kayhan.ir

کد خبر: ۲۱۹۶۵۳
تاریخ انتشار : ۲۶ خرداد ۱۴۰۰ - ۲۲:۳۹

 

1- چیزی نزدیک به 300 سال است که، مبحث مهمی ‌تحت عنوان «توسعه اقتصادی» بین اندیشمندان این حوزه مطرح و کمتر از 100 سال است که این مبحث، به‌طور آکادمیک و تخصصی در حال بررسی است. جامعه‌شناسان و اقتصاددانان زیادی در این حوزه ورود کرده و نظریه‌های متعددی نیز تولید و به کار گرفته شده است. برخی قائلند، توسعه اقتصادی از دل توسعه سیاسی خارج می‌شود. برخی برعکس، اقتصاد را زیربنای همه انواع توسعه می‌دانند و... با بررسی تاریخ این نظریه‌ها متوجه می‌شویم که نظرات بسیار متعدد و بعضا حتی متناقضی در این حوزه بیان شده و چندین دهه است که یک «تقابل علمی ‌جدی» بین اندیشمندان این حوزه جریان دارد اما حتی یک مورد- تأکید می‌شود- یک مورد هم گفته نشده «قهر با صندوق‌های رای باعث توسعه و بهبود شرایط اقتصادی یا سیاسی یک کشور می‌شود»!
2- درباره اینکه چرا یک کشور شکست می‌خورد (توسعه پیدا نمی‌کند) نیز کتاب‌ها نوشته شده و اندیشمندان زیادی در این حوزه در حال تحلیل و تحقیقند. در این بین از نقش آب و هوا و موقعیت جغرافیایی کشورها گرفته تا نقش رسانه‌ها و سلبریتی‌ها در فاسد کردن دموکراسی و مردم‌سالاری و در نتیجه، به قدرت رسیدن افراد ناکارآمد، سخن‌ها گفته شده است. به‌طور قطع، روی کار آمدن یک «دولت کارآمد» یکی از مهم‌ترین دلایل موفقیت کشورها در پیشبرد امورشان است. با این حساب منطقی است بگوییم داشتن یک دولت ناکارآمد می‌تواند یکی از دلایل اصلی شکست سیاست‌های یک کشور و در نتیجه عدم توسعه‌یافتگی آن باشد. روی کار آمدن دولت کارآمد هم، تنها یک راه دارد: «مشارکت حداکثری و انتخاب درست». تصور نمی‌کنم حتی یک آدم عاقل در دنیا وجود داشته باشد که معتقد باشد، «مشارکت حداقلی یا حتی حداکثری و انتخاب غلط» باعث رشد و توسعه کشوری شود. آنچه 8 سال پیش در کشور عزیز ما ایران رخ داد و تبعات آن را امروز با گوشت و پوست خود حس می‌کنیم، «مشارکت حداکثری و انتخاب غلط» بود. این یک تحلیل سیاسی- جناحی نیست. یک مسئله کاملاً علمی ‌است. پیامدهای یک انتخاب، بهتر از هر تحلیلگری به ما می‌گوید، آن انتخاب درست بوده یا غلط! شما بفرمایید! چنین وضعیتی از دلِ یک انتخاب درست بیرون آمده؟!
3- قاتلین سردار بزرگ دل‌ها سلیمانی، تحریم‌کنندگان ایران، حامیان داعش و گروه‌های ‌تروریستی و تکفیری، رژیم صهیونیستی، صدها شبکه تلویزیونی و ماهواره‌ای فارسی‌زبان خارج از کشور، پلیدترین چهره‌های خارجی و بعضا حتی داخلی، مرتجع‌ترین کشورهای عربی و هزاران سایت و کانال و شبکه‌های مجازی از هفته‌ها پیش، در تلاشند، مردم ایران را از صندوق‌های رای دور کنند. آیا همین، «دلیلِ لازم و کافی» نیست که فردا همه پای صندوق‌های رای بیاییم؟!
