نگاهی به دیروزنامههای زنجیرهای
عامل مشکلات کشور بدشانسی دولت است!
غلامرضا ظریفیان، معاون وزیر علوم در دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه آرمان گفت:«اگر بيانصافيها را کنار بگذاريم، بايد ببينيم که دقيقا چه مشکلاتي براي اين دولت رخ داده است. در واقع اين دولت سعي کرده ديدگاههايي که داشت را محقق کند اما متاسفانه موفق نشد. بخشي از آن به ضعفهاي خودش و بخشي هم به مشکلاتي که داشت برميگردد. دست اين دولت براي هر چيزي باز نبود و طبيعتا هم در بحث سياست خارجي و هم در بخشهايي از مسائل داخلي، موانعي برايش ايجاد شد. به نظر ميرسد که آقاي روحاني در عين حالي که در بعضي موارد دولتش ضعيف عمل کرده، در بيشتر مواقع هم بدشانسيها به او روي آوردند. مثلا در مسائل اقتصادي، اقداماتي که آقاي روحاني انجام داد، کاري بسيار مهم است».
سرویس سیاسی-
در روزهای گذشته روزنامه شرق در مطلبی به نقل از جهانبخش خانجانی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی نوشته بود: «با وجود بحرانهای کمسابقه سیاسی و طبیعی باید از دولت حسن روحانی برای اداره کشور قدردانی کرد. بهقدرترسیدن ترامپ در آمریکا و اعمال تحریمهای خصمانه و بیسابقه علیه کشورمان، بدعهدی دولتهای اروپایی، وقوع زلزله و سیلهای کمسابقه و همهگیری ویروس کرونا که دستکم در صد سال اخیر بیسابقه بوده، گوشهای از مشکلاتی است که روحانی در این مدت با آن مواجه بوده است».
این روزنامه اصلاحطلب در ادامه تاکید کرده بود: «دولت روحانی بدشانسترین دولت پس از انقلاب است».
مدعیان اصلاحات تاکنون بارها مدعی شدهاند که دولت روحانی بدشانسترین دولت پس از انقلاب است. چندی پیش روزنامه آرمان با انتقاد از فرافکنی هم طیفیهای خود در مطلبی نوشته بود:«میگویند رئیسجمهور روحانی بدشانس است. ترامپ، سیل، زلزله و ملخ همه از نشانههای بدشانسی حسن روحانی است! اما آیا واقعاً میشود سرنوشت یک کشور را به شانس گره زد؟ نه؛ اداره کشور هیچ ارتباطی با شانس ندارد. امور تنها با تدبیر و عقلانیت اداره میشود و بهسمت پیشرفت حرکت میکند...شانس هیچجایی در ایفای وظیفه دولتمردان ندارد. نهتنها روحانی بلکه هر رئیسجمهور دیگری هم دچار این حوادث میشد، نمیشد او را بدشانس نامید. لطفاً بیتدبیری را بدشانسی ننامیم».
بلاتکلیفی اصلاحطلبان در مورد «دولت در سایه»
روزنامه سازندگی در یادداشتی به قلم سید حسین مرعشی سخنگوی حزب کارگزاران به نقد جریان رقیب و آنچه آن را «تمامیت خواهی حزبی» نامیده، پرداخته و نوشته است: باید در سیاست جریان رقیب را به رسمیت شناخت. کشور با رقابت سالم قوی خواهد شد.... قوانین انتخاباتی چه در انتخابات شوراها و چه در مجلس حقوق اقلیت را مراعات نمیکند. در قوانین انتخاباتی پیشرفته دنیا اکثریت هیچ وقت به طور مطلق نمیتواند کنترل کشور را در دست بگیرد. اقلیت همیشه در کنار اکثریت در صحنه اداره کشور حاضر است.»
در ادامه مطلب آمده است: «در سیستمهای پیشرفته انتخاباتی دنیا باید همیشه کرسیهای مجلس بر اساس میزان آراء کلی احزاب و جبهههای رقیب تقسیم شود. یک جبهه اکثریت را به دست میگیرد و دولت را تشکیل میدهد و یک جبهه هم اقلیت میشود و در صحنه باقی میماند و دولت سایه تشکیل میدهد. اما قوانین ما از این مدل پشتیبانی نمیکند. چراکه این قوانین عقب مانده است و متاسفانه همه تغییراتی که در قوانین ما انجام میشود آن را در جهت ترقی و تعالی هدایت نمیکند بلکه به سمت محدود کردن انتخابات و به سمت محدود کردن جریانات رقیب پیش میبرد تا به واسطه آن به دست و پای رقیب زنجیر و قفل بزنند.»
ادعای اطلاحطلبان مبنی بر ضرورت میدان دادن به جریان رقیب و اینکه در کشورهای پیشرفته، جریان رقیب سیاسی «دولت سایه» تشکیل میدهد در حالی است که اصلاحطلبان در 8 سال دولت اصلاحات و 7 سال گذشته در دولت تدبیر و امید، تمام منتقدان و مخالفان خود را در دولت و مجلس، تار و مار کردند! و در مقاطعی بخش قابل توجهی از مشکلات کشور را بر گردن «دولت سایه» میانداختند. عبارات و اصطلاحاتی که رئیسدولت مورد حمایت اصلاحطلبان در مورد منتقدان («بی هویت»، «بی شناسنامه»، «عدهای نااهل»، «بی عقل»، «کم سواد» و..) به کار برده است را هم به کارنامه عملکرد آنان اضافه کنید!
فرافکنی تحریفگران
علیرضا معزی، معاون ارتباطات دفتر رئیسجمهوری در روزنامه ایران نوشت: «رویارویی با عریانترین شکل جنگ اقتصادی، هزینههای غیرقابل چشمپوشی را در معیشت و جریان زندگی عادی شهروندان به دنبال دارد که نادیده گرفتن آن، پایه گذار تحریف در روایت از ایران امروز خواهد بود. تحریف به دنبال القای «شکست» به شهروندان ایرانی است، شکستی که امید و اعتماد به نفس را از ملت میگیرد و انگیزهها را کمرنگ خواهد کرد. وقتی در روایتی غیرواقعی و البته خطرناک از شرایط کنونی، افکار عمومی از تاثیرات مخرب تحریمها منحرف و صرفا به سوی ناکارآمدی دولت و ساختار اجرایی هدایت میشود بیش از هر زمانی روایت شکست، درونی خواهد شد و امید از دست خواهد رفت.»
وی آورده است: «از دشمن انتظاری نیست اما از معارضان و منتقدان هموطن انتظار میرود که با هر درجهای از واگرایی با دولت مستقر، روایتگران «شکست» یک ملت نباشند و با هر سطحی از تضاد با دولت کنونی، به مبلغان جریان تحریف بدل نشوند.»
رئیسجمهور در آغاز کار دولتش گفته بود تحریمها 20 تا 30 درصد اثرگذار هستند. باید گفت تحریف را دقیقا کسانی انجام میدهند که در مقابل تحریمها دستهای خود را بالا میبرند و میگویند هیچ کاری نمیشود. در حقیقت تحریم وقتی با بیتدبیری و ضعف مدیریتی داخلی توامان میشود اثر گذاری آن افزایش زیادی پیدا میکند. در این باره لازم به ذکر است که روزنامه شرق (از طیف حامیان دولت تدبیر و امید) در سالگرد نامه 37اقتصاددان به رئیسجمهور گزارشی نوشته بود و در آن از انفعال دولت در برابر پیشنهادهای کارشناسان اقتصادی انتقاد شده بود.
در بخشی از این گزارش کارشناسی که شرق با او مصاحبه کرده متذکر شده است: «این پژوهشگر اوایل سال 97 و همزمان با خروج آمریکا از برجام یکباره ارز تکنرخی شد و اعلام کردند که ارز چهارهزارو 200تومانی برای همه فراهم است. او ادامه میدهد: به نظر میآید این تصمیم هم مثل خیلی از تصمیمات دیگر فاقد پشتوانه مناسب بود و ما نمیدانیم تحت چه شرایطی چنین تصمیمی گرفته شد. در کتاب نفیو مشخص بود که آنها چه چیزی را هدف گرفتهاند و راهحل مقابله با تحریمها چیست؛ اما متأسفانه بسیاری از تصمیماتی که در دولت قبل و دولت فعلی گرفته شد، وقتی نگاه میکنیم، منطبق با طراحیهایی است که در تحریمها پیشبینی کرده بودند.»
جریان تحریف، آنها هستند که با بازی دقیق در نقشه دشمن، تحریم را بزرگنمایی کرده و جار میزنند که تحریم بیچارهمان کرده است. ریچارد نفیو، معمار اصلی تحریمهای به اصطلاح فلجکننده، در کتاب هنر تحریمها، شکستن استقامت کشور هدف را مهمترین هدف تحریم میخواند و مینویسد: «رصد استقامت کشورها، نمایانگر اولویتها و نقاط ضعف برنامه مقاومتی دولتها در مقابل تحریم است. آمریکا برای دستیابی به چنین تصویری، از اولویتهای بودجهای، نگرشهای مردمی، اسناد راهبردی و «سخنرانی سران کشور هدف» بهره میبرد. نفیو تصریح کرده است: «وقتی یک کشور اعتراف میکند که مشکل تحریم دارد، تقریباً نیمی از کار انجام شده. اساساً این نوع اعتراف، دشواریهای خاصی برای هر دولت دارد چراکه به دشمنانش نشان میدهد آسیبپذیریهایی که آنها دنبالش بودند، کاملاً نمود پیدا کرده است.»
