پاداش پاسخگویی به سوال‌ها و هدایت مردم(حکایت خوبان)

امام حسن عسکری(ع) حکایت می‌فرماید: روزی زنی نزد حضرت فاطمه زهرا(س) وارد شد و گفت: مادری دارم ضعیف و ناتوان که برای انجام نماز، مسئله‌ای برایش پیش‌آمده و مرا فرستاده است تا پاسخ آن را از شما دریافت نمایم. حضرت زهرا(س) پس از گوش دادن به سخنان آن زن، جوابش را داد و آن زن دو مرتبه سوال خود را تکرار کرد و حضرت دوباره جواب او را داد. و به‌طور مرتب آن زن سوال خود را بازگو کرد تا آنکه به ده مرتبه رسید و حضرت زهرا(س) بدون هیچ‌گونه احساس و اظهار ناراحتی و بلکه به عطوفت پاسخ او را بیان می‌نمود. پس از آن، زن خجالت‌زده شد و گفت: شما را خسته و ناراحت کردم، بیش از این مزاحم شما نمی‌شوم. و حضرت زهرا(س) اظهار نمود: خیر، برای من زحمتی نخواهد بود و سپس افزود: چنانچه شخصی اجیر شده باشد تا باری سنگین را به جایی ببرد و در ازای آن مبلغ صدهزار دینار مزد بگیرد آیا ناراحت می‌شود؟! و آن زن در جواب حضرت گفت: خیر. بعد از آن فرمود: من برای هر سوال که جوابش را بگویم اجیر تو هستم و مزد و پاداش آن نزد خداوند متعال به ارزشی بیش از آنچه که در این جهان است، می‌باشد. پس اکنون آنچه می‌خواهی سوال کن و برای من ناراحت مباش، که از پدرم رسول‌الله(ص) شنیدم، فرمود: علما و دانشمندان، شیعیان و پیروان ما در روز قیامت در حالی محشور می‌شوند، که تاج کرامت بر سر نهاده‌اند. چون آنان در دنیا بر هدایت بندگان خدا، تلاش و کوشش داشته‌اند مورد لطف و رحمت خداوند قرار می‌گیرند و هدایا و خلعت‌های گرانبهای بهشتی تقدیم‌شان می‌شود...(1)
____________
1- بحارالانوار، ج2، ص3، ح3