انتصابی قابل تامل در فدراسیون شمشیربازی
رسول عسکری
رئیسفدراسیون شمشیربازی در حالی دبیرکل خود را در سال جدید تغییر داد که پس از حضور دو مدال آور این رشته طی سالهای گذشته در پست دبیرکلی، انتظار میرفت باز هم شاهد حضور پیشکسوتان این رشته در این سمت باشیم که این اتفاق رخ نداد.
در شرایطی که ورزش جهان درگیر مبارزه با ویروس کروناست و فعالیتهای ورزشکاران به حداقل خود رسیده است چند روز پیش شاهد بودیم که فضلالله باقرزاده رئیسفدراسیون شمشیربازی در حکمی محسن وحدانی را با توجه به «تعهد،تجارب و سوابق ارزنده اش» بهعنوان سرپرست دبیرکلی این فدراسیون منصوب کرد. پیش از این علی یعقوبیان سرمربی تیم ملی اپه دبیر فدراسیون بود که در نهایت تصمیم گرفته شد یعقوبیان تنها در تیم ملی اپه فعالیت کند. وحدانی هم که در حوزه مدیریت روابط عمومی فدراسیون مشغول به کار بود و تلاش زیادی برای ارتقاء شغل خود میکرد بهعنوان سرپرست دبیری آغاز به کار کند. البته قبل از یعقوبیان هم پیمان فخری که عنوان قهرمانی آسیا را در کارنامهاش دارد و سرمربی فعلی تیم ملی سابر است دبیرکل شمشیربازی بود که به علت مشغله کاری تصمیم گرفت کاراجرایی در فدراسیون را رها کند.
اما پس از این انتصاب که از سوی باقرزاده صورت گرفت اهالی شمشیربازی با گلایه از این انتخاب عنوان کردند که رئیسفدراسیون چطور پس از حضور و استفاده از دو قهرمان سابق این رشته و عملکرد قابل قبول آنان اقدام به چنین انتخابی کرده است.
نکته جالب در خبر این انتصاب که روی خروجی سایت فدراسیون شمشیربازی قرار گرفت این بود که به سابقه 13 سال مدیریت وحدانی به عنوان مدیر روابط عمومی اشاره شده بود، مدیریتی که با نگاهی به خروجی این سایت میتوان به عملکرد ضعیف وی صحه گذاشت.
در سالهای اخیر ملیپوشان اسلحه سابر عناوین متعددی را کسب کردند اما مسئول روابط عمومی این فدراسیون هیچگونه کنفرانس مطبوعاتی برای تیم خود برگزار نکرد و کمترین میزان اطلاعرسانی خبری را در سایت فدراسیون انجام داد به شکلی که گاهی دیده شده آخرین خبر روی خروجی سایت فدراسیون مربوط به چندین هفته قبل است! و اگر هم انعکاس خبری صورت گرفته 2 تا 5 خط بیشتر نبوده و به شکل اصولی و درست منعکس نشده است. البته باید خبر انتصاب سرپرستی دبیرکل جدید را مستثنی شویم چون بخشی اعظمی از آن اختصاص به رزومه ایشان پیدا کرده است!
انتصاب مدیران ناکارآمد در پستهای مختلف همیشه اثرات تخریبی و غیر قابل جبرانی بر ورزش گذاشته و بر این اساس یکی از آفتهای ورزش کشور قلمداد شده است. غافل ماندن از شاخصههای اساسی در این انتصابها،همچون تخصص،تجربه، کارایی،شایستهسالاری و... موجب تصمیمات نامناسب، اقدامات بیهوده، تضعیف و مرگ هر رشته و باشگاه ورزشی را به دنبال داشته و دارد.
این در حالی است که همواره استفاده از افراد باتجربهای همچون قهرمانان ورزشی پیشکسوت در فدراسیونهای ورزشی باعث شده مشکلاتی که با ورود افراد غیرکارآمد به این فدراسیونها به وجود میآید، به حداقل برسد.
بهره بردن از وجود ورزشکاران پیشکسوت در این نوع سمتها از بسیاری هزینههای اضافه از جمله آموزش برای اخذ تخصص برای مدیران میکاهد و ورزشکاران که سرمایههای ملی هستند پس از خداحافظی از عرصه ورزش نیز میتوانند با حضور خود و مدیریت صحیح حوزههای مختلف ورزشی به کسب موفقیت در ورزش کشور کمک کنند. استفاده از تجربیات قهرمانانی که در مسابقات بینالمللی مدال آور بودهاند یعنی کوتاه کردن مسیر و سهل کردن راه پیروزیها که این موضوع نباید از سوی مسئولان مورد غفلت قرار گیرد.
در چنین شرایطی برای اهالی شمشیربازی این سؤال پیش آمده است که تفکر و ملاک این تغییر و جایگزینی از سوی باقرزاده در پست دبیرکلی چه بوده است؟ آیا برای جبران و پوشش ضعف و کاستیهای موجود این جایجایی صورت پذیرفته است، یا...؟ آیا منطق و تجربه حکم نمیکرد که پس از استفاده از دو مدال آور این رشته که عملکرد قابل قبولی هم داشتند، مدیری مجرب و شایستهتر که تخصص حوزه پیشنهادی را نیز داراست و دارای جایگاه مناسب بین شمشیربازان باشد، جایگزین مدیریت قبل شود؟