و خواستار رسیدگی شدهام اما اعتراف کردهاند که این استاد مورد بحث از اقوام و بستگان فلان مقام مسئول است و از ما حرف شنوی ندارد!
استاد یکی از دانشکدههای دانشگاه آزاد اسلامی تهران نیز بااشاره به دغدغه و مشکلات دانشجویان و استادان میگوید: در حقیقت شرایط سختی شده است و برخلاف اوایل که با برگزاری کلاسها به صورت مجازی موافق بودم اما اکنون بعد از سه ترم، من افسردگی و کلافه شدن را در میان دانشجوها میبینم.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه دیگر نمیتواند بدین شیوه ادامه بدهد، اظهار امیدواری میکند: کاش کسی به فکر روح و روان آنها باشد؛ چراکه مدام اینترنت قطع و وصل میشود و بارها ارتباطم با کلاس قطع شده است و موجب ناراحتی و عصبانی شدن دانشجوها شدهام.
وی میافزاید: من با برگزاری کلاسها به صورت برخط به طور کلی موافقم چرا که کل دنیا سالهاست بسیاری از کلاس هایشان را به صورت مجازی تشکیل میدهند اما باید زیرساختها را درست کرد.
نامبرده با بیان اینکه امیدوارم هرچه زودتر روند واکسینه شدن دانشجوها و اساتید آغاز شود، اضافه میکند: من متوجه میشوم که شرکت نکردن دانشجوهایم در بحثهای کلاسی و سؤال و جوابها نشانه این است که درس را به هر دلیلی خوب متوجه نشدهاند.
حال با توجه به جمیع شرایط و عیان شدن نقایص و مشکلات آموزش عالی مجازی، به نظر میرسد لازم است متولیان امر و دستاندرکاران آموزش عالی تدابیر بهتری بیندیشند تا در ترم بعدی مشکلات دانشجویان و اساتید دانشگاهها در این زمینه به حداقل برسد و همزمان نیز واکسیناسیون دانشجویان و استادان و کارکنان دانشگاهها انجام شود چرا که حتی درصدی از این مجموعه میتواند مشکلات شیوع ویروس کرونا را دوچندان کند؛ موضوعی که معاون آموزشی وزیر علوم به آن پرداخت.
چندی پیش معاون آموزشی وزیر علوم در رابطه با واکسیناسیون دانشگاهیان گفت: تمام تلاشمان این است که از مهرماه ١٤٠٠ بخشی از دانشجویان کلاس هایشان را حضوری برگزار کنند. اما این را هم میدانیم که ممکن است تا پایان شهریور ماه همه واکسن دریافت نکنند و بخشی از کلاسهای ما غیرحضوری برگزار میشود. وي افزود: واکسیناسیون دانشجویان بر اساس اولویتبندی است که در دانشگاهها انجام میشود. ستادی در وزارت علوم تشکیل شده است که این اولویتبندی را با هماهنگی دانشگاهها انجام میدهد. بنابراین فکر میکنم بخشی از دانشجویان بتوانند حضوری در کلاس درس شرکت کنند و برخی دیگر هم برای ترم بعد یعنی بهمن ماه در دانشگاه حاضر خواهند شد.
نامبرده درخصوص اولویت تشکیل کلاسهای حضوری افزود: دریافت واکسن براساس یک اولویت خواهد بود. دانشجویان دورههای تحصیلات تکمیلی بویژه دوره دکتری اولویت اول خواهند بود.
وی ادامه داد: در مرحله بعد دانشجویان کارشناسی ارشد و در مرحله سوم دانشجویانی که دروس عملی دارند، واکسن دریافت میکنند؛ البته برخی دانشگاهها دانشجوی ارشد ندارند که آن دانشگاهها اولویت اولشان هم دانشجویان کارشناسی است.
به گفته اين مقام مسئول، تنوع زیرنظامها و تنوع دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی به گونهای است که نمیشود یک فرمول واحد برای همه دانشگاهها داد؛ بنابراین باید یک چارچوب کلی را تنظیم کرد.
وی ادامه داد: اینکه از حالا بگوییم که دانشجویان دکتری اولویت دارند درست نیست چراکه دانشگاههایی داریم که دکتری ندارند یا دانشگاههایی داریم که فقط دانشجوی تحصیلات تکمیلی دارند یا فنی هستند.
به نقل از ايرنا؛ در همین ارتباط اخيراً طرح واکسیناسیون فرهنگیان کشور همزمان با عید غدیر خم با حضور وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی طی مراسمی در شهرری آغاز شد. شروع نمادین این طرح هفت مرداد ۱۴۰۰ و شروع رسمی آن از نهم مرداد ۱۴۰۰ اعلام شده و باید تا ۲۵ مرداد اجرا شود. برای اجرای این طرح در شهرهای زیر ۲۰ هزار نفر و مناطق روستایی، از ظرفیت موجود مراکز واکسیناسیون شبکههای بهداشت و درمان استفاده میشود و نیاز به ایجاد مرکز جداگانه نخواهد بود. اما در شهرهای بالای ۲۰ هزار نفر با توجه به جمعیت گروه هدف، در صورت لزوم نسبت به ایجاد پایگاه جدید (تجمیعی) به تعداد مورد نیاز بر اساس جمعیت گروه هدف اقدام شود.