4- معتقدیم، «یکی» از موثرترین و بهترین راه‌ها برای غلبه بر مشکلات و رسیدن به توسعه در هر کشوری، «مشارکتِ گسترده» مردم در سرنوشت کشورشان و «انتخاب درست» است، نه «انتخاب غلط». و در شرایط ویژه امروز ایران، شاید بهتر باشد بگوییم، «موثرترین و بهترین راه‌حل» همین است. به قول حاج حسین، فردا جمعه، همه و 100 درصد واجدان شرایط در انتخابات کشور مشارکت خواهند کرد. چه آن کسانی که رای می‌دهند چه آنهایی که رای نمی‌دهند. گروه دوم، خواه ناخواه، چه بفهمند و چه نفهمند، در انتخابات مشارکت می‌کنند: «کسانی که در مراکز اخذ رای حضور پیدا نمی‌کنند و برگه رای خود را به صندوق‌ها نمی‌اندازند نیز برخلاف تصور خود، هم در انتخابات شرکت کرده‌اند و هم رای داده‌اند و نکته درخور توجه آنکه این افراد به نامزدی که قبولش ندارند رای داده‌اند؛ چرا که اگر رای خود را به صندوق می‌ریختند به‌حساب نامزد مورد علاقه‌شان و یا نامزدی که به خواسته آنها نزدیک‌تر بود نوشته می‌شد. این عده به نفع نامزدی که مورد قبولشان نیست رای داده‌اند و نباید تصور کنند که از شرکت در انتخابات و رای دادن خودداری کرده‌اند».
5- «مشارکت حداکثری» فقط در حوزه مسائل و سیاست داخلی نیست که «مهم» و «موثر» است. چنین مشارکتی در حوزه سیاست خارجی نیز بسیار حائز اهمیت است. رئیس‌جمهوری که با میزان مشارکت بالا به قدرت می‌رسد، با قدرت، روحیه و پشتوانه محکم‌تری در مجامع بین‌المللی حاضر می‌شود. ‌تردید نداشته باشید بسیاری از کشورهای دنیا به‌خصوص دشمنان، دقیق‌تر، جزئی‌تر و حتی جدی‌تر از خود ما، در حالِ رصد این انتخابات هستند. بسته به میزان مشارکت و ویژگی‌ها و توانایی‌هایی که رئیس‌جمهور منتخب دارد، طرح‌ها و برنامه‌هایشان را تنظیم کرده و به جلو خواهند برد. اهمیت اینکه، چه کسی در یک کشورِ مهم (به لحاظ سیاسی، اقتصادی یا حتی موقعیت ژئوپلیتیکی) به قدرت می‌رسد، چیزی نیست که کسی بر آن واقف نباشد. اینکه مثلا در عراق، کشور همسایه ایران، چه کسی به قدرت می‌رسد، آیا برای ما مهم نیست؟! پاسخ روشن است. اینکه چه کسی، با چه پشتوانه مردمی، و با قدرت و روحیه‌ای در یک کشور مهم و تأثیرگذار به قدرت می‌رسد آن‌قدر مهم هست که در «روابط بین‌الملل» درسی تحت عنوان Simulation یا «شبیه‌سازی» گنجانده شده است. خلاصه اینکه، پیروزی یک رئیس‌جمهور با میزان مشارکت بالا، در محاسبات سایر کشورها برای چگونگی تنظیم روابط، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به زبان ساده، اگر حتی قائل به این هستید که، راه‌حل تمام مشکلات کشور در خارج نهفته، باید رئیس‌جمهور را با آرای بسیار بالا به قدرت برسانیم و مشارکت ضعیف مساوی است با، ادامه یا افزایش فشارهای خارجی.
6- درست مثل 12 انتخابات ریاست جمهوری که تاکنون در کشور برگزار شده، انتخابات فردا هم برگزار خواهد شد. بنا به دلایلی که برشمردیم، یک رای هم کم نیست. هر رای یک قطره است. کسانی که به هر دلیلی می‌گویند، در انتخابات شرکت نمی‌کنند هم، قطره‌هایی هستند که اگر به میدان بیایند و به باقی مردم بپیوندند، می‌شوند دریا. در غیر این صورت، همان قطره خواهند ماند. بماند که، در ادامه وضع موجود، مقصر خواهند بود!
7- دیروز رهبر معظم انقلاب با استناد به آیه‌ای از قرآن کریم فرمودند: «هر عملی و اقدامی از شما که دشمن از آن ناخشنود باشد، در پیشگاه پروردگار عمل صالح است. می‌بینید که با انتخابات شما به شدت مخالفند دشمنان دین، دشمنان اسلام، دشمنان ایران. بنابراین اقدام به انتخابات یک عمل صالح است. همه کسانی که دنبال عمل صالح هستند بدانند حضور در انتخابات یک عمل صالح است».
پس... پیش به سوی عمل صالح!

جعفر بلوری

نام:
ایمیل:
* نظر: