اشتغال‌زایی یک کارآفرین در روستایی بدون آب و گاز

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی بسیج سازندگی، «صفر آقاغفاری» علی‌رغم اینکه در روستای «فتح مقصود» نمین اردبیل موقعیتی برای کار نداشت امــا آنجا ماند تا ثابت کند به هیچ وجه حاضر به مهاجرت نیست. وی در آنجا کار خود را آغاز کرد و آن را گسترش داد و علاوه ‌بر خود چهار نفر دیگر را نیز شاغل کرد.
 صفر آقاغفاری درباره کار خود می‌گوید: روستای ما از نظر مراتع، بسیار غنی است و می‌تواند مکانــی مناســب بــرای پرورش دام باشــد اما متاســفانه به دلیل نداشــتن امکانات اولیه مانند گاز، آب لوله‌کشی و همچنین بهداشت کافی بسیاری از اهالی این روستا به شــهرهای اطراف و شــهرهای بزرگ مهاجرت کردند در صورتی که آبادانی از راه روســتا می‌گذرد اما متاســفانه به ایــن اصل توجه نمی‌شود.
وی بــه مشــکلات زندگی در روستای فتح‌مقصود‌ اشاره می‌کند و می‌افزاید: با وجود اینکه لوله‌کشی گاز تا ۵ کیلومتری این روستا آمده اما مردم روســتای ما از نعمت آب و گاز محروم هستند و از نفت برای گرم کردن خانه‌های خود استفاده می‌کنند. به اداره گاز هم زیاد مراجعه کرده‌ایم، ولی توجهی نمی‌کنند و می‌گویند جمعیت روستای شما برای برخورداری از نعمت گاز، کمتر از حد اســتاندارد اســت. همچنین برای حل مشــکل گاز این روستا چندین بار به فرمانداری مراجعه کرده و نامه نوشته ایم که هیچ نتیجه‌ای نداشته و حتی به ما گفتند که در آن روستا سکونت نداشته باشید و به روستاهای نزدیک مهاجرت کنید و حتی به‌دلیل کثرت مراجعه، مدتی به ما اجازه ملاقات با مســئولین را نمی‌دادند! با ایــن حال ما در روســتا ماندیم و با کمک بسیج و سپاه پاسداران نه تنها‌ اشتغال‌زایی برای خودمان ایجاد کردیم بلکه توانستیم به‌صورت غیرمستقیم برای افراد دیگر نیز شغل ایجاد کنیم.  
آقاغفاری می‌گوید: چندین ســال پیش که تصمیم به‌ اشتغال‌زایی گرفتیم، علی‌رغم اینکه همه بــه ما می‌گفتند که حتی برای تحصیل فرزندان‌تان باید به روستاهای اطراف مراجعه کنید به بسیج سازندگی رفتیم و ایده خود برای‌ اشتغال را شرح دادیم که مورد توجه آنها قرار گرفت. بسیج سازندگی سه وام به ما داد که با استفاده از آن به شغل دامپروری مشغول شدیم و حدود 10 رأس گاو گوشتی و شیری خریداری کردیم.
 وی افزود: در آن زمان متوجه شــدم کــه به تنهایی قادر به انجام امور نیســتم و از خانــواده‌ام در این زمینه کمک گرفتــم و برهمین اساس یک تعاونی خانوادگی تاسیس کردم که خدا را شکر الان مشــغول هستیم و در برخی زمان‌ها کارمان آن‌قدر زیاد اســت که مجبور هستیم از کارگران روزمزد کمک بگیریم.
آقاغفاری به سختی‌های شغلش هم ‌اشــاره می‌کند و می‌گوید: ما شــش نفر از صبح تا شب مشغول کار هســتیم و هیچ اســتراحتی نداریم اما برخی افراد تنها خروجی کار را می‌بیننــد. زمانــی کــه ما کارمان را آغــاز کردیم 10 رأس گاو داشتیم اما اکنون بیش از 50 رأس داریم ضمن اینکه ســالانه تعداد زیــادی از آنهــا به فروش میرســد. من علاقه زیــادی به صنعت دامداری و دامپروری دارم، از این رو سختی‌های این کار برایم آسان می‌شود. برخی افراد تمایل دارند که در ادارات مشغول به کار شوند اما من معتقدم که می‌توان در هر جایی مفید بود. ما از کارمان راضی هستیم و پشیمان نیستیم که وارد این شغل شدیم اما متأسفانه هیچ حمایتی از مشاغل روســتایی نمی‌شود، این در حالی است که اگر شــغل ما در حاشیه تهران یا کلانشهرهای دیگر بود بیشتر مورد توجه قرار داشت اما به‌دلیل اینکه در یک روستای بدون امکانات است هر روز با چالش‌های جدید مواجه می‌شویم.
این فعال اقتصاد مقاومتی تأکید می‌کند: مشکلات بیمه‌ای‌ گریبان ما را گرفته اســت. بــرای بیمه به ســازمان تأمین اجتماعی مراجعه کردیم که اظهــار می‌کنند همه اعضای تعاونی باید حق کارفرمایی را بپردازند در حالی که طبق قانون باید تنها مدیرعامل حق کارفرمایی را پرداخــت و مابقــی به‌صورت کارگری محاسبه شود اما سازمان تأمین اجتماعی می‌گوید که همه باید به یک اندازه ماهانه 150 هزار تومان پرداخت کنند.
وی بــا بیان اینکه اگر از صنایع روســتایی کشــور حمایت شود مشکلی در زمینه‌ اشتغال نخواهیم داشــت، تصریح می‌کند: حمایت نکردن دولت از مشاغل روستایی باعث می‌شــود تا روستاها خالی از ســکنه شــود. مــا چندین بار برای دریافت تسـهیلات کم‌بهره به ســازمان‌های مختلف مراجعه کردیم که به در بســته خوردیم و در نهایت تسهیلاتی با نرخ‌های بالا آن هم بدون تنفس دریافت کردیم که این موضوع شرایط کاری ما را سخت کرد. از سوی دیگر برای خــوراک دام به ســایر دامداری‌های بزرگ سهمیه می‌دهند که کیلویی حدود 560 تومان اســت اما ما بایــد خوراک دام را به‌صــورت آزاد با قیمت کیلویی 1200 تومان تهیه کنیم. با این حال از سختی کار خسته نشدیم و همچنان محصولات‌مان را به شهرهای بزرگی مثل تهران صادر می‌کنیم. محصولات ما آن‌قدر باکیفیت است که از کلانشهرهای بزرگی مانند تهران سفارشات زیادی داریم. محصولات شــیری ما مســتقیم به برخی کارخانه‌های لبنی منتقل می‌شود و از آنها محصولات خاص و ارگانیک تولید می‌شود. گوشت‌ها هم به کارخانه‌های پروتئینی برای تولید محصولات ویژه به‌کار گرفته می‌شود که با احتساب‌ اشتغال آنها حدود 10 نفر به‌صورت غیرمستقیم مشغول به کار هستند.