تسخیر لانه جاسوسی به روایت آمریکایی‌ها (پاورقی)

تالیف: کامران غضنفری

در روز اول نوامبر [دهم آبان] مهندس بازرگان نخست وزیر دولت موقت ، و دکتر ابراهیم یزدی در الجزایر با برژینسکی ملاقات و دیدار می‌کنند. دانشجویان مسلمان این دیدار را نیز در ادامه توطئه‌های دولت آمریکا جهت به سازش کشاندن انقلاب اسلامی و برقراری مجدد سلطه ی خود بر ایران ارزیابی می‌کنند.
جیمز بیل در این رابطه می‌گوید :
«با توجه به سوءظن شایع در ایران و راه دادن شاه به آمریکا، جلسه ی الجزیره یک اشتباه سیاسی بزرگ بود. هم برژینسکی که به طور مرتب نسبت به تحولات ایران بی تفاوت بود، و هم مقامات ایرانی که باید بهتر از دیگران از اوضاع مطلع می بودند، با شرکت در این ملاقات مرتکب اشتباه شدند. در آن روز، یعنی اول نوامبر 1979، تظاهرات انقلاب عظیمی همراه با شور ضد آمریکایی شدیدی در تهران انجام شد. حدود دو میلیون نفر تظاهر کننده ی خشمگین، شعار «مرگ بر آمریکا»‌ سردادند و به سخنرانی‌های آتشین در تقبیح آمریکا به دلیل پناه دادن به «شاه جنایتکار» گوش دادند. آن شب تلویزیون ملی ایران تصاویری از برژینسکی را در حالی که با هیئت ایرانی دست می داد، نشان داد. تندروهای ایرانی این فیلم را مدرکی دال بر تبانی دولت بازرگان با آمریکا تعبیر کردند، آمریکایی که به تازگی به شاه ـ مسئول تمامی مشکلات آنها ـ پناه داده بود.»
بخش دوم : اشغال سفارت
نویسنده کتاب تسخیر ، دیدگاه و چگونگی تصمیم گیری دانشجویان را در این مورد، این گونه توضیح
می دهد:
«همه در این اندیشه بودیم که با پذیرش شاه در آمریکا، شمارش معکوس برای کودتای دیگری آغاز شده است، دوباره به همان سرنوشت [کودتای 28 مرداد] دچار می شدیم و این بار دیگر بازگشتی در کار نبود. باید این روند بازگشت ناپذیر را معکوس می‌کردیم.»
به این ترتیب بود که دانشجویان تصمیم می‌گیرند در حین عبور مردم از جلوی سفارت آمریکا در راهپیمایی 13 آبان ـ که به مناسبت سالروز تبعید امام خمینی و هم چنین سالروز کشتار دانش آموزان و دانشجویان در دانشگاه تهران برگزار می شد ـ به سفارت هجوم برند و ضمن اشغال آن، کارکنان سفارت را نیز به گروگان بگیرند.جیمز بیل در این مورد می‌گوید:
«در روز چهارم نوامبر 1979 [13 آبان 1358]، کمتر از دو هفته بعد از اجازه ی ورود به شاه و کمتر از سه روز بعد از جلسه‌ی الجزیره، گروهی متشکل از حدود پانصد دانشجوی تندرو به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند و 61 آمریکایی را به گروگان گرفتند. مردم آمریکا در طول 444 روز بعد از این واقعه، با وحشت و خشم بی فایده ناظر گروگان گرفته شدن پنجاه و دو مقام آمریکایی در تهران توسط تندروهای ایرانی بودند. روابط آمریکا و ایران به این ترتیب به پایین ترین سطح  تنزل یافت.»
دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، در اولین اطلاعیه  خود، دلایل این اقدام خویش را چنین بیان می‌کنند :
« ما با پیروی از مواضع قاطعانه امام در مقابل آمریکای جهانخوار، به منظور اعتراض به دسیسه‌های امپریالیستی و صهیونیستی، سفارت جاسوسی آمریکا در تهران را به تصرف در آورده ایم تا اعتراض خویش را به گوش جهانیان برسانیم.
ـ اعتراض به آمریکا به جهت پناه دادن و استفاده از شاه جنایتکاری که قاتل دهها هزار زن و مرد به خون خفته در این مملکت است.
ـ اعتراض به آمریکا به علت ایجاد فشار تبلیغاتی مسموم و انحصاری و کمک و حمایت از افراد ضد انقلابی و فراری علیه انقلاب اسلامی.
ـ اعتراض به آمریکا به خاطر توطئه‌ها و دسیسه‌های ناجوانمردانه اش در مناطق مختلف کشور ما و نفوذ در ارگانهای اجرایی مملکت.
ـ اعتراض به آمریکا به دلیل نقش مخرب و خانمان برانداز خود در برابر رهایی خلق های منطقه از دام امپریالیسم که هزاران انسان مؤمن و انقلابی را به خاک و خون می‌کشد.»
منابع در دفتر روزنامه موجود است