تجسم عدالت(حکایت خوبان)

گروهی از قریش به حضور علی(ع) رسیدند و عرض کردند: ای امیرمومنان! خوب بود برای اشراف(قریش) مزیتی قائل می‌شدی تا آنها نیز بیشتر خیرخواه تو باشند. حضرت از این پیشنهاد سخت خشمگین شد و فرمود: ای مردم! شما از من می‌خواهید که بنیان عدل خویش را بر پایه ستم بر رعیت خود بنا کنم؟ هرگز چنین نخواهد شد. به خدا سوگند! اگر این ثروت (که در بیت‌المال است) از آن شخص خودم بود همه را به طور مساوی تقسیم می‌کردم و برای احدی مزیت قائل نمی‌شدم، چه رسد به اینکه بخواهم اموال خود آنان را میانشان تقسیم کنم. سپس فرمود: ای مردم! آنکه به عدالت رفتار نکند چیزی جز ستایش انسان‌های پست و تمجید افراد نادان نصیبش نخواهد شد. (1) (و کسی که به چنین تمجیدها و ستایش‌ها دل خوش کند، خود از آنان پست‌تر است).
____________
1- بحارالانوار، ‌ج41، ص 110