از بزک آمریکا و معارضه با ارزشها برگردید وحدت حاصل میشود(خبر ویژه)
معاون مصطفی معین در وزارت علوم دولت اصلاحات میگوید مشکلات کشور با وحدت حل میشود.
روزنامه آرمان به قلم غلامرضا ظریفیان نوشت: «جامعه مشکلاتي ساختاري دارد که هيچيک ارتباطي با آمريکا پيدا نميکنند و طبيعتا بخشي مشکلات قانوني و بخشي مشکلات نظارتي است که در اين موضوع تفاوتهاي بينشي و تفاوتهاي راهبردي نيز ديده ميشود. بخش بزرگي از مشکلات ما ارتباطي با تحريم و مشکلات ما و آمريکا ندارد و به رانتها و اختلاسها و فسادهاي داخلي مرتبط است. البته اگر به سالهاي ابتدايي دولت آقاي روحاني و برجام برگرديم و کشور بتواند با فروش نفت هزينههاي خود را تامين کند قطعا از فشارهاي اقتصادي ناشي از تحريمها کاسته ميشود اما مشکلات ناشي از عدم مديريت صحيح و کارآمد و مشکلات قانوني و زيرساختي همچنان وجود دارند و ربطي به غرب ندارند و حتي با بهبود روابط ايران با غرب نيز اين مشکلات همچنان بر سر جاي خود هستند و ناکارآمدي و ضعفهاي حاصل خود را همچنان نشان خواهد داد.
وی میافزاید: «مهمترين راهحل که تجربه جهاني مثبتي دارد و در ايران نيز مصداق پيدا ميکند انجام اقداماتي است که به انسجام اجتماعي کمک کند و به افزايش سرمايه اجتماعي کمک کند. دلايل و راهکارهاي رسيدن به انسجام اجتماعي بحث شده و در مورد تقويت و بازگرداندن سرمايه اجتماعي گفتوگو شده است. بايد وحدتي نسبي ايجاد کنيم ما با چند مساله اساسي روبهرو هستيم. نخبگان و جامعه بايد متقاعد شوند و اين کار با مشارکت و همگرايي و نه واگرايي صورت بگيرد. هر چند وقت يکبار در رسانههاي رسمي و در شبکههاي اجتماعي در موضوعات مختلف ميبينيم که از همگرايي و وحدت لازم برخوردار نيستيم و بدون اتفاق و وحدت و همگرايي مشکلات و مسائل ما سر جاي خود باقي ميمانند». درباره این تحلیل گفتنی است که طبعاً وحدت، زیربنای پیشرفت هر جامعه و تفرقه، مایه ناکامیهای بزرگ است. اما باید دید که چه کسانی موجب تفرقه در داخل کشور شدهاند؟ و چه کسانی در زمینه ناکامیهای چند سال گذشته و انباشت مشکلات مسئولند؟ اولاً طیف مؤثر در میان اصلاحطلبان همچنان آدرس آمریکا را برای حل مشکلات میدهند. در عین حال آنها و همطیفانشان، وقتی میخواهند ساختار و نظام را متهم کنند، میگویند مشکل از آمریکا نیست و مسئله اصلی در داخل کشور است.
اینها درست و غلط را با هم میآمیزند. چرا که قبل از سال 92 میگفتند 10 تا 30 درصد مشکلات به تحریمها برمیگردد و مقصر 70 تا 90 درصد بقیه، دولت مستقر (احمدینژاد) است. اما حالا همانها تقلا میکنند تا آمریکا و دولت را تبرئه و نظام را مسئول جلوه دهند.
اصلاحطلبان در عین حال معتقدند که 7 سال آدرس دروغ و گمراهکننده داده و به جای این که از دولت بخواهند روی پای خود بایستد، فشار آوردهاند تا روی وعده و تهدیدهای غرب حساب کند و به اخم و لبخند آنها متکی باشد. در واقع با همین تحریف نظری و انحراف عملی بود که سرمایه اجتماعی دستخوش آسیبهای جدی شد و چاره آن هم در عذرخواهی و اصلاح مسیر از سوی ائتلاف حاکم بر دولت
است.
نکته بعدی این که مردم در مقابل دشمن متحد و در دفاع از کیان جمهوری اسلامی همیشه حاضرند چنان که در تشییع بینظیر سردار سلیمانی شاهد بودیم. بنابراین باید از افراطیون مدعی اصلاحطلبی پرسید وحدت بر کدام تبار اشتراکات؟ شما دشمنی در تراز آمریکا را دوست زدید و در مقابل، عمده توان خود را برای معارضه با مبانی و ارزشهای اسلام و انقلاب و نظام گذاشتید. شما در سال 88 علناً علیه اسلامیت و جمهوریت شورش به راه انداختید و طابق النعل بالنعل، براساس نقشه دشمن عمل کردید؟ با این وجود، وحدت یعنی چه؟ شما تا میتوانستید به ارکان وحدت و اقتدار ملی ضربه زدید یا در مقابل ضربه زنندگان سکوت توأم با حمایت کردید.