نگاه دولت در بودجه 1400 سیاسی است

حجت‌الله عبدالملکی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس در ارتباط با فروش روزانه دو میلیون و 300 هزار بشکه نفت در لایحه بودجه سال 1400 اظهار کرد: اگر نفت به‌صورت کامل از تمامی میادین کشور استخراج شود و خوراک پالایشگاه‌ها هم برسد، احتمال فروش نفت به این رقم بسیار کم است، پس می‌توان گفت، دولت نهایت ظرفیت تولید را حساب کرده که احتمال تحقق آن ضعیف است.
وی در بیان دلایل محقق نشدن این میزان فروش نفت توضیح داد: بحث چاه نفت به این صورت نیست که هر زمان نیاز داشتیم، برداشت کنیم و هر زمانی که نیازی نبود برداشت را قطع کنیم؛ وقتی در سال گذشته کاهش برداشت از نفت داشتیم، قاعدتا برای سال بعد هم نمی‌توانیم خیلی بر روی افزایش برداشت حساب کنیم.
این کارشناس اقتصادی در باره تحریم‌های نفتی ایران در سال 99 اظهار کرد: نگاه دولت در تولید و فروش نفت بسیار خوش‌بینانه است، زیرا در سال  99 تحریم‌های سنگین نفتی داشتیم و فروش نفت در مقابل خرید دارو مطرح بود، در شرایطی که روز به روز به تعداد تحریم‌ها اضافه می‌شود. فراموش کردن کل تحریم‌ها غیرمنطقی است و احساس می‌شود یک مقدار به این مسئله باید نگاه سیاسی داشت.
عبدالملکی با اشاره به اینکه اعداد و ارقام نشان‌دهنده بی‌توجهی دولت به مسئله کرونا است، گفت: در یک سال گذشته کاهش تقاضای نفت در بازار جهانی مطرح است و تا به امروز هیچ آماری در سال 2020 مبنی بر افزایش این تقاضا وجود نداشته است؛ بنابراین دولت کاهش تقاضای نفت حاصل از کرونا و تحریم را نادیده گرفته است.
وی در ارتباط با کسری بودجه در سال 1400 هم اضافه کرد: اغلب هزینه‌های دولت هزینه‌های ضروری است و امکان کم کردن یا حذف آنها وجود ندارد، از طرف دیگر درآمد‌های دولت درآمد‌های ناپایداری است، برای مثال، درآمدهای نفتی با توجه به احتمال کاهش در تولید و فروش بسته شده است.
این کارشناس اقتصادی در مورد کاهش بودجه پروژه‌های عمرانی گفت: زمانی که امکان تامین مالی پروژه‌های عمرانی وجود نداشته باشد، زیرساخت‌ها مستهلک می‌شود و طبیعتا امکان جبران خطا نیز وجود ندارد. قاعدتا این اتفاق به ضرر اقتصاد است. بنابراین در شرایط تحریم صد درصدی و کمبود بودجه دولت باید به سمت ابزار‌های مالی بازار سرمایه همچون صندوق سهام پروژه برود.
عبدالملکی با اشاره به کفایت بودجه برای پروژه‌های عمرانی نیمه‌تمام یادآور شد: قاعدتا بودجه پیشنهادی کفاف این مسئله را نمی‌دهد، زیرا تعداد پروژه‌های عمرانی نیمه‌تمام بسیار بیشتر از بودجه پروژه‌های عمرانی است و این پروژه‌ها به بودجه قابل توجهی نیاز دارد.
وی در پایان به یکی از مهم‌ترین راهکار‌های عملی استفاده از بخش خصوصی اشاره کرد و افزود: پروژه‌های عمرانی که دارای مزیت اقتصادی هستند و در ارزیابی مثبت قلمداد می‌شوند، باید به بخش خصوصی ارائه شود تا این بخش انگیزه کافی برای ورود به این پروژه‌ها را داشته باشند.