یادداشتی به قلم جواد خیابانی
وقت تمرین، مسابقه و فوتبال نیست...
به همه مردم دردمند کشورم درود میفرستم. از مدیران و مربیان و بازیکنان ورزش و بخصوص فوتبال ایران خواهشی دارم. میدانم که حقوق شما بستگی به حضورتان در میادین دارد، اما حقوق ما هم بستگی به کار دارد. حقوق آن دستفروش بینوا هم بستگی به حضورش در بازار دارد که اینک تعطیل است.
آیا خبر انفجار بمب بیولوژیک در اثر انجام مسابقه والنسیا و آتالانتا در ورزشگاه سن سیروی میلان را نخواندید؟ آیا خواندید که یورگن کلوپ درباره قهرمانی لیورپول در لیگ برتر انگلستان چه گفت؟ آیا نگفت که نجات حتی یک نفر از مردم به هزار بار قهرمانی تیمش میارزد؟
و حالا چرا برخی از تیمها و بازیکنان ما به جای اینکه به فکر سرزمین و مردم و سلامت محیط و جامعه اطرافشان باشند فقط به دنبال حقوق مادی و قهرمانی و شوت و توپ و دروازه هستند. آنها هم مانند خودخواهانی هستند که سفرهای نوروزی و تفریح و تفرج را از هر قرنطینه و کمک به کشور خودشان لازمتر دیدند.
تاسف انگیز است که اندک تعدادی از همین ورزشکاران خودشان را وطندوست، عاشق مرام، پرچم، وجود و روح این ملت و کشور هم معرفی میکنند. وطن دوستی و غیرت یعنی کمک به مردم. با تفریح و بازی کمکی به کشورتان نخواهید کرد.
لطفا در خانههایتان بمانید. خواهش از مربیان و کاپیتانهای این تیمها که به فکر سلامت مردمشان باشند، درخواست زیادی نیست. بهترین راه کمک به مردمتان همین است که در خانه بمانید. بسیاری از ما و مردم کاملا بیکار شده و در خانه مانده ایم. بسیاری از همین مردمی که این بازیکنان و مربیان و مدیران خودشان را عاشق آنها معرفی میکنند اینک بیحقوق و بیدرآمد ماندهاند.
بسیاری از مشاغل، راننده تاکسیها، دستفروشها، فروشندههای بازار، باربرها، کارگرهای روزمزد و حتی خبرنگارها و گزارشگران ورزشی هم بیکار شدهاند. بسیاری از مردم در فقر و بیپولی ماندهاند و ما اینک نمیدانیم که آیا تفریح و فوتبال برگزار بشود یا نشود؟ معلوم است که نباید بشود، واضح است که باید تعطیل باشد تا سلامت به این سرزمین برگردد.
برخی میخواهند به تمرین بروند تا حقوق و دستمزدهایشان قطع نشود. حق هم دارند اما حق اصلی متعلق به کل کشور و تمام جامعه است نه فقط متعلق به من. کاش کمی به فکر این وطن بودیم. وطنی که با خودخواهیها رو به بیماری میرود.
لطفا بخاطر همان تماشاگر فقیری که برای شما فریاد میزند در خانه بمانید و تمرین و مسابقه را تعطیل کنید تا این ویروس از بین برود. بگذارید همه با هم این سختی را تحمل کنیم. همه باید در خانهها قرنطینه بمانیم. الان وقت تمرین، مسابقه و فوتبال نیست، به خداقسم نیست.
درود بر سلامت این ملت، فقط سلامت این مردم مهم است. لطفا صبور باشید تا بعد از رفع این بیماری همه با هم به ورزشگاهها برگردیم و شاهد درخشش و هنرنمایی شما باشیم. با صبر و عقل و منش خودتان نشان دهید که مردم و کشورتان را دوست دارید. جواد خیابانی، یک نفر از همین مردم.