تکریم مومن و نفی بی‌حرمتی به دیگران، از مصادیق قدرت الهی است(حکایت خوبان)

امام صادق(ع) به همراه بعضی از اصحاب و دوستان خود، برای انجام مناسک حج خانه خدا، به سوی مکه معظمه حرکت کردند.
در مسیر راه، جهت استراحت در محلی فرود آمدند، آن‌گاه حضرت به بعضی از افراد حاضر فرمود: چرا شما ما را سبک و بی‌ارزش می‌کنید؟
یکی از افراد از جا برخاست و گفت: یاابن‌رسول‌ا...! به خداوند پناه می‌بریم از اینکه خواسته باشیم به شما بی‌اعتنایی و توهینی کرده و یا دستورات شما را عمل نکرده باشیم.
حضرت صادق(ع) فرمود: چرا، تو خودت یکی از آن اشخاص هستی
آن شخص گفت: پناه به خدا، من هیچ جسارت و توهینی نکرده‌ام.
حضرت فرمود: وای بر حالت، در بین راه که می‌آمدی در نزدیکی جحفه، تو با آن شخصی که می‌گفت: مرا سوار کنید و با خود ببرید، چه کردی؟
و سپس حضرت افزود: سوگند به خدا، تو برای خود کسر شأن دانستی، و حتی سر خود را بالا نکردی؛ و او را سبک شمردی و با حالت بی‌اعتنایی از کنار او رد شدی! و سپس حضرت در ادامه فرمایش خود افزود: هرکس به یک فرد مومن بی‌اعتنایی و بی‌حرمتی کند، در حقیقت نسبت به ما بی‌اعتنایی کرده است؛ و حرمت و حق خدا را ضایع کرده است.(1)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- کافی، ج 8، ص 88