طمع، دین را از بین می‌برد(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه خدا!) طمع یکی از شاخه‌های شهوت است، قوای انسان عبارتند از: غضب، شهوت، وهم و عقل. اگر بنا باشد زیاده‌خواهی در وجود کسی ریشه بگیرد، دین از بین می‌رود، لذا در روایتی علی(ع) می‌فرماید: ادین الناس من لم تفسد الشهوه دینه» پایدارترین افراد در دین کسانی هستند که شهوت، دینشان را فاسد نکند. (غررالحکم و دررالکلم، ص 86) در روایتی دیگر آن حضرت می‌فرماید: «فساد الدین الطمع» طمع عامل فساد دین است (همان، ص 299) همچنین آن حضرت برای سلامت دین می‌فرماید: «اقنعوا بالقلیل من دنیاکم لسلامهًْ دینکم» از امور دنیایی به مقدار کفاف و نیاز ضروری‌تان اکتفا کنید، تا دینتان در سلامت باشد. (همان، ص 393)(1)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- سلوک عاشورایی، منزل چهارم دین و دین‌داری، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی(ره)، ص 161