برجام تحریمها را برد!!
روزنامه شرق در گزارشی پیرامون وزرای اقتصادی دولت تدبیر و امید ادعایی حیرت انگیز را مطرح کرده است. در این گزارش آمده: «حسن روحانی مهمترین وزارتخانه اقتصادی را در دولت اول خود به علی طیبنیا سپرده بود. او در حالی بر صندلی این وزارتخانه نشست که شرایط اقتصادی کشور به دلیل شرایط تحریم نامناسب بود و شاید به همین دلیل نمایندگان مجلس نهم با ۲۷۴ رأی از مجموع ۲۸۴ رأی بالاترین میزان رأی اعتماد در تاریخ جمهوری اسلامی ایران را به طیبنیا دادند.»
این گزارش در ادامه مدعی شده: «طیبنیا که در روزگار سخت اقتصاد کشور را اداره کرده بود، در حالی با پایان دولت اول از کابینه خداحافظی کرد که برجام گره تحریمها را باز کرده و چرخ اقتصاد به گردش درآمده بود.»
با گذشت چند سال از خروج آمریکا از برجام به نظر میرسد جریان تحریف دست به کار شده و در صدد است تا با قلب واقعیت و دگرگون کردن حقیقت این طور عنوان کند که برجام توانست تحریمها را ببرد و چرخ اقتصاد را به حرکت درآورد. این در حالی است که مقامات دولت تدبیر و امید بارها در همان دوره تاکید کردند که «دستاورد ایران از برجام تقریبا هیچ بوده است» این جمله را سیف رئیسوقت بانک مرکزی، عراقچی، عضو تیم مذاکرهکننده برجام و صالحی، رئیسسازمان انرژی اتمی گفته بودند. همچنین ظریف پس از آن دوره گفت دستاوردهای برجام روی هواست.
سانسور نام فراکسیون امید در یادآوری خاطرات تلخ
در گزارش شرق نکته جالب توجه دیگری نیز دیده میشود. در بخشی از این گزارش آمده: «وزیر وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چهار سال دولت یازدهم، علی ربیعی بود و در آخرین سال پایش برای استیضاح به مجلس باز شد اما ابقا شد.»
در ادامه این نوشتار آمده: «بعد از ربیعی، رئیسجمهوری، محمد شریعتمداری را که خود در آستانه استیضاح به دلیل عملکردش در وزارت وزیر صنعت، معدن و تجارت بود، به مجلس معرفی کرد و همان نمایندگانی[!!] که میخواستند او را برکنار کنند، به شریعتمداری برای حضور در وزارتخانه تعاون، کار و رفاه اجتماعی رأی مثبت دادند.»
این روزنامه طیف موسوم به اصلاحطلب به عمد در سطرهای بالا نام فراکسیون امید (فراکسیون اصلاحطلبان مجلس دهم) را نیاورده است و به جای آن نوشته «همان نمایندگانی که میخواستند او را برکنار کنند.» در این باره لازم به یادآوری است که فراکسیون امید در آن مقطع که اعتراضها نسبت به بیتفاوتی اصلاحطلبان به معیشت مردم بالا گرفته بود طرح استیضاح محمد شریعتمداری را کلید زد اما شریعتمداری پیش از زمان استیضاح استعفا داد واندک زمانی پس از آن به عنوان وزیر کار و تعاون به مجلس معرفی شد.
صبح روز رای اعتماد فراکسیونهای مستقلان (حامیان دولت) و فراکسیون امید (اصلاحطلبان) حمایت خود را از شریعتمداری برای وزارت کار و تعاون اعلام کردند و تنها فراکسیون نمایندگان ولایی (اصولگرایان) بود که به دلیل عملکرد ضعیف وی در وزارت صمت با او مخالفت کرد اما سرانجام شریعتمداری رای آورد. این موضوع باعث شد حتی سایتهای اصلاحطلبی مانند انتخاب به اصلاحطلبان مجلس انتقاد شدید مطرح کنند که چطور کسی را که چند روز قبل میخواستند استیضاح کنند حالا به او برای وزارت کار و تعاون رای اعتماد میدهند؟